Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Op zoek naar zure appels

Datum: 11 september 2009, 15:36
Tekst gepubliceerd 11 september 2009. Copyright © prof. dr. Wim J. van der Steen. Plaatsing van de tekst door derden in enig ander medium is niet toegestaan zonder toestemming van de auteur. Weergave van kleine gedeelten of van de kern van de inhoud is toegestaan, mits de bron (auteur, titel, gegevens website, datum) expliciet worden vermeld.

zure appelIneens gaat me een groot licht op. De straat waar ik woon, de Maluslaan, bepaalt mijn doen en laten. Malus is de Latijnse naam van het geslacht appel. In de straat staan appelbomen waar heel kleine oneetbare appeltjes aan komen. De betekenis van het Latijnse woord is: slecht. Het tegenovergestelde van malus is bonus; dat betekent goed. Denk maar aan de bonussen die sommige mensen tegenwoordig krijgen. Die vertegenwoordigen een groot goed.
De naam van de appelboom verwijst naar het paradijsverhaal. Adam moest van de slang, en van Eva, door de zure appel heen bijten en zo kreeg het tweetal kennis van goed en kwaad. Dat was volgens sommigen een slechte zaak, maar dat weet ik zo net nog niet. We zitten nu hoe dan ook met kennis van goed en kwaad—maar alleen als we zure appels eten. Ik ben in ieder geval dank zij de appelbomen voor mijn huis onbewust op het spoor van goed en kwaad geraakt en het lukt me niet daar uit te raken. Het spoor is de rode draad door de columns die ik vermoedelijk niet kwijt zal raken.

Kennis heeft natuurlijk alles te maken met waarheid. De waarheid is goed, de leugen is slecht. Helaas is in onze cultuur het onderscheid vervaagt doordat het door zure appels heen bijten niet meer populair is. Waarheid en onwaarheid raken zo buiten blikvelden. De toestand in de wetenschap is een aardig voorbeeld. Dat werk ik allereerst uit.

In 2005publiceerde Ioannidis in PLoS Medicine een artikel met de veelzeggende titel Why most published research findings are false. Zijn boodschap is dat de conclusies van onderzoek gepubliceerd in medische tijdschriften vrijwel altijd onjuist zijn omdat de wetenschappelijke kwaliteit onder de maat is. PLoS Medicine, gelanceerd in 2004, is een medisch-wetenschappelijk internettijdschrift dat afrekent met financiering door de industrie. Het tijdschrift zelf, de redactieleden en de auteurs die erin publiceren mogen bij hun werk voor het tijdschrift geen beloning van sponsors ontvangen. Het tijdschrift is uniek; overal elders is belangenverstrengeling gewoon. Veel andere tijdschriften laten tegenwoordig belangenverstrengeling toe, maar alleen als deze openlijk wordt gemeld. Het is de vraag of het tij van het kwaad zo voldoende wordt gekeerd.
Ioannidis is internationaal vooraanstaand. Zijn uitlatingen zijn kras, maar hij weet waar hij het over heeft. De opzet en de gebruikte rekenmethoden in medisch-wetenschappelijk onderzoek zitten zo in elkaar dat verkeerde conclusies in de hand worden gewerkt. Dit betekent echter niet dat alle onderzoekers dom zijn of schurkachtig. De meeste onderzoekers doen eerlijk hun best om de wetenschap te dienen. De oorzaak van de onjuistheden die Ioannidis signaleert liggen ergens anders. In de grond van de zaak gaat het om tekortkomingen waar we mee moeten leven doordat volmaakt wetenschappelijk werk niet kan bestaan. Maar het kan allemaal wel een stuk beter dan het nu gaat.
De onderzoeksopzetten en de rekenmethoden in medisch-wetenschappelijk onderzoek zijn zo ingewikkeld geworden, dat je een superexpert moet zijn om ze echt te snappen. Het gewone wetenschappelijke voetvolk kan alleen maar toepassen wat de experts aandragen. Helaas ontstaat daarbij gemakkelijk de indruk dat grote ingewikkeldheid garandeert dat het allemaal wel snor zit. Iemand die zó knap is dat hij of zij ingewikkeldheden kan bevatten die bijna niemand anders snapt, zal het wel bij het rechte eind hebben. Dat is een gedachte waar we gemakkelijk voor bezwijken. Ioannidis toont aan dat de gedachte ons in de medische wetenschap vaak op een verkeerd been zet. Hij bestrijdt de bestaande ingewikkeldheden met andere ingewikkeldheden waar bijna niemand het over heeft.

In een ander artikel, gepubliceerd in 2008, past Ioannidis zijn methode toe op onderzoek over antidepressiva. Na een uitgebreide analyse van alle onderzoeken verricht volgens gangbare maatstaven komt hij ook in dit geval tot de conclusie dat het onderzoek grotelijks te kort schiet.
Zijn eindconclusie is dat antidepressiva niet werken. Hier zouden psychiaters heel erg van moeten schrikken, en regelgevers en overheden ook. Wie echt verstand heeft van onderzoek, hoort te zien dat het werk van Ioannidis het beste is waar we over beschikken.
Als we daar aan toevoegen dat de invloed van de industrie voor nog veel meer onwaarheid zorgt, dan komen we terecht bij een bloedstollend gegeven omdat de antidepressiva wel narigheid veroorzaken op angstaanjagend grote schaal.

