Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Meer tijd van je dokter helpt bij depressie

Datum: 31 mei 2010, 16:10
Dit artikel is op verzoek geselecteerd uit het archief van hoogleraar Ivan Wolffers, en kan gedateerd zijn. Copyright © Ivan Wolffers

Tijd heelt wonden van de geestTijdens de jaarlijkse conferentie van de American Psychiatric Association in New Orleans (25-26 mei 2010) werd een onderzoek gepresenteerd waaruit blijkt dat hoe meer tijd je met je dokter doorbrengt des te meer kans er is dat je depressie verdwijnt. De onderzoekers zien het als een argument om daar goed rekening me te houden bij geneesmiddelenonderzoek, want bij zulke trials wordt het steeds moeilijker om het effect van medicijnen aan te tonen. De resultaten van het onderzoekt kun je natuurlijk echter ook heel anders interpreteren.
De onderzoeker werkt voor producent Pfizer, de maker van Effexor (soortnaam venlafaxine). De onderzoekers analyseerden de gegevens van een aantal grote onderzoeken waarbij venlafaxine werd vergeleken met een nepmedicijn (placebo) en daaruit bleek dat hoe meer testjes en vragenlijstjes er tijdens de verschillende contacten tussen arts en onderzoeksdeelnemer gedaan werden, des te sneller de depressie verdween. Als naar de mensen die het nepmedicijn gebruikten werd gekeken bleek dat als mensen in zo’n onderzoek één testje per doktersbezoek moesten ondergaan 30 procent een stemmingsverbetering vertoonde. Moesten ze vier testjes per doktersbezoek ondergaan (dus meer tijd met hun dokter) dan bleek dat 42 procent van de placebogebruikers vooruit ging.
Lastig vindt de onderzoeker van Pfizer dat. Het placebo-effect wordt groter als je een onderzoek grondiger doet en het gevolg is dat daardoor het verschil tussen de effecten van de aandacht die de dokter geeft en van het gebruik van de antidepressiva niet meer groot genoeg is om bewijs te hebben van het nut van antidepressiva.
Je kunt dat natuurlijk ook omdraaien. Als je eens wat meer tijd van je arts zou krijgen, dan had je misschien helemaal geen antidepressivum nodig. Voor een onderzoek doet de arts zoiets graag. Het biedt namelijk allerlei voordelen voor een arts aan een onderzoek mee te doen. Dus wat extra tijd vormt geen probleem. Zo maar, aan alle patiënten wat meer tijd geven, zou echter ook uiterst zinvol zijn. Een arts hoeft niet eens een echt gesprek te voeren. Zo van “Hoe gaat het nu?” “Praat je nu wat vaker met je man?” “Heb je nu met je baas een afspraak gemaakt om de problemen waar je op je werk tegen aan loopt eens op een rijtje te zetten?” Gewoon wat testjes en het afwerken van wat vragenlijstjes blijkt al genoeg, want het gaat uiteindelijk vooral om de tijd dat mensen denken dat er eens serieus naar ze geluisterd wordt.

Het is extra interessant omdat onlangs uit onderzoek bleek dat het merendeel van de mensen die antidepressiva krijgt voorgeschreven die eigenlijk helemaal niet wil. Ze willen zonder medicijnen beter worden, maar de arts dringt er op aan. Je zou je naar aanleiding van dit onderzoek nu af kunnen vragen of een arts liever medicijnen voorschrijft dan wat meer tijd te besteden aan zijn patiënten.

Deze publicatie is onderdeel van het column van prof. dr. Ivan N. Wolffers, klik hier voor meer publicaties van de auteur.

 

Boeken van de auteur

Medicijnen 2008-2009 Medicijnen 2004-2005 Medicijnen 2006-2007 Top 100 van meest gebruikte medicijnen
 

Hoogleraar: "ADHD is boerenbedrog"

Hoogleraar psychotherapie prof. dr. Paul Verhaeghe, auteur van het boek "Het einde van de psychotherapie", stelt dat aandoeningen zoals ADHD en PDD-NOS niet bestaan. De symptomen natuurlijk wel: drukke of verlegen kinderen zijn een feit. Het probleem ontstaat wanneer een patient niet als een persoon met een aantal eigenschappen wordt beschouwd, maar als die eigenschappen worden gefilterd tot een paar goed te classificeren afkortingen. Diagnose van zon soort aandoening gebeurt meestal met behulp van de DSM, een diagnostisch handboek dat niet, zoals men zou verwachten, samengesteld werd door onafhankelijke wetenschappers maar eerder een allegaartje van meningen is. De samensteller is de Amerikaanse Psychiatrische Associatie, een belangenvereniging die ooit zelfs met een stemming besloot of homoseksualiteit al dan niet een categorie moest worden. Zo worden ook te pas en te onpas aandoeningen toegevoegd, tot grote vreugde van de farmaceutische industrie. Zo kan er bijvoorbeeld weer een nieuwe pil in de markt worden gezet tegen een abnormaal lange rouwperiode. De DSM methode valt dus moeilijk wetenschappelijk te noemen, en blijkt in de praktijk al helemaal niet bij te dragen aan een structurele oplossing.

Labels

Links

Meta

Statistieken

Bezoekers (details)


Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
0900 444 8888 (10 cent/pm)
helpdesk@pvp.nl
MindFreedom International (MFI) Nederlands Comite voor de Rechten van de Mens (NCRM) International Association Against Psychiatric Assault (IAAPA)
Emil Ratelband - Geef je kind geen pillen maar een Seminar!