Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Meer blauw, maar waar?

Datum: 11 september 2009, 09:58
Tekst gepubliceerd 11 september 2009. Copyright © prof. dr. Wim J. van der Steen. Plaatsing van de tekst door derden in enig ander medium is niet toegestaan zonder toestemming van de auteur. Weergave van kleine gedeelten of van de kern van de inhoud is toegestaan, mits de bron (auteur, titel, gegevens website, datum) expliciet worden vermeld.

politie schouderBlauw spreekt me op veel manieren aan. Mijn ideaal is een blauwe lucht en een blauwe zee. Vermoedelijk delen velen dit met me, dat ligt voor de hand.
Minder voor de hand ligt een ander ideaal van me: meer blauw, niet alleen op straat maar ook in de tuin. Hier gaat het om de belangrijke vraag hoe je politiemensen het best over onze schaarse ruimte kunt verdelen. Moeten ze vooral achter computers zitten of is het beter om ze de straat op te sturen? Daar wordt al jaren over geknokt.
Dat het geknok alsmaar weer de kop opsteekt, snap ik goed. Men ziet tuinen over het hoofd als derde, belangrijke locatie. Het belang van tuinen voor politieoptreden wordt steeds klemmender door het lawaai waaraan we in dit land blootstaan. Het eenvoudige voorbeeld dat ik hierna geef, toont dit aan.

Tijdens de jaren negentig woonde in de buurt van mijn achtertuin een asociaal gezin. Ik weet het, een woord als “asociaal” hoor je niet gauw in de mond te nemen. Maar in dit geval is het echt terecht. Twee zoontjes maakten geluid dat in sommige kringen bekend staat als housemuziek. Dat is geloof ik de term—van dit soort muziek heb ik geen verstand, De muziek bestaat uit bonkende dreunen, met ritmische regelmaat de tuinen ingeslingerd. Niet alleen de tuinen overigens, ook de huizen in dit geval. Ik ben een keer om het gedreun uit mijn lijf te houden op het toilet gaan zitten. Zelfs dat hielp niet. Het hele huis trilde, en mijn zetel bewoog op het geluid op en neer (echt waar). Typisch een situatie om allerlei vormen van psychopathologie te ontwikkelen; daar ben ik op het nippertje aan ontsnapt.
Veel buurtbewoners, verbonden door onderlinge liefde, waarschuwden keer op keer de politie, bij toerbeurt. Steevast kwamen dan twee agenten kijken. Gedienstig voorzagen ze de lawaaischoppers dan van een waarschuwing. Dat hielp tot ze hun hielen lichtten. Daarna begon alles weer opnieuw, vaak tot diep in de nacht.
Na een paar jaar lukte het me, een agententweetal mijn huis in te loodsen. We hadden een aangenaam, gesprek en vervolgens ging het paar de tuin van de herrieschoppers in. De muziek werd meteen zacht gezet en het paar ging vervolgens met de schuldigen gezellig feest vieren. Een typisch voorbeeld van liefhebbend optreden.
Intussen had ik al lang uitgezocht wat de gemeenteverordeningen inhielden. Bij lawaai tegen de regels kon de politie de geluidsapparatuur in beslag nemen als drie keer terecht een klacht was ingediend. Dat waren de regels toen.
Na de episode met het agentenpaar bel ik de politie met de vraag waarom nog geen inbeslagname heeft plaatsgevonden. Het antwoord is interessant: Er was pas één keer terecht een klacht ingediend. Die stond in de computer; meer stond er niet in het apparaat. In werkelijkheid waren vele tientallen klachten van omwonenden mondeling gehonoreerd. Later hoorde ik van een inspecteur die tijdelijk was gedetacheerd in mijn wijk, dat het er niet pluis was met de politie. Een voorbeeld van vertrouwelijke mededelingen waar je niets mee kunt.
In het voorbeeld spelen twee soorten agenten een rol: agenten op straat en agenten achter computers. Om lawaai te bestrijden heb je ook agenten in achtertuinen nodig. Daar speelt zich veel lawaai af.
Niets negatiefs over de politie in het algemeen overigens. De regering zet de politie soms voor blokken die misstanden uitlokken.

De hoeveelheid lawaai in ons land is zorgwekkend. Vliegtuigen zijn een belangrijk tweede voorbeeld. Waarom hebben we in ons dichtbevolkte land een mainport (groot vliegveld) nodig? De schade in de vorm van erdoor veroorzaakte ziektelast is enorm. Alleen al de schade aan het gehoor is aanzienlijk (zie de bronnen hierna). Vele duizenden personen lopen gehoorschade op, alleen al door Schiphol. Dit volgt indirect uit onderzoek dat elders is verricht. De sommen waaruit zou blijken dat Schiphol economisch winst is, lijkt me dan ook dubieus. Allerlei schadeposten worden in de sommen niet meegenomen.

