Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Journaliste: “Psychiater Sandra Kooij is een leugenaar”

Datum: 7 augustus 2010, 19:16 ~ Bronnen: YouTube, Nederlands Dagblad

sandra kooijIn de recente jaren heeft psychiater Sandra Kooij via de media uitvoerig campagne gevoerd ter bevordering van ADHD medicijngebruik. Met dubieuze publicaties in grote Nederlandse kranten zaaide ze angst voor de onmeetbare hersenstoornis ADHD en prees ze ADHD medicijnen de hemel in.

,,Wij hopen dat volwassenen die zich in de symptomen herkennen, zich laten testen. Met begeleiding en medicijnen kunnen zij hun leven weer op de rails krijgen.’’

(bron)

Op Youtube beweert ze in een video gericht aan ouders en kinderen dat ADHD medicijnen een “remstof  en een opruimstof” zijn waarmee ze haar kijkers probeert over te halen om de medicijnen te gebruiken.

Methylfenitaat = remstof en opruimstof

"ADHD medicatie is een remstof en een opruimstof"

Bron: YouTube

Volgens journaliste Jacqueline Steenwijk is psychiater Sandra Kooij een leugenaar.

Psychiater Sandra Kooij is een leugenaar

Geschreven door Jacqueline Steenwijk

Mevrouw Sandra Kooij beweert dat 75 procent van de ADHD-patiënten ook een psychiatrische stoornis heeft. Allereerst denk ik dat zij veel ouders met zo’n opmerking ernstig laat schrikken, maar los daarvan, wordt deze stelling volledig tegengesproken door Luuk Kalverdijk van het Landelijk Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie. Volgens hem heeft bijvoorbeeld nog geen vijf procent van de ADHD’ers tevens een depressie. Kooij stelt verder dat de bron onjuist wordt geciteerd. In mijn artikel in het ND van 30 juni staat letterlijk dat het middel niet langer dan twaalf maanden  achtereen geslikt mag worden. En dat is feitelijk juist. Mochten patiënten na een verplichte rustperiode toch nog behoefte hebben aan het middel, dan mag opnieuw dit middel worden voorgeschreven. Overigens stelt het rapport nadrukkelijk dat het middel niet voor onbepaalde tijd gegeven mag worden. Dit is ook niet nodig, stelt het rapport. Meestal kan tijdens of na de puberteit gestopt worden.

Kooij schrijft ook dat er nergens in het rapport staat dat het middel niet gebruikt mag worden als de stoornissen behandeld zijn. Dat heb ik ook niet geschreven. In mijn artikel staat dat het middel niet gegeven mag worden aan een patiënt die op dat moment een psychische stoornis heeft. Die moet namelijk eerst behandeld worden, zo staat er. Daarbij stelt het rapport overigens een voorgeschiedenis van depressies ook als contra-indicatie.

Langdurig gebruik gevaarlijk

Ten slotte stelt Kooij dat het onderzoek naar langdurig gebruik gedaan wordt bij ,,jonge kinderen, volwassenen en ouderen, bij wie de medicatie minder goed is onderzocht dan bij kinderen en adolescenten”. Dit is feitelijk onjuist. Het rapport stelt zelfs een verbod voor op het gebruik van deze middelen bij jonge kinderen en ouderen. Onderzoek naar langdurig gebruik is dan ook niet mogelijk. Voor volwassenen geldt dat dit middel niet geregistreerd is als medicatie voor deze doelgroep, omdat, in tegenstelling tot wat Kooij beweert, het middel bij volwassenen volgens de Europese Commissie niet voldoende is onderzocht. Het onderzoek betreft daarom alleen de langdurige effecten van het middel bij kinderen boven de zes en onder de achttien jaar oud, de enige leeftijdsgroep waarvoor dit middel geregistreerd staat.

Alhoewel ik begrijp dat mevrouw Kooij veel onderzoek heeft gedaan naar deze middelen bij volwassen ADHD’ers hecht ik er aan om in een bericht over een rapport van de Europese Unie de feitelijke conclusies van dat rapport aan te houden.

