Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Klokkenluider prof. dr. Flip Treffers: “NVvP pleegt fraude, ik voel mij door mijn collega’s belazerd”

Datum: 14 juli 2014, 06:32 ~ Bron: PSY * NR 7

Al bijna 10 jaar is prof. dr. Flip Treffers in een strijd verwikkeld met de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP) vanwege zijn beschuldiging dat de NVvP opzettelijk fraude heeft gepleegd om antidepressivagebruik bij kinderen te bevorderen. Maar in plaats van als een held te worden onthaald wordt hij als onrustzaaier aan de kant gezet en tegengewerkt door zijn collega’s.

Prof. dr. Flip Treffers riposteert de aanval van zijn collega’s:

“Psychiaters schrijven graag pillen voor omdat ze denken dat dat een echte dokter van ze maakt.”

Mensen als prof. dr. Flip Treffers verdienen juist respect in plaats van te moeten vrezen voor ontslag of achterbakse tegenwerking vanuit het vakgebied. Als je zijn verhaal leest dan zie je dat hij handelt in het belang van kinderen en niet om geld of andere dubieuze belangen, terwijl van de psychiatrie in de recente jaren naar voren is gekomen dat corruptie vanuit de farmaceutische industrie de achterliggende motivatie is.

Sinds dat prof. dr. Flip Treffers in 2003 aan de bel trok is de psychiatrie onverminderd hard doorgegaan met haar poging om antidepressiva voor kinderen erdoor te drukken. Ook ondanks ontmaskering van fraude en banden met farmaceutische bedrijven door kranten als Trouw en VPRO Noorderlicht.

Trouw: “Adviseur heeft banden met pillenfabrikant” (2007)

VPRO Noorderlicht: Wonderpil, neppil, zelfmoordpil (2008)

Nu.nl: Antidepressiva verdubbelt kans op zelfmoord bij kinderen (2009)

Geleerden als prof. dr. Flip Treffers worden keihard aan de kant gezet. Zie ook de verhalen van dr. Laura Batstra (Universiteit Groningen) en prof. dr. Loren Mosher, die uit hun beroep werden verdrukt of noodgedwongen ontslag namen. Prof. Mosher had een psychotherapie ontwikkeld die 90% van mensen met de diagnose schizofrenie goed kon stabiliseren en doen herstellen, zonder gebruik van medicijnen. In plaats van te worden onthaald als een held werd de financiering van zijn onderzoek stopgezet en zag hij zich genoodzaakt om te stoppen als psychiater om het publiek bewust te maken van de zwendel met antipsychotica.

For over a decade Loren R Mosher, MD, held a central position in American psychiatric research.

He was the first Chief of the Center for Studies of Schizophrenia at the National Institute of Mental Health, 1969-1980. He founded the Schizophrenia Bulletin and for ten years he was its Editor-in-Chief. He led the Soteria Project.

The Soteria research demonstrated that there is a better way: A better way to treat schizophrenia and other psychoses that destroy the lives of so many young people. The Soteria research showed that the prevalent excessive destructive psychiatric drugging of all these young people is a huge and tragic mistake. The psychiatric establishment was offended. Prestige and Money won. Truth and Love lost.

The success (!) of Soteria was the reason that Dr Mosher was forced to leave his key position in American psychiatry.

Zie: Hoogleraar psychiatrie: “Ik doe niet meer mee aan deze fraude”

Zijn ‘heldendaad’ heeft helaas weinig effect gehad. In 2010 was het aantal voorschriften van antipsychotica aan kinderen met 49%! gestegen in Nederland. Op artsennet spreekt men er grote zorgen over uit. Maar wat haalt het uit, als kritiekhebbers en mensen die belangeloos misstanden aan de kaak stellen worden verdrukt of op de lange termijn worden tegengewerkt? Op zijn minst is er qua beloning weinig reden om eerlijk en oprecht te zijn. Mensen als prof. dr. Flip Treffers verliezen er in de praktijk inkomsten en carrièrekansen mee. Ze doen het waarschijnlijk omdat ze geloven dat het hun plicht is. Een plicht die m.i. de samenleving en een medisch specialisme dat daarvan onderdeel is toebehoort.

prof dr flip treffersDoor journalist Michaja Langelaan, beeld door Frank Ruiter

Er moet een parlementair onderzoek komen naar de ongebreidelde macht van de farmaceutische industrie, vindt kinder- en jeugdpsychiater prof. dr. Flip Treffers. Hij is onthutst over het gesjoemel met onderzoeksgegevens, waardoor depressieve kinderen niet-werkzame en onveilige pillen krijgen voorgeschreven.

‘Luister, het gaat hier om geneesmiddelen, niet om een deodorant.’

De ontdekking dat de nieuwste antidepressiva – ssri’s – bij kinderen niet werken en zelfs het risico op zelfmoord doet toenemen, heeft kinder- en jeugdpsychiater Flip Treffers persoonlijk diep getroffen.

‘Je schrijft naar eer en geweten een behandeling voor waarvan je denkt dat die werkzaam en veilig is en achteraf merk je dat je doelbewust misleid bent. Dat is zeer onaangenaam.’

VPRO/VARA Argos: antidepressiva verdubbelen kans op zelfmoord (7 december 2007)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Flip Treffers (59) is hoogleraar kinder- en jeugdpsychiatrie aan het Leids Universitair Medisch Centrum en directeur van Curium, academisch centrum voor kinder- en jeugdpsychiatrie in Oegstgeest.

Het begon in 2002 met oprechte verbazing. Hoe kon een publicatie in een gerenommeerd tijdschrift over het gebruik van het antidepressivum sertraline (Zoloft) door kinderen zo juichend van toon zijn, terwijl de werkzaamheid bij nadere beschouwing zo gering was? Vlak daarna kwamen de eerste berichten over het achterhouden van onderzoeken met negatieve uitkomsten door GlaxoSmithKline. En toen ging het snel. In de Verenigde Staten werd door de registratieautoriteit gewaarschuwd voor het gebruik van ssri’s door kinderen. Sommige zouden er suïcidaal van kunnen worden. Groot-Brittannië ging nog een stapje verder en verbood het voorschrijven van ssri’s aan kinderen. In 2004 volgde het Nederlands College ter beoordeling van geneesmiddelen (CBG) met een volgens Treffers veel te gematigde waarschuwing. De kinderpsychiater heeft zich vastgebeten in het onderwerp, hetgeen resulteerde in vier lezenswaardige artikelen die hij met zijn medewerker Mirjam Rinne publiceerde in het maartnummer van het Maandblad Geestelijke volksgezondheid (MGv)

Zijn verbazing is intussen uitgegroeid tot ontgoocheling. Zeker waar het de vergaande misleiding door de farmaceutische industrie betreft en de gevoeligheid daarvoor bij collega-psychiaters. Door zijn eigen beroepsvereniging, de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie, wordt hij inmiddels als ongenuanceerde onrustzaaier weggezet.

