Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Stichting VS de wet.

Datum: 8 maart 2010, 15:34

Gepubliceerd door mw. Sarah Morton

overtredingOp een andere locatie van stichting Borderline dan waar ik woon, moesten alle cliënten de eerste zes weken dat ze er woonden, zich voor alles melden. Als ze naar buiten gingen, moesten ze vertellen wat ze gingen doen. Maar één van de cliënten had een strafblad, maar het scheen dat veel van de cliënten ‘foute’ vrienden hadden. Die bijvoorbeeld stelen of drugs gebruiken. Er is al eens een televisie gestolen van het Steunpunt. Alsof dat moet bewijzen dat je een ander aan een Big Brother regime mag onderwerpen. Wat een angstaanjagerij. Het idee van op jezelf wonen is nu juist privacy, je gang kunnen gaan, binnen wat wettelijk is toegestaan natuurlijk. Maar de stichting controleert cliënten uit eigen belangen. Overlast willen voorkomen, maar ondertussen de cliënten lastig vallen. Overlast heb je overal. Dat moet hard aangepakt worden, maar waarom moeten degenen dat ontgelden die onder die stichting wonen? Hoe zou jij je voelen als je voor alles toestemming moet vragen, zelfs boodschappen doen? Maar wel zelf je huishouden draaiende moet houden, tenzij het je echt niet lukt. Het lijkt alsof ze gewoon alles van je willen weten. Beklemmend. Waarom wordt het Steunpunt niet gewoon strenger beveiligd? Waarom hebben de cliënten niet dezelfde rechten (en plichten) als iedere burger.

Sommige cliënten kunnen er dus echt niet tegen als iemand de baas over ze speelt. Ze komen in opstand of raken gefrustreerd. Maar ze kunnen er niets tegen doen. Op die locatie geldt die regel. Punt uit.

Laatst hoorde ik een keigoed verhaal van mijn begeleidster. Er was een cliënt die in haar appartement dingen deed die ‘niet door de beugel kunnen’. Ik weet er het fijne niet van, maar er kwam politie aan te pas. Terwijl de politie bij de cliënte binnen was, kwam er een begeleidster aanlopen. De politie vroeg: “Wat komt u hier doen?” (Dat vond ik al leuk, sorry. En het wordt alleen nog maar beter). De begeleidster legde uit: “Ik ben van de begeleiding. Dat is een cliënt van onze stichting”.

De politie: “Daar heb ik niets mee te maken. Dit is een politieaangelegenheid, daarna is het een zaak van de woningbouwvereniging en daarna pas van de stichting”. De begeleidster kon vertrekken!! Wahaha!

Misschien had de politie gewoon geen zin in bemoeienis, wilde haar gezag laten zien. Toch heeft ze bewust of onbewust laten weten dat een cliënt gelijk is aan een ander, met dezelfde rechten en plichten. Zo’n agent zal iemand niet anders behandelen als iemand onder een stichting woont. Hij of zij wilde er immers niets van weten dat het om een cliënt ging.

Misschien zullen sommigen nu denken: De cliënt voelt zich misschien veiliger als er begeleiding bij is, of dat de agent er misschien ‘rekening mee kan houden’, dat het om een cliënt gaat en wellicht wat ‘soepeler’ kan zijn. Maar dat is juist zo fout.

Deze agent nam de wet als uitgangspunt en niet een label. Stichting Borderline stigmatiseert cliënten, door ze aan andere regels te onderwerpen of juist andere vrijheden te geven. Alsof cliënten buiten de wet vallen en buiten de burgerrechten. We kunnen moeilijk met twee verschillende rechtssystemen gaan werken; die voor de ‘gewone’ mensen en die voor ‘cliënten/patiënten’. Hoe vaak gebeurt het juist niet dat je met een label minder rechten hebt?

Ik weet wel dat je de situatie goed moet bekijken. Het maakt zoal uit of de persoon zich van een bepaalde regel bewust was en wat de aanleiding was voor de overtreding en wat iemand aankan. Maar iedereen heeft een andere gebruiksaanwijzing en de politie krijgt ook met talloze situaties en mensen te maken. Bij de een werkt een vriendelijke waarschuwing, maar bij de ander moet je gezag tonen, omdat die persoon anders geen respect voor je heeft. Dat is wat anders dan ‘zij is een cliënt van ons!’ alsof iemand iets aan die informatie heeft. Alsof een cliënt ván stichting Borderline is.

Als ik iets zou doen wat niet mag, zou ik veel meer respect hebben voor politie als die optreedt zoals in iedere vergelijkbare situatie, dan als ze met begeleiding komt.

Een vriendin van mij kreeg nog wel eens politie aan de deur wegens geluidsoverlast. In haar geval was er wel begeleiding bij. Op die manier ondermijnt de politie haar eigen gezag. Als het bij mijn zo zou gaan, zou ik beledigd zijn.

Maar doordat een begeleidster haar plaats werd gewezen, heb ik weer hoop dat mensen wakker worden.

Deze publicatie is onderdeel van het column van mw. Sarah Morton, klik hier voor meer publicaties van de auteur.

 

Boeken van de auteur

Afwijkend En Toch Zo Gewoon Collision Collision De duisternis voorbij
 

Psychiatrisch onderzoekers ontmaskerd

In deze uitzending van VARA/VPRO Argos worden psychiatrisch onderzoekers ontmaskerd. Antidepressiva van het type SSRI blijken de kans op zelfmoord bij kinderen te verdubbelen. Maar de bewuste psychiatrische onderzoekers trachten het publiek het tegenovergestelde wijs te maken met gehaaide misleiding. In deze reportage vallen ze door de mand.

Labels

Links

Meta

Statistieken

Bezoekers (details)


Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
0900 444 8888 (10 cent/pm)
helpdesk@pvp.nl
MindFreedom International (MFI) Nederlands Comite voor de Rechten van de Mens (NCRM) International Association Against Psychiatric Assault (IAAPA)
Emil Ratelband - Geef je kind geen pillen maar een Seminar!