Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Psychiater: we maken er maar het beste van

Datum: 7 oktober 2008, 07:01 ~ Bronnen: scientology DVD, Algemeen Dagblad

Psychiater Peter Hanneman AMSTERDAM – Het was begin september, in een Amsterdamse kliniek overleed een psychiatrisch patiënt nadat hij zich in zijn brood had verslikt.

Toen duidelijk werd dat het ook nog in een isoleercel geschiedde, was het land te klein. Al wekenlang wordt in politiek en maatschappij getwijfeld aan de staat van de klinieken en psychiatrische zorg.

Dat heeft ook een goede kant, vindt de Amsterdamse psychiater Peter Hanneman. Krijgt de hevig verwaarloosde psychiatrische zorg eindelijk eens de aandacht die het verdient. Wordt het land zich er eens van bewust dat het van de gekke is dat slechts 5 procent van het totale zorgbudget aan de psychiatrie wordt besteed. Kan Hanneman eindelijk eens laten horen dat doodgewone ziekenhuizen in Nederland veel beter geoutilleerd zijn dan psychiatrische klinieken.

Ondanks dat er maar 5 procent van het zorgbudget wordt besteed aan psychiatrische zorg in klinieken gaat meer dan de helft van het zorgbudget voor medicijnen op aan psychiatrische medicijnen. De omzet van psychiatrische medicijnen overtreffen de omzet van alle andere soorten medicijnen bij elkaar (bron: scientology DVD). Misschien valt daar de benodigde winst te behalen voor verbetering van de psychiatrische zorg. De vele miljarden die nu jaarlijks opgaan aan psychiatrische medicijnen kunnen mogelijk veel beter worden ingezet, aangezien de medicijnen patiënten in de meeste gevallen alleen maar ziek houden en het wetenschappelijk is aangetoond dat geavanceerde psychotherapie veel effectiever is dan psychiatrische medicijnen.

Volgens de National Institute for Clinical Excellence (Nice) in het Verenigd Koninkrijk is psychotherapie de toekomst. De kosten die bespaard worden op medicijnen overtreffen de kosten voor extra personeel. In het begin is het even moeilijk omdat er nu een tekort aan hoog opgeleide mensen is, maar doordat patiënten veel beter kunnen herstellen bespaart het veel geld in sociale zekerheid, medicijnen en zorg op de langere termijn.

,,In de psychiatrie moet worden beknibbeld op personeel en productie, waardoor die klinieken bepaald niet zijn geworden tot instellingen waar een mens zijn familie met een gerust hart achterlaat. We maken er maar het beste van,’’ zegt Hanneman.

,,Bij alle tekorten is het nog bewonderenswaardig dat verplegers – onder wie invallers en uitzendbureaumedewerkers – met een hongerloontje van tweeduizend euro bruto nog een therapeutisch klimaat gaande weten te houden. Ik denk soms: wanneer gaan die mensen eens staken?’’

Hanneman, zelf waarnemend geneesheer-directeur van de GGZ Buitenamstel, gelooft dat niet iedereen beseft hoe gevaarlijk het werk in de psychiatrie kan zijn. Vertelt hoe beangstigend het kan zijn in je eentje drie opgefokte mannen te moeten kalmeren. Verhaalt over een man die het idee had dat mannen met snorren het op hem hadden voorzien en dus bij aankomst in de kliniek direct op de snordragende verpleger dook.

Hoe kan het ook anders, wanneer je mensen zonder dat ze volgens de wet iets misdaan hebben van hun vrijheid en lichamelijke integriteit berooft. Mensen die vaak van nature goedaardig zijn en nooit kwaad hebben gedaan, en voor zichzelf heel zeker weten dat ze niet iets mankeren, of althans niet zo ernstig dat ze het niet zelf kunnen oplossen. Naar de toekomst blijven kijken is immers enorm belangrijk, jezelf zien zoals je kunt worden is de enige weg om het ook te kunnen worden. Als je psychisch beter wil worden moet je immers geloven dat je gezond bent.