Treffers riposteerde de aanval met de opmerking dat de NVvP het aanzien van de kinder- en jeugdpsychiatrie heeft geschaad ‘door het publiek zowel in 2004 als in april 2005 misleidende informatie te verschaffen over de werkzaamheid van ssri’s bij depressieve jongeren’.

Treffers is er de man niet naar om zich door deze aanval uit het veld te laten slaan. Strijdbaar stopt hij zijn pijpje en zegt:

‘Hier lig ik geen seconde wakker van.’

U bent in uw eigen instelling Curium gestopt met het voorschrijven van ssri’s aan depressieve kinderen. Bent u niet erg onthand?

Het komt niet zo vaak voor dat je een goedwerkend geneesmiddel denkt te hebben voor een aandoening en vervolgens helemaal niets meer hebt. Wij schreven regelmatig ssri’s voor aan depressieve kinderen. Dat betekende dat er minder aan psychotherapie en ouderbegeleiding werd gedaan en meer gevaren werd op de medicatie. De niet-medicamenteuze behandeling hebben we nu voor de groep depressieve kinderen geïntensiveerd. Toch vind ik het geen dramatische verandering. We zijn gewend om in de loop der tijd andere invalshoeken voor de behandeling te kiezen. Vroeger was het hier nogal analytisch. Inmiddels zijn we helemaal overgestapt op cognitieve gedragstherapie. Het stoppen met ssri’s heeft alleen een wat heftiger aanleiding.

Moeten de ssri’s helemaal van de plank voor kinderen?

Als andere vormen van therapie onvoldoende werkzaam zijn schrijven we ze nog af en toe voor aan kinderen met angstklachten en wat vaker aan kinderen met dwangstoornissen. Bij een aantal patiënten van de laatste groep lijken de ssri’s effect te hebben en lijken de bijwerkingen minder riskant. Maar voorzichtigheid blijft geboden. Ik kan me voorstellen dat als je helemaal met de rug tegen de muur staat met een depressieve jongere van een jaar of zeventien, dat je dan een ssri probeert. Het is geen axioma dat ssri’s uitgebannen moeten worden. Maar het moet geen beleid zijn dat je ze voorschrijft aan depressieve kinderen en jeugdigen onder de zeventien.

Bestaat er inmiddels een landelijk voorschrijfbeleid waaraan alle kinder- en jeugdpsychiatrie zich moeten houden?

Nee dat is er niet, maar ik zal binnenkort een behandelvoorstel doen aan het Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie. Op een paar uitzonderingen na krijg ik van collega’s waardering voor mijn standpunt. Het is ook vrij moeilijk te weerleggen. De feiten zijn zo helder en eenduidig. Men vraagt van de kinder- en jeugdpsychiatrie om volgens de laatste wetenschappelijke inzichten te werken, dan kan het toch niet zo zijn dat je iets wat niet werkt en riskant is toch aan kinderen voorschrijft.

Er is tien jaar geleden een identieke discussie gevoerd over de tricyclische antidepressiva, de tca’s. Die zouden ook niet effectief zijn bij kinderen.

Ze zijn op grote schaal voorgeschreven hoewel er achter elkaar publicaties verschenen die aantoonden dat het spul niet werkte bij kinderen. Ze zijn nog riskanter dan de ssri’s; er werd zelfs een aantal sterfgevallen gemeld. Ik heb ze toen nauwelijks gebruikt want ik vond het ondingen. Net toen de discussie over de tca’s begon op te lopen, kwamen de ssri’s langszij. We hadden toen een goedwerkend alternatief, dachten we. Ik kan me nog goed herinneren dat ik daar dolblij mee was.

Uit een recent bericht van het wetenschappelijk comité van de Europese registratieautoriteit EMEA blijkt, dat nu de ssri’s ontraden worden, de tca’s in het buitenland weer op grotere schaal worden voorgeschreven aan kinderen. Is dat niet vreemd?’

Het probleem is dat er nog geen nieuw wondermiddel is. Dus valt men terug op oude, niet-werkende en bovendien gevaarlijke middelen in plaats van te kiezen voor niet-medicinale behandeling.

Kinderpsychiaters lezen onderzoeken waaruit blijkt dat geneesmiddelen niet effectief en zelfs riskant zijn en toch schrijven ze die voor. Hoe werkt dat precies?

Vroeger wilde men brood en spelen. Nu wil men brood, spelen en pillen. En psychiaters schrijven graag pillen voor, want zij denken helaas dat dat een echte dokter van ze maakt. Het geeft ouders en behandelaars een gerust gevoel als er een recept wordt uitgeschreven. Het heeft iets magisch. Het houdt een prachtig mechanisme in stand waardoor het pillengebruik maar groeit en groeit. Ik ben er een hartstochtelijk voorstander van dat we al die luchtspiegelingen van de farmaceutische industrie eens even laten voor wat ze zijn en alleen nog pillen voorschrijven waar geen patent meer op rust. Deze geneesmiddelen bestaan al een tijd en we weten redelijk goed wat ze wel doen en wat ze niet doen. En je kunt er nog een heleboel onderzoek mee doen.

Behandelaars zelf moeten toch ook gezien hebben dat de werkzaamheid van ssri’s beperkt was bij kinderen en dat er bijwerkingen optraden?