Computers begin ik steeds meer te haten; in het politievoorbeeld deden ze in ieder geval meer kwaad dan goed. Even een ander voorbeeld, dat niets met blauw te maken heeft. Een weduwe krijgt alsmaar post van een overheidsdienst gericht aan haar overleden man. Ze probeert er een eind aan te maken, maar het lukt niet. De oorzaak wordt uiteindelijk duidelijk. Ze belt weer eens en krijgt een vertegenwoordiger van de dienst aan de lijn. “Ik krijg alsmaar post voor mijn overleden man; kunnen jullie daar niet mee ophouden?” “Nee mevrouw, uw man leeft nog, dat staat in onze computer.” Dit is geen grap maar rauwe werkelijkheid.

Een jaar of vijftien geleden heb ik een gesprek met een hoge functionaris betrokken bij inlichtingenwerk in het leger—ik moet het vaag houden. Hij wordt tijdelijk gedetacheerd bij de politie in een van onze grote steden. Binnen een kwartier had hij een van de belangrijkste onderwereldbovenbazen opgespoord. Kort tevoren hadden leden van het corps en een bekende officier van justitie voor de buis herhaaldelijk verklaard dat ze al lang naar de betreffende boef op zoek waren, helaas nog steeds zonder succes.

Een paar dagen geleden stond in NRC Handelsblad een artikel van een bekend journaliste die in Italië betrokken is bij de strijd tegen de maffia. Het artikel kan ik helaas zo gauw niet terug vinden. Ze heeft er zojuist een boek over gepubliceerd. Ze waarschuwt: de mate waarin de onderwereld is doorgedrongen in veel landen van West-Europa, wordt ernstig onderschat. Meer blauw dus, maar waar? Mijn achtertuin is in dit geval geen goede locatie; ik kan zo gauw geen andere bedenken die geschikt is.

Volgens mij kun je het probleem alleen oplossen met een yogatechniek waarbij je op je hoofd gaat staan. Nou ja, staan, ik bedoel dat je hoofd op de grond rust en je benen omhoog steken. Je ziet dan de wereld zó, dat de bovenwereld onder is en de onderwereld boven. Je kunt dan beter boeven zien en je kunt ze pas vangen als je ze ziet. Ik vrees dat ze deze techniek in Den Haag en in kringen van boevenvangers nog niet toepassen.

Bronnen

  1. Het eerste voorbeeld is autobiografisch, zodat ik mijn eigen bron ben. Andere bronnen zijn anoniem.
  2. Dat lawaai gehoorbeschadigingen kan veroorzaken, blijkt uit een grote hoeveelheid literatuur. Ik beperk me tot een viertal recente bronnen die bovendien aangeven dat voeding en voedingssupplementen gehoorbeschadiging kunnen beperken, iets wat dingend vraagt om meer onderzoek.
  3. Kopke et al (2007) toonden aan dat bij lawaai gehoorbeschadigingen optreden en dat miljoenen mensen het slachtoffer zijn. Ze noemen bijvoorbeeld slagvelden; daar schijnt het lawaaierig te zijn. Volgens hen beperkt N-acetylcysteine (NAC) de schade. Sendowski (2006) constateert dat magnesium gunstig werkt bij de gehoorbeschadigingen. Darrat et al (2007) bevelen antioxidantia aan omdat bij gehoorbeschadiging oxidatieve stress optreedt.
  4. Ernstig is de constatering van Kujala & Brattico (2009). Dat chronische blootstelling aan lawaai kan leiden tot hersenafwijkingen met spraakstoornissen en concentratiestoornissen.
  5. Dat lawaai ook psychische ontregeling veroorzaakt, lijkt me evident.

Literatuur

  1. Darrat, I., Ahmad, N., Seidman, K. & Seidmanm M,D. (2007). Auditory research involving antioxidants. Current Opinion in Otolaryngology and Head and Neck Surgery, 15, 358-363.
  2. Kopke, R.D., Jackson, R.L., Coleman, J.K., Liu, J., Bielefeld, E.C. & Balough, B.J. (2007). NAC for noise: from the bench top to the clinic. Hearing Research, 226, 114-125.
  3. Kujala, T. & Brattico, E. (2009). Detrimental noise effects on brain’s speech functions. Biological Psychology, 81, 135-143.
  4. Sendowski, I. (2006). Magnesium therapy in acoustic trauma. Magnesium Research, 19, 244-254.

Deze publicatie is onderdeel van het column van prof. dr. Wim J. Van der Steen, klik hier voor meer publicaties van de auteur.

 

Boeken van de auteur

Denken over geneeskunde Beyond Boundaries of Biomedicine Evolution as Natural History Geneeskunde tussen Geleerdheid en Gezond Verstand
 

Seroquel dodelijk?

Labels

Links

Meta

Statistieken

Bezoekers (details)


Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
0900 444 8888 (10 cent/pm)
helpdesk@pvp.nl
MindFreedom International (MFI) Nederlands Comite voor de Rechten van de Mens (NCRM) International Association Against Psychiatric Assault (IAAPA)
Emil Ratelband - Geef je kind geen pillen maar een Seminar!