Bij alle ophef over misstanden in de psychiatrische zorg wordt wel gesuggereerd dat hulpverleners te gemakkelijk moeilijke patiënten in de isoleercel werpen. Onzin, zegt Hanneman. En hij weigert te geloven dat in de klinieken meer mis is dan de incidenten die met enige regelmaat de publiciteit halen.

,,Zelfmoord en ernstige agressie worden trouw gemeld aan de Inspectie voor de Gezondheidszorg. In de klinieken heerst geen mentaliteit om zaken onder de pet te houden. En voor het gebruik van isoleercellen heersen strikte regels.’’

De isoleercel. Een kale ruimte met een gebarricadeerd raam, een dikke deur, een vastgeklonken bed, een lamp, een stalen wc (of een kartonnen po), een camera-oog (voor het cameratoezicht) en voor de patiënt een suïcide-bestendig ‘scheurhemd’. Nee, zegt Hanneman, daar wil een mens liever nooit terecht komen.

,,Een enkeling zegt er tot rust te komen. Maar voor zeven op de tien patiënten is het verblijf in de isoleercel een nare, mogelijk traumatische ervaring. Je moet ’m dus zo min mogelijk gebruiken.’’

In Amsterdam zijn er echter dagen dat de dertig tot veertig beschikbare isoleercellen allemaal worden bezet. Soms kan dat ook niet anders, zegt Hanneman. ,,Alleen als er aanwijzingen zijn voor naderend gevaar voor de patiënt of voor de omgeving. Dat iemand dwars door de ruiten zal gaan bijvoorbeeld. Dat iemand de brandblusser wil openzetten. Dat iemand zichzelf wil suïcideren.’’

Het blijft de vraag in welke mate die risico’s en gevaren in te schatten zijn. Vaak zijn de gevaarscriteria gebaseerd op de diagnose van de psychiater. Dit terwijl de psychiater de patiënt vaak helemaal niet persoonlijk kent door de verhouding van vrijheidsberover en iemand die vecht voor zijn of haar recht om te mogen zijn wie hij of zij is. De frustraties tussen beide vormen een barrière die het voor de psychiater vrijwel onmogelijk maken om iemand te kunnen inschatten voor wie hij of zij werkelijk is. Alleen de DSM handleiding helpt hem daarbij, waarmee hij op basis van uiterlijke symptomen denkt te kunnen inschatten wie iemand is en hoe hij of zij psychisch in elkaar steekt. Volgens prof. dr. J.J.L. Derksen ontbreekt hierin elk begrip voor de complexiteit en diepgang van de menselijke psyche en volgens prof. dr. W. van der Steen zijn de diagnoses wetenschappelijk dubieus. De gevaarscriteria zijn dus vaak gebaseerd op angsten of in zekere zin paranoïa van de psychiater. Het gaat vaak om gevaar waar geen enkel bewijs voor is.

Goed, het gaat soms mis zegt Hanneman. Hij zelf heeft tot op de dag van vandaag spijt dat hij ooit een opgewonden, buitenlandse man in de isoleercel zette. De psych begreep hem niet. Verstond hem niet.

,,Hij was niet aanspreekbaar en zo opgewonden. Leek zo verward. Toen heb ik hem een time-out in de isoleercel gegeven. Later kwam er familie en zei dat de man zich zorgen maakte over zijn vrouw en kinderen. Shit! Had ik dat geweten! We hebben de man uit de cel gehaald, hem een paar telefoontjes laten plegen en toen onze excuses gemaakt.’’

Bron: Algemeen Dagblad

Zie ook: Pauw en Witteman (interview met psychiater Peter Hanneman)

Disclaimer deze publicatie bevat informatie, beeldmateriaal of professioneel geschreven artikelen uit externe bronnen die kunnen zijn vertaald, aangepast, uitgebreid, voorzien van links, foto's en videos, met als doel het onderwerp - soms vanuit een ander (beoogd duidelijker) perspectief - bespreekbaar te stellen.
  Hacking attempt...