Als ik dat peilde bij mijn collega’s hier in huis dan zeiden ze vrijwel allemaal dat de ssri’s niet of nauwelijks werkten bij depressieve kinderen. Ook zagen ze bijwerkingen. Niet heel veel, maar wel regelmatig. Misselijkheid, maag- en darmproblemen, automutilatie. We discussieerden erover, maar altijd vanuit het idee dat je deze pillen wel moest geven omdat onderzoek uitwees dat ze werkzaam waren. De leidraad voor ons beleid is wetenschappelijk onderzoek. En bij een beperkt aantal kinderen werkten ze wel. Misschien was het niet meer dan een placebo-effect, want dat is bij jeugdigen nog sterker dan bij volwassenen.

Dit soort constateringen draagt niet bepaald bij aan een vertrouwenwekkend beeld van de kinder- en jeugdpsychiatrie.

Vergeet niet dat de gevolgen van deze discussie voor de volwassenenpsychiatrie nog veel ernstiger zijn, want daar worden op veel grotere schaal ssri’s voorgeschreven. Ik maak me zorgen dat de psychiatrie een vorm van alternatieve geneeskunde wordt als je op grote schaal werkt met geneesmiddelen waarvan het effect niet groter is dan dat van een placebo. Je kunt naar de psychiater gaan als je depressief bent, maar ook naar een kruidenvrouwtje. Het is maar waar je in gelooft.

Wat hebben de ontdekkingen die u deed met u persoonlijk gedaan?

Toen mijn eerste ongerustheid eenmaal was gewekt ben ik me samen met Mirjam Rinne goed gaan inwerken en dat heeft geleid tot de vier artikelen in MGv. Dat was een tamelijk ontnuchterende ervaring. Ik ben erg onder de indruk geraakt van wat er al bekend was over technieken van de farmaceutische industrie om psychiaters op het verkeerde been te zetten. Het is imponerend hoe onderzoek zo gepresenteerd kan worden dat de resultaten haast voorspelbaar worden. Toename van suïcidepogingen bij jongeren worden eufemistisch omschreven als ‘emotionele labiliteit’ of non-accidental overdose. Ik dacht: had ik die literatuur maar eerder gelezen dan was ik kritischer omgesprongen met het medicijngebruik bij kinderen. Het heeft grote indruk op me gemaakt. Ik zeg het ronduit: ik voelde met grotelijks belazerd.

Maar bent u niet wat naïef geweest. De kritiek op de farmaceutische industrie bestond toch ook al vóór 2002?

Ja en nee. Nee, ik ben niet naïef geweest want al die onderzoeken verschenen in uitstekende tijdschriften en ze wekten de indruk dat het om eerlijke rapportages ging. Wat wel naïef is geweest, maar die naïviteit deel ik met mijn collega’s, is dat ik me niet heb kunnen voorstellen dat er drie keer zoveel onderzoek met negatieve resultaten werd achtergehouden als er werd gepubliceerd met positieve resultaten. Daarnaast heb ik ook nooit gedacht dat ssri’s wondermiddelen waren. Ook al was ik dolblij dat de kinderpsychiatrie eindelijk iets had. Er verschenen honderden juichende artikelen over hoe geweldig de ssri’s werken bij depressieve volwassenen. Toen de eerste positieve publicaties over kinderen verschenen dacht ik: dit is het begin van een goed protocol voor de behandeling van depressieve kinderen.

Hoe moet de kinder- en jeugdpsychiatrie verder?

De kinderpsychiatrie moet consequenties trekken uit het feit dat die middelen niet werkzaam zijn. En we moeten vooral niet doen alsof we niks kunnen. Van de groep depressieve jongeren kunnen we zestig tot zeventig procent adequaat helpen met cognitieve gedragstherapie. De dertig tot veertig procent die overblijft, en daar zitten echt kinderen met hartverscheurende problemen tussen, moet geholpen worden met heel intensieve begeleiding en goede psychotherapie. Je moet de hulp bieden die hoort bij goed hulpverlenerschap.

Dat zal wel ietsje duurder uitpakken dan het voorschrijven van pillen.

Ja, maar als het gaat tussen iets dat duur is en helpt en iets dat goedkoper is en niet helpt dan is de keuze snel gemaakt. We moeten ons hard maken om het geld voor deze groep kinderen binnen te halen. En we zullen minder kinderen kunnen helpen.

Hoe moet het onderzoek naar psychofarmaca voor kinderen worden georganiseerd?

De overheid zou veel meer de regie moeten nemen. Maar met deze minister heb ik daar geen hoge verwachtingen van. Bijwerkingen moeten een tijdlang verplicht geregistreerd en gemeld worden als een middel eenmaal op de markt is. Uiteindelijk zijn die ssri’s wereldwijd maar bij een paar duizend kinderen getest. De kans dat zeldzame, ernstige bijwerkingen gemist worden is dus groot. Een farmaceutisch bedrijf zou een voorlopige registratie moeten krijgen voor nieuwe medicijnen. Vervolgens moet er een aantal jaren onderzoek gedaan worden naar de werkzaamheid en de veiligheid in de dagelijkse praktijk. Op grond van de bevindingen van dit postmarketing-onderzoek kan na een jaar of vijf een definitieve registratie worden afgegeven. Daarnaast vind ik dat de experimenten met veel grotere groepen kinderen gedaan moeten worden. Het is, gezien de inkomsten van de farmaceutische industrie, onzinnig dat ze zich beroept op de hoge kosten van dit soort onderzoek.

U hebt gepleit voor een parlementair onderzoek naar de rol van de farmaceutische industrie. Wat wilt u onderzoeken?

Ik wil dat bekend wordt dat de farmaceutische industrie van het eerste onderzoek tot en met de registratie van een geneesmiddel de regie in handen heeft. Ik wil dat uitgezocht wordt hoe het zit met commerciële commissies medische ethiek, waarvan de leden gesponsord worden door de industrie. De organisatie rond de registratie van geneesmiddelen moet worden onderzocht evenals een orgaan als het CBG, dat voor een deel van het onderzoek gefinancierd wordt door de farmaceutische industrie. Daarnaast moeten de banden tussen de industrie en beroepsverenigingen als de NVvP en niet te vergeten de cliëntenorganisaties openbaar worden. Het is schokkend wat hierover onlangs uit de Britse parlementaire hoorzittingen naar voren is gekomen. Ik heb geen enkele reden om te veronderstellen dat het hier anders is. Luister: het gaat om geneesmiddelen. Het draait om ziekte en gezondheid, om leven en dood. Het gaat hier niet om een deodorant.