Jacqueline Steenwijk werkt als verslaggever voor de Geassocieerde Persdiensten (GPD), waarbij ook het ‘Nederlands Dagblad’ is aangesloten.

Zie voor de volledige tekst van het desbetreffende persbericht van de European Medicines Agency EMEA: www.emea.europa.eu/pdfs/human/referral/methylphenidate/2231509en.pdf.

Voor de beschikking van de Europese Commissie Ondernemingen en Industrie zie: ec.europa.eu/enterprise/pharmaceuticals/register/ho11401.htm

Bron: Nederlands Dagblad

~~

Waarom mag een kind niet gewoon zijn zoals hij of zij is? Natuurlijk kunnen er lichamelijke factoren zijn waardoor een kind moeite heeft met concentreren of heel druk wordt, zoals een loodvergiftiging van de botten (zie Drugging of Our Children, van prof. dr. Gary Null), of een complex voedingsdeficiënt (zie drs. Pelsser), of opvoeding, of omgevingsfactoren (sommige kinderen hebben meer natuur nodig).

Maar er zijn ook veel mensen die van nature druk/energievol en spontaan zijn. En daar is helemaal niets mis mee! Het kan je juist veel voordelen opleveren als je je ‘kwaliteiten’ op een goede manier leert benutten.

Elk nadeel heb z’n voordeel” ~ Johan Cruijff (het is maar hoe je het bekijkt)

Zie Emile Ratelband en carberatier Bert Visscher voor voorbeelden, en Albert Einstein en de Amerikaanse zwemmer Michael Phelps niet te vergeten.

ADHD medicijnen zouden deze mensen hun toekomst hebben ontnomen en daarmee de toekomst van ons allemaal schaden.

Disclaimer deze publicatie bevat informatie, beeldmateriaal of professioneel geschreven artikelen uit externe bronnen die kunnen zijn vertaald, aangepast, uitgebreid, voorzien van links, foto's en videos, met als doel het onderwerp - soms vanuit een ander (beoogd duidelijker) perspectief - bespreekbaar te stellen.
 
  • Pingback: ‘Eerlijke’ kinderpsychiater Sjef Teuns: “ADHD is een waandiagnose”()

  • Pingback: Wie is er schuldig? De kinderen, de ouders of psychiater Sandra Kooij?()

  • Josephine

    Jacqueline Steenwijk weet dus duidelijk niet waarover ze praat…

  • F de Jong, coach en zen monnik

    Wat vervelend dat men in deze discussies nooit de kant kiest van de ADHD-patiënt, maar altijd de kant van de eigen vooroordelen en het “maatschappelijk geweten”. Denk nou eens niet alleen maar aan jezelf, maar daadwerkelijk aan ADHD patiënten.

    Als je echt open minded bent, laat je dan niet leiden door je angst voor technisch complexe medicatie of de farmaceutische industrie of artsen. Kijk dan eens echt
    open minded naar wat het meeste verschil maakt in het leven van een ADHD’er.

    Als je echt iets voor ADHD’ers wil betekenen, neem dan
    de maatschappelijk vooroordelen over medicatie weg. Zorg dat ADHD’ers zich niet hoeven te verantwoorden als ze medicatie gebruiken.

    Ik spreek zoveel mensen die met ADHD gediagnosticeerd worden en vervolgens meteen beginnen met de vraag: kan het ook zonder medicatie? Als men dan toch een keer de effecten van medicatie ervaart wordt het meestal: “Ik
    wou dat ik dit eerder had geweten en er eerder aan was begonnen.”

    Als ADHD coach kost het vaak zoveel moeite om vooroordelen uit de maatschappij te doorbreken en mensen zover te krijgen dat ze medicatie een kans geven.

  • zielenknijper

    Zonder bewijs voor een hersenziekte moet je wegblijven uit de hersenen van kinderen, zeker als er hoogleraren zijn die zich genoodzaakt voelen om op de cover van grote kranten te roepen dat er fraude wordt gepleegd.