Een briljante recente uitzending van TROS Radar komt nu in een ander licht te staan (zie de columns “Manne Justitia” en “Maagzuur als bron van inkomsten”). TROS Radar pleegde een coup waarbij de werkwijze van de farmaceutische industrie met groot succes werd nagebootst. Zonder moeite werd een verzonnen kwaal aan de man gebracht en alle betrokken instanties trapten erin. Prachtig.
Laat ik even de advocaat van de duivel spelen. Ik doe alsof ik de industrie ga verdedigen nadat de TROS Radar actie hogerop is gebracht. Tja, meneer de minister, er valt inderdaad nog veel te verbeteren. Zo gaat dat in een ingewikkelde wereld waarin je de volksgezondheid wilt dienen. Maar in grote lijnen doen we toch echt wat de medische wetenschap aangeeft. En we proberen ons zo goed mogelijk te houden aan de richtlijnen die op basis daarvan in de geneeskunde zijn opgesteld.

Als vertegenwoordiger van de industrie heb ik tegenover de minister niet in alle opzichten gelijk, maar ik kom een heel eind. De medische wetenschap is een groot probleem geworden en de gangbare richtlijnen deugen van geen meter. Daar kan de industrie moeiteloos garen bij spinnen.

In eerdere columns heb ik hier het nodige over gemeld. De industrie is een groot probleem doordat zij de medische wetenschap vervuilt. Maar zonder de vervuiling is de wetenschap ook een groot probleem, en de erop gebaseerde richtlijnen hebben daarom een wankele basis. In alle rumoer over de industrie blijft dit punt ernstig onderbelicht. Wie bindt de wetenschap de bel aan? We hebben er smaakmakers voor nodig die moedig door zure appels heen bijten.

Bronnen

  1. Het stukje over het eerste artikel van Ioannidis (2005) is een ingekorte parafrase van Van der Steen (2008, pp. 73-74; in een hoofdstuk gewijd aan waarheidsproblemen). Het artikel ontketende een onstuimige discussie die vooralsnog niet zal ophouden.
  2. Het tweede artikel van Ioannidis (2008) dat ik besprak valt evenals het eerste op door volstrekte onafhankelijkheid in die zin dat het de invloed van de industrie buiten beschouwing laat. Zijn conclusie gaat uitsluitend over de wetenschappelijke merites van het onderzoek. Als je de invloed van de industrie er wél bij betrekt, gaat de situatie in de medische wetenschap er nog grimmiger uitzien. Blijkens het tweede artikel is geen twijfel mogelijk over het onwerkzaam zijn van antidepressiva.

Literatuur

  1. Ioannidis, J.A. (2005). Why most published research findings are false. PLoS Medicine, 2 (8), doi: 10.1371/journal.pmed.0020124.
  2. Ioanniddis, J.A. (2008). Effectiveness of antidepressants: an evidence myth constructed from a thousand randomized trials? Philosophy, Ethics, and Humanities in Medicine, 3, 14, doi: 10.1186/1747-5341-3-14 (9 pagina’s). Internet http://www.peh-med.com/content/3/1/14.
  3. Van der Steen, W.J. (2008). Nieuwe wegen voor de geneeskunde. Amsterdam: SWP.

Deze publicatie is onderdeel van het column van prof. dr. Wim J. Van der Steen, klik hier voor meer publicaties van de auteur.

 

Boeken van de auteur

Beyond Boundaries of Biomedicine Denken over geneeskunde Evolution as Natural History Geneeskunde tussen Geleerdheid en Gezond Verstand
 

Tros Radar undercover bij farmaceutische bedrijven

Bezig met laden video...
Tros Radar: Deel 1 / Deel 2
Jaarlijks overlijden in Nederland meer mensen door medicijnen dan in het verkeer. Toch wil de farmaceutische industrie documenten over bijwerkingen niet openbaar maken.

Steeds vaker wordt het duidelijk dat dodelijke bijwerkingen worden verzwegen, en dat de bedrijven weinig tot niets om het welzijn van mensen geven.

De bedrijven worden beloond voor het zo lang mogelijk 'beter maken' van mensen, en niet voor het beter gemaakt hebben van mensen. En dat is te merken, vooral in de psychiatrie, waar medicijnen ongegeneerd mensen chronisch ziek maken en houden.

Zie ook: Farmaceutische bedrijven houden bewust fatale bijwerkingen geheim

Nu in de winkel:

De Pillen Maffia

Maandblad KIJK: De Pillenmaffia

Labels

Links

Meta

Statistieken

Bezoekers (details)


Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
0900 444 8888 (10 cent/pm)
helpdesk@pvp.nl
MindFreedom International (MFI) Nederlands Comite voor de Rechten van de Mens (NCRM) International Association Against Psychiatric Assault (IAAPA)
Emil Ratelband - Geef je kind geen pillen maar een Seminar!