Kunnen kinderpsychiaters zelf ook niet wat meer initiatief tonen en een discussie starten over de invloed van de farmacie?

Als je ziet wat een tumult het al geeft als een kinderpsychiater zegt dat antidepressiva niet werken, dan heb ik daar geen hoge verwachtingen van. Ik denk dat de medicus-prakticus wel wat anders aan z’n hoofd heeft. Daarnaast denk ik dat de NVvP er juist op uit is om zo goed mogelijke contacten met de farmaceutische industrie te onderhouden. Men wil dit gezeur niet.

Maar het gaat toch om de behandeling van zieke kinderen?

Ja, daar gaat het ook om. Daarom ben ik ook zo teleurgesteld dat ik als een soort Methusalem de kritische kinderpsychiater moet uithangen. Dat had natuurlijk allemaal door jongere collega’s gezegd moeten worden.

Waarom doen jonge psychiaters dat niet?

Omdat ze inmiddels allemaal zijn opgeleid met het idee dat het voorschrijven van een pil de ultieme behandelmethode in de psychiatrie is. Ik denk nog wel eens terug aan de jaren toen ik deel uitmaakte van een groep artsen die het vak kritisch volgde. Toen Rudi van den Hoofdakker zijn Bolwerk van de beterweters schreef.

Hebben uw woorden nog enig effect binnen uw eigen beroepsvereniging, de NVvP?

Ik denk dat men alles op alles zal zetten om mijn woorden te ridiculiseren en mij te isoleren. Maar daar lig ik geen seconde wakker van. Ik heb dit allemaal op zeer goede gronden gezegd. Ik heb hard gewerkt om de literatuur in kaart te brengen en de gegevens boven tafel te krijgen. Als ik zie dat de zaken niet goed gaan, ben ik gehouden om daarover te publiceren. En hoe hemelschokkend is het eigenlijk? In Engeland hebben ze twee jaar geleden al gezegd dat kinderen geen ssri’s meer mogen krijgen. De NVvP zou er ontzettend bij zijn gebaat als ze een echte wetenschappelijke vereniging zou worden en het zou een goede eerste stap zijn als de vereniging de contacten met de farmaceutische industrie zou verbreken. Laten we die congressen toch gewoon zelf betalen. We krijgen in ons salaris een heel aardige bijdrage voor bijscholing.

Bron: PSY * NR 7

Disclaimer deze publicatie bevat informatie, beeldmateriaal of professioneel geschreven artikelen uit externe bronnen die kunnen zijn vertaald, aangepast, uitgebreid, voorzien van links, foto's en videos, met als doel het onderwerp - soms vanuit een ander (beoogd duidelijker) perspectief - bespreekbaar te stellen.
 
  • Pingback: Het bewijs dat psychiaters schuldig zijn, en dat ze zich daar bewust van zijn()

  • Pingback: Psychiatrische medicijnen drijven mensen tot waanzin en geweld, gebruik moet aan banden()

  • Pingback: Pro-psychiatrische vandalen bedreigen ‘eerlijke’ apotheker en smijten met rotte eieren()

  • Pingback: Psychiaters vrezen genadeslag en maken Zweedse kunstenares met de grond gelijk()

  • Pingback: Psychiaters woedend op minister Klink: budgettaire maatregel strop voor psychiatrie()

  • Pingback: Костя()

  • Pingback: Monah()

  • Pingback: Light()

  • Pingback: Soviet()

  • Pingback: Psychiaters ten strijde tegen minister Klink: “Patiënten gestigmatiseerd door financiële maatregel”()

  • Pingback: Het beroep psychiater moet aan banden, er moet een voorbeeld gesteld worden()

  • Pingback: Deviant trekt aan de bel: “NVvP start nationale promotiecampagne Elektroshock therapie”()

  • Pingback: Psychiatrie: een zwendel dat haar spil vindt in het uitbuiten van onmacht()

  • Pingback: Psychiatrie en antidepressiva mogelijke oorzaak bloedbad Alphen aan den Rijn()

  • Falco

    Al bijna 11 jaar ben ik in een strijd verwikkeld met een psychiater die mij mentaal tracht te breken. Zijn modus operandi is als volgt : men moet een dwingende druk op hem uitoefenen. Het best lukt dit door kleine, actieve groepen te laten doordringen in het privéleven van het slachtoffer en druk te gaan uitoefenen in zijn privéleven. In de geest van het doelwit moet zich de gedachte nestelen dat hij nooit met rust zal gelaten worden.

    Concreet zou dit betekenen dat men zich eerst vertrouwd moeten maken met het privéleven van het slachtoffer. Waar woont hij, wie zijn zijn vrienden, waar haalt hij zijn boodschappen, waar zoekt hij zijn ontspanning, e.d.? Met al die informatie moet dan een langdurige campagne van intimidatie, laster en getreiter worden gevoerd.

    Het doel daarbij is een gevoel van constante dreiging te creëren. Het slachtoffer zal een gevoel van onmacht krijgen, omdat hij de situatie niet meer in de hand heeft. De acties moeten niet enkel de persoon zelf intimideren, maar hem ook isoleren. Personen in zijn sociale omgeving moeten er ook last van krijgen, zodat ze uiteindelijk minder met hem willen omgaan en de kant kiezen van zijn belagers.

    Heeft hij inzicht in wat er rondom hem gebeurt en beklaagt hij zich daarover, dan is kans reëel dat men hem paranoïde verklaart want strikt juridisch is het moeilijk scheiden tussen schijn en ware intentie. Dit zal hem uiteindelijk kraken.

  • Falco

    Wanneer iemand – en dit gedurende al meer dan 10 jaar – je dag in dag uit laat surveilleren en je (waar je ook gaat) door een ‘ploeg’ laat volgen, dan kan men zulk een persoon bezwaarlijk normaal noemen (zulk gedrag doet trouwens denken aan de maniakale bezetenheid van een sekteleider).

    Gedurende al die jaren poogt men dagelijks mijn kalmte te doen verliezen door provocatief steeds dezelfde weerkerende stereotiepe handelingen en uiterlijkheden visueel op te dringen (al dan niet ondersteund door verbale commentaren ).