    De problemen kunnen ernstig zijn maar dat betekent niet dat je de hersenen van 200.000 kinderen moet behandelen… er zijn ook veel (5 jaar oude) kinderen die zich niet ziek voelen en die gewoon zichzelf willen kunnen zijn

    Dit is wat een kind vertelde op een forum:

    “bullshit, als ik geen ritalin neem, voel ik me zelf beter, maar me omgeving trekt me niet… allemaal jullie schuld

    oowjah, en waarom noemen jullie ADHD een ziekte, en nadelig. Ik heb altijd energie, ik zit altijd vol met ideëen, ik krijg medicijnen die als coke werken en zelfs nog slechter zijn! , ik kan me echt wel goed concentreren (als iets me daadwerkelijk boeit), ik kan sneller nadenken, en ik ben absoluut niet ziek (behalve een sporadisch griepje).
    ADHD”

  • F de Jong, coach en zen monnik

    Beste zielenknijper,

    Het lijkt me juist een goed idee om bij ADHD’ers zo jong mogelijk te beginnen met medicineren. Wat een raar idee dat je uit iemands hersenen moet wegblijven als daar aantoonbaar problemen zitten waar ze levenslang door lijden!

    Als mensen jong zijn, zijn hun hersenen nog plastisch, in ontwikkeling. Er kan nog vanalles gebeuren. Er is nu voorzichtige evidentie dat als je kinderen met ADHD voor hun 10e levensjaar effectief met medicatie kunt behandelen, de prefrontale cortex zich dusdanig kan ontwikkelen dat medicatie op latere leeftijd niet meer nodig is. De hersenen herstellen zich als het ware om te functioneren als niet-ADHD hersenen.

    Je voorbeeld van dit specifieke kind is een beetje raar om hier te noemen en voegt niets toe. Er kan met dit kind vanalles aan de hand zijn:
    – Verkeerde diagnose. Als het kind geen ADHD heeft is het logisch dat medicatie niet prettig voelt.
    – Verkeerde medicatie: er zijn veel verschillende soorten medicatie voor ADHD en de dosering is ook belangrijk. Uitgangspunt moet zijn dat iemand zich op medicatie méér zichzelf gaat voelen en niet andersom. Anders heeft medicineren geen zin.

    Ik merk heel erg een emotionele ondertoon in je betoog. Probeer dat je oordeel niet in de weg te laten zitten. Mensen met ADHD verdienen het om goed geholpen te worden en je helpt ze niet met dit soort fanatieke artikelen op internet.

    Zoals ik al zei: kies nu eens de kant van de ADHD’ers. Kom eens voor hen op, in plaats van een anti-campagne te voeren.

  • F de Jong, coach en zen monnik

    Misschien toch goed om eens mijn eigen ervaring als ADHD-patiënt hier te posten om bovenstaand artikel wat te nuanceren.

    Ik ben zelf als volwassene (op mijn 27ste) gediagnosticeerd met ADHD, het gecombineerde type. Na een succesvolle behandeling ben ik ook als coach gaan werken.

    ADHD heeft een enorme impact op mijn leven gehad. Mijn hele leven lang heb ik er last van gehad dat ik me nauwelijks langer dan een paar minuten kan concentreren. Ik ben van de basisschool afgekomen met een VWO advies, maar gaande weg afgezakt van VWO naar HAVO naar VMBO. Aan mijn intelligentie lag het niet. Ik heb lang gedacht dat ik gewoon lui was en dat werd me ook vaak verweten.

    Uiteindelijk lukte het me om toch te gaan studeren. Dat werd echter een nog groter drama. Ik blonk uit in vakken die mijn interesse hadden, maar andere vakken kwam ik eenvoudig niet doorheen. Ik heb jarenlang maar aangemodderd en mezelf de schuld gegeven. Het heeft mijn zelfvertrouwen compleet gesloopt.

    Een omkeer gebeurde toen ik via vrienden een psychiater leerde kennen die eigenlijk meteen zei: moet jij je niet eens laten testen op ADHD? Daar had ik grote weerstand tegen. Ik ben erg actief in yoga en meditatie. Psychiatrie en vooral psychofarmaca (medicatie) leken me daar niet mee te rijmen.