    Het was steeds een flop! Ook al die keren dat me vooraf te verstaan werd gegeven – via een logo van Jupiler of van Red Bull – dat het deze keer wél zou lukken. Uit chagrijnigheid wordt mij dan daarna te verstaan gegeven dat tenminste mijn vrijheid beknot is.

    In 2012 heeft hij het ganse jaar door er op aangedrongen om mij te onderwerpen aan een MRI onderzoek.

    [Hij wist dat ik last had van hoofdklachten en gezichtsstoornissen. Enkele jaren voorheen had ik een MRI onderzoek had laten ondergaan en daaruit was gebleken dat ik GEEN tumor had. Hij was van die uitslag op de hoogte!]

    Om druk uit te oefenen liet hij te verstaan geven dat ik wél
    een hersentumor had en dat ik zou blind worden en
    verlamd geraken, indien ik me niet liet onderzoeken!

    Hij had tevens te verstaan gegeven dat indien ik me zou laten onderzoeken, hij me daarna met rust zou laten! Ik heb dan uiteindelijk aan die druk toegegeven en heb onlangs zo’n onderzoek laten uitvoeren. U kunt het resultaat wel raden. Er was niks te merken. Heeft
    hij mij sindsdien met gerust gelaten? U kent het antwoord!

    Het was natuurlijk zijn bedoeling om mij in het hol van de leeuw te krijgen, zijnde : het terrein en de gebouwen van het ziekenhuis, met de gedachte mij daar zeker te grazen zou kunnen nemen met korte en vlugge opeenvolging van treiterig gedrag. Ook deze poging was een miskleun.

  • Stop NCTB

    Zijn leven telt niet, en daarom lees het volgende, waarom zou een mensenleven tellen op een balans van miljarden euro aan inkomsten?

    == NPOV ==

    Het artikel dient grondig nagekeken te worden naar mijn mening. Het is niet geschreven vanuit een “neutral point of view” maar lijkt soms een grote promotie te zijn voor de klokkenluider. Het artikel ademt teveel “promotie” uit (mijn POV). Vr groet [[Gebruiker:Saschaporsche|Saschaporsche]] ([[Overleg gebruiker:Saschaporsche|overleg]]) 1 jul 2013 10:02 (CEST)

    == Het contact tussen Fred Spijkers en Amnesty International ==
    Vanwege een onderzoek na de mensenrechtensituatie in Nederland heb ik contact gehad met Amnesty International over de zaak Fred Spijkers, Amnesty geeft op de eerste opname aan zich nimmer met ‘interne’ gelegenheden binnen Nederland bezig te houden. Daarna werd ik doorverbonden met publieksvoorlichting, ik vroeg naar waarom ze niks gedaan hebben voor Fred. Ze zeiden ‘Fred heeft contact met ons gehad, maar omdat hij een paranoide schrizofrene aandoening heeft mogen wij ons er niet mee bemoeien.’. Daarnaast vroeg ik nog hoe het zit met 9 voormalig militairen allen ‘paranoide schizofreen’ die KANKER hebben gekregen van het middel PX10. Dit verhaal was bij Amnesty niet bekend, waaraan ik twijffel. Ik ken persoonlijk van een interview een militair met bloedkanker die contact heeft gehad met Amnesty.

    Daarom zou ik graag aan het artikel betreffende Spijkers toe willen voegen dat hij contact heeft gehad met Amnesty, maar dat vanwege zijn paranoide schizofrene aandoening Amnesty zich niet mag bemoeien met de zaak.

    Ik heb Amnesty meer vragen gesteld, en het antwoord is eigenlijk dat Amnesty grotendeels gefinancierd wordt door de overheid. Ze zijn er niet voor interne binnenlandse gelegenheden, maar puur voor de mensenrechten in China en soortgelijke landen. (Of als je bijvoorbeeld vast zit in een soortgelijk land, zolang het maar niet om Nederland gaat.)

    Ik ga deze gegevens verwerken in een elders gepubliceerd artikel. Zo zitten er in Nederland al meer dan 150 paranoide schrizofrene Militairen vast voor een duur langer dan 3 jaar. Amnesty kijkt de andere kant op.

    Ik moet helaas concluderen dat paranoide schizofrenie een belemmerende aandoening is in openheid betreffende deze militairen en Fred Spijkers. Omdat de diagnose eenmaal is gesteld is er geen sprake van rechten, getuigenissen van Fred Spijkers zijn juridisch niet geldig vanwege zijn aandoening en blijvende geestes stoornis. {{afzender|62.131.102.133|14 jan 2010 10:38 (CET)}}
    == Fred Spijkers had een zeer ernstige diagnose ==
    Ik wijs u erop dat Fred Spijkers zwaar paranoide en schizofreen is, hij had zeer ernstige achtervolgings wanen, een ieder in Nederland weet dat de overheid niet onterecht mensen vervolgt. Fred Spijkers wens ik daarom geschrapt als klokkenluider, daar het om een zeer zwaar pschysch gestoorde patient gaat. Kom nou zeg, denk je nou echt dat militairen worden ingezet om psychoten als Fred Spijkers te vervolgen met militaire wapens zoals schieten met kogels en geweren? Kom bij uw positieven. Fred Spijkers is zeer ernstig gestoord, krankzinnig.

    Hier nog zulk een verhaal van een Paranoide Fantast:
    Met het gebruik van verschillende soorten medicijnen is het tegenwoordig, zeker in de psychopolitieke realiteit, bijna te simpel om een staat van hevige nervositeit of krankzinnigheid bij de vrouw of de kinderen te veroorzaken om hen dan, met volledige medewerking van het belangrijke persoon, de regering waaronder hij leeft, of het agentschap waarbij hij werkt, in de handen van de psychopolitieke medewerker te plaatsen. Deze kan dan in zijn eigen laboratorium zonder tegenwerking of angst voor onderzoek of controle, met elektroshocks, operaties, seksuele aanvallen, drugs of andere bruikbare methoden, dat familielid geheel degraderen of zijn persoonlijkheid wijzigen en daarmee een psychopolitieke slaaf creëren die, na een signaal of commando, de meest schandalige, gewelddadige acties uitvoert en daarmee het belangrijke persoon in diskrediet brengt of eist dat er, op een meer delicaat niveau, zekere maatregelen worden genomen door het belangrijke persoon. Die maatregelen worden natuurlijk gedicteerd door de psychopoliticus.

    Als de partij geen echte interesse heeft in de beslissingen of activiteiten van dat belangrijke persoon en slechts de wens heeft om hem van effectieve activiteit af te houden, dan hoeft de psychopoliticus er niet zoveel aandacht aan te besteden. De persoon hoeft dan slechts in handen te worden gegeven van de één of andere onwetende beoefenaar van de geestelijke geneeskunde die opgeleid is door psychopolitici, waarvan verwacht mag worden dat hij voldoende moeilijkheden zal veroorzaken.

    Waar de loyaliteit van de persoon niet kan worden omgekeerd of waar de mening, het gewicht of de effectiviteit van het individu krachtig in de weg staat van de kapitalistische doeleinden, is het gewoonlijk het beste om een milde neurose in het persoon te veroorzaken. Nadat je hem hebt voorzien van een geschiedenis van geestelijke onevenwichtigheid, zorg je ervoor dat hij zichzelf onschadelijk maakt door zelfmoord te plegen of je brengt hem tot een verval dat lijkt op zelfmoord. Dit soort situaties zijn reeds tienduizenden keren vakkundig afgehandeld door psychopolitici binnen en buiten Nederland.

    Het is een onwrikbaar principe van de psychopolitiek dat een persoon die vernietigd moet worden, zelf of via zijn familie, betrokken moet raken bij het stigma van krankzinnigheid en in contact moet worden gebracht met psychopolitici of personen die door hen opgeleid zijn, met een maximale hoeveelheid aan opschudding en publiciteit. Het stigma van krankzinnigheid wordt stevig verankerd in de reputatie van een persoon en blijft daar door het veroorzaken van irrationele acties door hemzelf of in zijn nabijheid. Deze activiteit zou geclassificeerd kunnen worden als een gedeeltelijke afbraak van gelijkgerichtheid. Als dit tot het uiterste wordt doorgevoerd kan de afbraak van de loyaliteiten als volledig worden beschouwd en kan er veilig begonnen worden met het opleggen van nieuwe loyaliteiten. Door het veroorzaken van krankzinnigheid of zelfmoord bij de vrouw van een politiek belangrijk persoon, wordt er voldoende vervreemding gerealiseerd om zijn houding te veranderen. Dit zal, als het krachtig genoeg wordt doorgevoerd, of ondersteund wordt door psychopolitieke implantatie, het begin zijn van het opnieuw opbouwen van zijn loyaliteiten, nu in een betere en meer gepaste richting.

    Een andere reden voor het richten van psychopolitieke activiteiten op vervreemding door krankzinnigheid, is dat krankzinnigheid veracht wordt en als schande wordt gezien en dat er neer wordt gekeken wordt op alles wat ermee verbonden is. Dus kan een psychopoliticus, die in de buurt van een krankzinnig persoon opereert, elke beschuldiging tegen hem tegenspreken en weerleggen door aan te tonen dat de familie last heeft van geestelijke onevenwichtigheid.

    Dit is verbazingwekkend effectief in kapitalistische landen waar krankzinnigheid zo door en door gevreesd wordt, dat niemand er maar over denkt om welke omstandigheid dan ook, in de omgeving ervan te onderzoeken. De psychopolitieke propaganda werkt voortdurend, en moet voortdurend blijven werken aan een toenemend aura van mysterie rondom krankzinnigheid. Ze moet de verschrikkingen en de hopeloosheid ervan uitvergroten om een excuus te hebben voor de niet-therapeutische acties die ondernomen worden tegen krankzinnigen. Met name in de kapitalistische landen heeft een krankzinnige persoon geen rechten. Een krankzinnig persoon mag daar geen eigendommen bezitten. Een krankzinnige mag daar geen getuigenis afleggen. Dus hebben we hiermee een uitstekende weg waarlangs we kunnen reizen in de richting van ons doel en onze eindbestemming.

    Door bij het publiek de overtuiging neer te zetten dat er twijfels bestaan over de geestelijke gezondheid van een persoon, is het mogelijk om al zijn doelen en activiteiten te verminderen en weg te vagen. Middels het aantonen van de krankzinnigheid van een groep, of zelfs een regering, is het mogelijk om een afwijzing binnen hun eigen groep te veroorzaken. Door het uitvergroten van de algemene menselijke reactie op krankzinnigheid, door dit onderwerp steeds opnieuw onder de aandacht te brengen van het grote publiek en vervolgens de reactie van de bevolking die daarop volgt tegen haar leider of leiders te benutten, is het mogelijk om elke regering of beweging te stoppen.

    Het is belangrijk om te weten dat het gehele onderwerp ‘loyaliteit’, zoals het er nu voorstaat, gemakkelijk te behandelen is. Het is één van de eerste en voornaamste missies van een psychopoliticus om ‘een aanval op het rechts extremisme ’ en ‘krankzinnigheid’ aan elkaar gelijk te stellen.

    De definitie van krankzinnigheid, of de paranoïde variant daarop, zou moeten worden: “Een paranoïde persoon gelooft dat hij wordt aangevallen door de Nederlandse Staat”. Op deze manier vervalt en vermindert de steun voor het individu die de Nederlandse Staat aanvalt. ( Denk aan de heren van zapruder.nl, voor wie we een aantal ongelukken zouden moeten arrangeren zoals gedaan met dit kan niet waar zijn.)

    In plaats van het executeren van de Zapruder leiders, zou zelfmoord voor hen gearrangeerd moeten worden onder omstandigheden die vragen oproepen over het overlijden. Op deze manier kunnen we de oppositie tegen de Nederlandse groei, binnen alle sociale klassen, uitselecteren en ervoor zorgen dat, die bevolking die zich tegen ons zou keren, geen leiders meer heeft. Hiermee veroorzaken we een staat van chaos en gebrek aan gelijkgerichtheid, waarbinnen wij vrij eenvoudig de heldere en krachtige leerstellingen van het monopolisme kunnen doordrijven.