    Uiteindelijk heeft het nog een jaar geduurd voor ik er klaar voor was om een diagnostiektraject in te gaan. En dan nog ging ik met de nodige scepsis. Dat werd al aanzienlijk verlicht door de vragen die de arts en de psycholoog me stelden. De gesprekken waren voor mij een feest van herkenning, en leidden uiteindelijk ook tot de diagnose ADHD.

    De eerste vraag die ik meteen stelde was: kan het ook zonder medicatie? De psycholoog noemde cognitieve gedragstherapie en groepstherapie en wilde die weg wel in. Maar gelukkig was de psychiater erg direct hierover. Hij stelde: “medicatie is de hoeksteen van de behandeling van ADHD, het werkt niet voor iedereen, maar je moet dat echt een kans geven”.

    Ik ben toen eerste gestart met methylfenidaat (velen kennen dit onder de oude merknaam Ritalin). De eerste twee weken daarop waren fantastisch. Ik had nog nooit zo’n innerlijke rust ervaren, gekoppeld met zo’n daadkracht en concentratie. Maar na een aantal weken merkte ik dat ik steeds somberder begon te worden.

    Ik heb dat aangekaart op het eerstvolgende medicatieconsult. De psychiater heeft die klachten serieus genomen en meteen gezegd: somberheid kan een bijwerking van methylfenidaat zijn. Onmiddellijk stoppen met dat spul.

    Ik heb vervolgens een recept dexamfetamine meegekregen. Dat ging eigenlijk meteen al niet goed. Ik kreeg er hoofdpijn van die ook niet minder werd na een paar dagen. Dus na gesprek met de psychiater ook met dex gestopt.

    Ik stond nu op het punt om medicatie op te geven onder het motto: zie je wel, het is allemaal troep. Na een stevig gesprek met de psychiater heeft hij me overgehaald om op zijn minst Wellbutrin (Bupropion) nog een kans te geven. Nadeel van dit middel is wel dat iedereen die er mee begint zich een paar dagen grieperig voelt ervan. Daar moest ik even doorheen.

    Lang verhaal kort: Wellbutrin was het dus wel voor mij. Het was voor het eerst dat ik me inderdaad meer mezelf voelde. Niet anders dan anders, maar concentratie, daadkracht en rust kwamen eindelijk gewoon vanzelf. Ik hoefde er niet meer 10 keer zoveel moeite voor te doen als anderen.

    Wellbutrin is niet geregistreerd voor behandeling van ADHD. Het wordt eigenlijk voorgeschreven voor mensen die willen stoppen met roken. Ik heb dus enorm gelukt gehad dat ik een psychiater had die ontdekt had dat Wellbutrin een mooi effect heeft op ADHD symptomen.

    Ik ben nu 5 jaar ingesteld op Wellbutrin. Daarnaast heb ik cognitieve gedragstherapie gevolgd. Mijn leven is in een opwaartse spiraal terecht gekomen. Ik heb mijn studie afgemaakt. Het lukt me nu daadwerkelijk om te bereiken wat ik wil in het leven. De gekke spontaniteit van ADHD ben ik niet kwijt. Het voelt vooral alsof mijn rem krachtiger is geworden. Ik ben meer de baas geworden in mijn eigen hoofd. Ik kan nu beter richting geven aan de creativiteit en energie.

    Maar wat me nog wel achtervolgt: hoe had mijn leven er uit gezien als iemand bij mij als kind ADHD had ontdekt? Al dat gedoe met falen op school, de moeilijke situaties door impulsiviteit, de mislukte studie, het verloren zelfvertrouwen. Het had allemaal voorkomen kunnen worden als ik als kind al was geholpen.

    De ontwikkeling van medicatie en andere behandeling van ADHD staat nog in de kinderschoenen. Heel af en toe tref ik een ADHD’er voor wie methylfenidaat, dexamfetamine, wellbutrin én strattera teveel bijwerkingen geven of niet het gewenste effect. En dat is echt heel erg sneu als ik kijk wat voor verschil het in mijn leven heeft gemaakt.