    Onze aanval in het veld van de psychopolitiek is zo uitgekiend dat hij voorbijgaat aan het begripsvermogen van de leek en aan dat van de, gewoonlijk stupide, ambtenaar. Door te opereren als een autoriteit, met de regelmatig herhaalde verklaring dat de principes van psychotherapie te gecompliceerd zijn om zomaar begrepen te worden, kan je, zonder dat de bevolking het in de gaten heeft en het een voldongen feit is, een totale revolutie teweegbrengen.

    Omdat krankzinnigheid het maximale gebrek aan instemming is, is het logischerwijs ook bruikbaar als het optimale wapen tegen loyaliteiten aan leiders en de oude sociale structuren.

    Het is dus van het allergrootste belang dat de psychopoliticus de geneeskunde van een te veroveren natie infiltreert en dan, vanuit die hoek, voortdurend druk uitoefent op de bevolking en de regering tot uiteindelijk de overwinning is bewerkstelligd. Dit is het onderwerp en het uiteindelijke doel van de psychopolitiek.

    Om loyaliteiten te herschikken moeten we de leiding krijgen over hun normen en waarden. Een dier is in de eerste plaats loyaal aan zichzelf. Dit wordt vernietigd door hem op zijn fouten te wijzen, hem te bewijzen dat hij zich dingen niet kan herinneren, dat hij niet kan handelen en zichzelf niet kan vertrouwen. De tweede loyaliteit betreft zijn familie-eenheid, zijn ouders, zijn broers en zusters. Dit wordt vernietigd door familieleden financieel onafhankelijk van elkaar te maken, door de waarde van het huwelijk te verminderen, door scheidingen gemakkelijker te maken en door de kinderen, waar het maar mogelijk is, door de staat te laten opvoeden. De derde loyaliteit betreft zijn vrienden en directe omgeving. Deze wordt vernietigd door het verminderen van zijn vertrouwen en door hem op de hoogte te stellen van verhalen en geruchten die zogenaamd door zijn vrienden of door de lokale autoriteiten over hem worden verspreid. De volgende loyaliteit betreft de staat en dit is, voor het fascisme, de enige loyaliteit die moet bestaan vanaf het moment dat er een rechts extremistische staat tot stand is gekomen. Om de vernietiging van de loyaliteit aan de linkse staat te bewerkstelligen, moet de jeugd op allerlei manieren van alles verboden worden zodat ze zich gaan afzetten tegen de linkse staat. Door ze de belofte te doen dat het beter wordt onder het fascisme wordt hun loyaliteit voor de rechts extremistische beweging gewonnen.

    Het ontzeggen van een makkelijk toegankelijk rechtssysteem aan de bevolking van een linkse staat, het veroorzaken en ondersteunen van propaganda welke het gezin vernietigt, het creëren en in stand houden van jeugdcriminaliteit, het aan de staat opdringen van allerlei manieren en praktijken die ervoor zorgen dat kinderen zich ervan afkeren, zal uiteindelijk leiden tot de chaos die noodzakelijk is voor het fascisme.

    Onder de suikerzoete glazuur van hulp, is een strenge kinderarbeidswet het beste middel om een kind elk recht in de maatschappij te ontzeggen. Door hem te verbieden om te verdienen, door hem tegen zijn zin financieel afhankelijk te maken van een met tegenzin gevende ouder, door er via andere kanalen voor te zorgen dat die ouders voortdurend onder economische spanning staan, wordt het kind in zijn tienerjaren naar opstand gedreven. Criminaliteit zal daaruit voortkomen.

    Door het gemakkelijk beschikbaar maken van allerlei soorten synthetische drugs (XTC, COKE, SPEED, PADDO’S) , door het verstrekken van alcohol (breezers) aan tieners (met name meisjes), door zijn wilde opstandigheid te prijzen en aan te moedigen, door het stimuleren met harde porno en het aanbevelen van seksuele praktijken en via de ideeën die uitgedragen kunnen worden door de seksuele voorlichtingsbureaus, kan de psychopoliticus de benodigde houding van chaos, ledigheid en nutteloosheid creëren waarin de oplossing aangeboden kan worden die de tiener overal complete vrijheid zal verschaffen, het fascisme, en de V.O.C. mentaliteit.

    Als het mogelijk is om de dienstplicht, via het promoten van onpopulaire oorlogen of andere middelen te laten voortduren, kan deze dienstplicht altijd worden gebruikt als een barrière voor de jeugd om vooruit te komen in het leven en om elke hoop om zich een plaats te verwerven in het burgerleven, te vernietigen.

    Op deze manier wordt het patriottisme van de jeugd voor de kapitalistische vlag dusdanig verflauwd dat ze geen gevaar meer zullen vormen als soldaten. Omdat het tientallen jaren kan duren voor het effect zichtbaar wordt, zal de korte termijn visie van het kapitalisme nooit onze lange termijn planning kunnen doorgronden.

    Als we er in zouden slagen de nationale trots en het patriottisme van slechts één generatie effectief te vermoorden, dan hebben we dat land overwonnen. Daarom moet er in het buitenland een voortdurende propagandamachine bezig zijn om de loyaliteit te ondermijnen van de burgers in het algemeen en de jeugd in het bijzonder.

    De rol van de psychopoliticus hierin is erg krachtig. Hij kan, vanuit zijn positie als een autoriteit op het gebied van het verstand, allerlei destructieve maatregelen adviseren. Hij kan de vrije opvoeding van het kind thuis onderwijzen. Hij kan, in een optimale situatie, de hele natie instructie geven over hoe je met kinderen om moet gaan en dat zo doen dat de kinderen niet langer gecontroleerd worden, geen echt thuis hebben en als wilden in het rond rennen, zonder verantwoordelijkheid voor hun natie of zichzelf.

    Het gebrek aan loyaliteit bij de jeugd van een linkse natie maakt hen rijp voor het hergroeperen van hun loyaliteiten in de richting van het fascisme. Het creëren van een behoefte aan harddrugs, seksueel wangedrag en niet te controleren vrijheden om dit vervolgens aan hen te presenteren als een bijkomend voordeel van het fascisme, zal er moeiteloos voor zorgen dat ze met ons op één lijn komen.