    Dus neem dit aan van iemand die zelf behandeld is en nu ook met ADHD’ers werkt:

    Gun mensen met ADHD ook een goed bestaan in deze maatschappij. Medicatie is niet goed of slecht: het werkt goed voor sommige mensen en niet of slecht voor andere mensen. Maar uiteindelijk gaat het erom om open minded te zoeken naar wat het beste voor iemand is.

    En met claims als “ADHD bestaat niet” kwets je een grote groep mensen zoals ik, die dankzij goede behandeling een enorme verbetering in hun leven ervaren.

    Als je dit soort discussies wilt voeren, voer ze dan genuanceerd. Er valt genoeg kritiek te leveren op de psychiatrie. Het kan beter, dat weet ik zeker. Maar mensen leugenaars noemen etc slaat nergens op.

  • Arjan

    Honderden vooraanstaande geleerden hebben op de cover van grote
    kranten geroepen dat er fraude wordt gepleegd, dat doen zij niet
    zomaar!!!

    Er is bewijs dat ADHD medicijnen de problemen na 3-4
    jaar gebruik doen accumuleren (steed erger worden) waardoor kinderen
    chronisch ziek worden.

    http://www.medischdossier.org/archief/jaargang_11/nummer_7/artikel_526/ouders_misleid_over_middelen_bij_adhd.html

    Ook is aangetoond dat ADHD medicijnen de groei van de hersenen remmen en de prestaties op school verslechteren, naast nog tal van andere ernstige bijwerkingen, zoals het veroorzaken van psychose.

    http://www.webmd.com/add-adhd/childhood-adhd/news/20070720/adhd-drug-does-stunt-growth

    Ook is er bewijs dat 78% van alle kinderen kan worden verlost van de diagnose ADHD met een goedkoop dieet + opvoeding
    (dagritme/structuur), een onderzoek door dr. Lidy Pelsser die 10 jaar werd verdrukt en zonder subsidie – met een gift van een ouder – moest worden bekostigd omdat de ‘medische zwendel’ alleen het hersenziekte-idee accepteert en subsidieert.

    http://www.nieuwsblad.be/cnt/go7360aer

    Deze omstandigheden rechtvaardigen het niet om de hersenen van 200.000 kinderen te behandelen.

    Er
    is sprake van een beschuldiging van fraude door honderden betrouwbare
    geleerden. Zolang die beschuldiging niet op een eerlijke manier is ontkracht moet worden
    geconcludeerd dat de beschuldiging terecht is.

    Het gaat om een potentieel frauduleuze aantasting van de hersenen van 200.000 kinderen. Dat moet toch worden voorkomen?

    Gewoon bewijs kunnen leveren of anders wegwezen uit de hersenen van kinderen!!!!!!

  • FdeJong

    Beste Arjen,

    Dat is een mooie afsluiting van je, want dat bewijs is er al lang.

    De websites die jij noemt zijn niet zulke goede bronnen. Het zijn een beetje slecht onderbouwde, populair bedoelde sites.

    Mijn tip: probeer je eens echt goed in te lezen op serieuze wetenschappelijke sites als PubMed (bijv: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/?term=adhd+methylphenidate+longitudinal).

    Ook daar zul je een discussie vinden over de voor- en nadelen van medicatie bij ADHD, maar dan wat fatsoenlijker en genuanceerder gevoerd en ook echt op feiten gebaseerd.

    Je opmerking over Pelsser is in principe wel interessant, maar je overdrijft het erg. Het onderzoek naar het RET dieet staat nog in de kinderschoenen, maar is inderdaad veelbelovend. Ik kan haar originele dissertatie in The Lancet erg aanbevelen.

    En nogmaals de tip: probeer de discussie open minded en op feiten te voeren. Het ongefundeerd roepen over fraude helpt niet echt om een objectief beeld van de situatie te geven.

  • FdeJong

    Nog even je links nagelezen en op 1 punt moet ik mezelf even corrigeren: WebMD geeft best goed onderbouwde en genuanceerde informatie. Jij trekt die informatie in je post wel volledig uit zijn verband, maar de website zelf is een goede bron.

    Waar jij zegt:

    “ADHD medicatie remt de groei van de hersenen.” Wat pertinent niet waar is (het gaat om een risico op rem in de lichaamsgroei door demping van de eetlust).

    Zegt WebMD een stuk genuanceerder:

    “Parents have to be aware that stimulants are an enormous benefit to a lot of children with ADHD, but there is reason to be cautious with all medicines that affect the brain,” he says. “Growth monitoring should be standard practice for kids taking these medications.”

    Zie je: zo kan het ook. In plaats van zwart-wit denken (dus helemaal tegen of voor medicatie) neemt men hier de middenweg en merkt op dat het belangrijk is bij medicatiegebruik om de groei goed in de gaten te houden.

  • zielenknijper

    Zielenknijper brengt informatie ongenuanceerd maar wel waarheidsgetrouw zodat het voor leken direct duidelijk is wat de waarheid is. Niet op basis van onze inhoud, maar op basis van de tegenreactie.

    De vaststelling dat sprake is van fraude is gewoon juist als hoogleraren op de cover van grote kranten roepen dat er bedrog wordt gepleegd. Zie de cover van Knack (700.000 lezers) bijvoorbeeld.

    Zielenknijper / ik kan niet beoordelen wie er gelijk heeft, maar de conclusie moet worden getrokken dat de diagnose ADHD omstreden is en dat betekent dat het onverantwoord is om de hersenen van kinderen te behandelen met medicijnen.

    Het is geen kwestie van voor of tegen medicatie, het is een kwestie van het kunnen verantwoorden van medische behandeling.

    Zolang die verantwoording er niet is moeten psychaters maken dat ze wegkomen uit de hersenen van kinderen en moeten niet-medische initiatieven (zoals dat van dr. Pelsser) een eerlijke kans krijgen.

  • the Great

    Zullen we een dagje ruilen? Jij mijn ADHD, wedden dat je na een uur heel hard schreeuwd om medicijnen. Dr Kooij is voor volwassenen met ADHD goud waard. Maar de ellende is dat azijnpissers zoals die hier totaal geen idee hebben waar ze over spreken. Mensen die ADHD-ADD hebben zul je deze achterlijke stukken niet zien schrijven.

Mogelijk interessante boeken

Haal je een moederband niet meer in? Het einde van de psychotherapie
 

Dr. Laura Batstra

Dr. Laura Batstra (blog) heeft ontslag genomen bij een GGZ-instelling uit afkeer tegen ADHD-screenen op scholen. Dr. Laura Batstra is auteur van het boek “Hoe voorkom je ADHD? Door de diagnose niet te stellen!” en stelt dat ADHD geen hersenziekte is en dat het daarom onverantwoord is om de hersenen van kinderen te behandelen.


Stop ADHD screening
Petitie tegen medicalisering jeugd

Terwijl de Tweede Kamer er alles aan doet om de ADHD epidemie in Nederland aan banden te krijgen start de psychiatrie onderwijl initiatieven om kinderen in een vroeger stadium te diagnosticeren met ADHD. In Ede is bijvoorbeeld een psychiatrisch screening programma gestart op peuterspeelzalen.

is een petitie gestart gericht aan politici. Teken de petitie en nodig anderen uit om te tekenen!

Teken de petitie tegen ADHD screening
Teken de petitie!


"Hoogleraren roepen in kranten dat ADHD wetenschappelijke fraude is"
Knack.be (700.000 lezers)

Meta

Statistieken

Bezoekers (details)


Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
0900 444 8888 (10 cent/pm)
helpdesk@pvp.nl
MindFreedom International (MFI) Nederlands Comite voor de Rechten van de Mens (NCRM) International Association Against Psychiatric Assault (IAAPA)
Emil Ratelband - Geef je kind geen pillen maar een Seminar!