    Krachtige leiders van jeugdgroepen kunnen door de psychopoliticus op verschillende manieren opzijgeschoven worden. Waar mogelijk moet het karakter van het meisje of de jongen zorgvuldig veranderd worden en in de richting van criminaliteit worden gestuurd. Er moet controle behouden worden door chantage of andere middelen. Wanneer deze leiders niet ontvankelijk zijn en ze alle druk weerstaan en een gevaar kunnen vormen voor onze zaak, moet elke inspanning worden gedaan om de aandacht van de autoriteiten op dat persoon te vestigen en hem op de één of andere manier lastig te vallen waardoor hij in aanraking komt met het jeugdrecht. Als dit bereikt is hopen wij dat een psychopoliticus, in de rol van adviseur op het gebied van kinderen, in de beslotenheid van de gevangenis en onder dekking van de gerechtelijke processen, het gezonde verstand van dat individu kan vernietigen.

    Met name briljante universitaire studenten, wiskundigen, natuurkundigen, atleten en de leiders van jeugdbewegingen moeten op één van deze twee manieren afgehandeld worden. Er is slechts plaats voor een enkel bedrijf dat de wereld gaat regeren. En we hebben jarenlang gewerkt om de mens zo ver te krijgen.

    De begeleiding van de jeugdrechtbanken is één van de gemakkelijke taken van de psychopoliticus. Een linkse natie is over het algemeen zo vol met onrecht dat een klein beetje meer, er zonder commentaar doorheen komt. Binnen het jeugdrecht vind je altijd bepaalde personen met vreemde voorkeuren, of dit nu rechters of politiemensen zijn. Als deze voorkeuren er niet zijn, kunnen ze worden gecreëerd. Door hun jonge jongens of meisjes ter beschikking te stellen binnen de “veiligheid” van de gevangenis of het opvanghuis, door te verschijnen met camera’s of getuigen, word je voorzien van een adequaat wapen om, waar nodig, sturing te geven aan al de toekomstige besluiten.
    Zo zijn we uiterst effectief opgetreden tegen Marcel Van Vloesem inzake zijn bezwaren tegen de exploitatie van minderwaardige kinderen.

    De behandeling van jeugdzaken door jeugdrechtbanken moet steeds verder weg geleid worden van recht en steeds meer in de richting van “geestelijke problemen” gestuurd worden, tot de gehele natie denkt aan “geestelijke problemen” in plaats van aan criminelen. Dit zorgt voor allerlei openstaande banen in de rechtbanken, in de kantoren van de officieren van justitie en binnen het politieapparaat die vervolgens opgevuld kunnen worden door psychopolitici. Deze worden dan, door hun invloed, de rechters van het land en daarmee komt de totale controle over de criminelen in hun handen. Zonder de hulp van criminelen komt de revolutie immers nooit tot stand.

    Door deze autoriteit over de problemen van de jeugd en volwassenen te benadrukken in de rechtbanken zal eens de vraag naar psychopolitici zo groot worden dat zelfs de gewapende strijdmacht gebruik zullen gaan maken van “autoriteiten op het gebied van het verstand” in hun militaire rechtbanken. Als dit gebeurt zal de strijdmacht van het land in onze handen vallen, net zo zeker als wanneer wijzelf het commando zouden voeren. Met de kleine bonus van het hebben van een ervaren ondervrager naast elke technicus of bediener van geheime wapens, zal het land, net als Duitsland in 1933-1945, immobiel worden gemaakt door haar eigen leger en marine die volledig in onze handen zijn.

    Het onderwerp loyaliteiten en het herschikken ervan, is dus feitelijk het onderwerp dat zich bezighoudt met de ongewapende overmeestering van de vijand van de staat.
    Profiel

    Het gebruik van zenuwgassen is uiterst effectief, de productie van deze medicijnen als geneesmiddel tegen het intellectuele kanker zal worden opgevoert. De sterfte cijfers van week 2 Januari 2009 zijn opgevoert tot 4823 natuurlijke doden, en 57 barmhartigheids doden. Het zijn slechts vijanden van de staat, vergeet dat nooit.

    Zie ook, de lijst bijgevoegd met bezoekers van Zapruder die in aanmerking komen voor een permanente gezondheids behandeling. Deze kankers moeten worden weggesneden uit de Nederlandse samenleving. Gelijk we het kanker Fortuyn wegsneden als een tumor die het organisme overwoekert.

    Met vriendelijke groet, Nationaal Coordinator Terrorisme Bestrijding

  • Zoveelste Naam

    Visus gezichtsstoornissen zijn normaal voor de medicatie die u neemt. Als eerste wordt namelijk de visus cortex aangedaan. Vermoedelijk zult u als eerste het beeld dat u ziet heel snel op en neer hebben gezien, als een ouderwetse televisie met storing. Dit is normaal en behoord bij de behandeling. Het betekent dat uw visus cortex systematisch vernietigd wordt. U zult uiteindelijk blind worden. Het is kiezen tussen 2 kwaden. Of overleven in de behandeling of zelfmoord. Maak de keus. Mijn advies is oprecht, pleeg zelfmoord, het zal u veel lijden besparen. De psychiatie is er niet om mensen te helpen, louter om zoveel mogelijk geld te verdienen. Als je zelfmoord pleegt zal er minder aan je verdiend worden. Als je blijft leven zullen ze veel geld aan je verdienen. Conclusie, voor de maatschappij is het belangrijk dat je zelfmoord pleegt als het gaat om financieel geuittte observatie.

    Begrijp me niet verkeerd, JIJ hebt geen recht op leven, JIJ hebt geen recht op bestaan. JIJ had moeten werken, JIJ had belasting moeten betalen, en alleen dan had jij recht op zorg.

  • Euthanasie Teams Oplossing

    Je weet dat de overheid systematische Euthansie Teams aanbied in het geval van jouw probleem?

Mogelijk interessante boeken

Morgen ben ik een leeuw Hoe voorkom je ADHD? Door de diagnose niet te stellen! Medicijnen 2004-2005 Geneeskunde tussen Geleerdheid en Gezond Verstand
 

Seroquel dodelijk?

Labels

Links

Meta

Statistieken

Bezoekers (details)


Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
0900 444 8888 (10 cent/pm)
helpdesk@pvp.nl
MindFreedom International (MFI) Nederlands Comite voor de Rechten van de Mens (NCRM) International Association Against Psychiatric Assault (IAAPA)
Emil Ratelband - Geef je kind geen pillen maar een Seminar!