Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Koser Kaya (D66) stelt isoleercel behandeling aan de kaak in kamervragen

Datum: 28 maart 2009, 08:00

Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

Antwoorden op kamervragen van Fatma Koser Kaya over bericht over veelvuldig gebruik van isoleercellen en de omstandigheden in deze cellen.

Kamerstuk, 27 maart 2009

De Voorzitter van de Tweede Kamer
der Staten-Generaal
Postbus 20018
2500 EA DEN HAAG

27 maart 2009

CZ-K-U-2916936

Antwoorden van minister Klink op de vragen van het Kamerlid Koser Kaya (D66) over berichten over veelvuldig gebruik van isoleercellen en de omstandigheden in deze cellen (ingezonden 2 maart 2009).

Vraag 1

Deelt u de mening dat patiënten, jong en oud, geen criminele behandeling verdienen en dat de omstandigheden van de isoleercel hieraan moeten worden aangepast? 1) 2)

Ik ben het met u eens dat patiënten geen criminele behandeling verdienen. Dit behoort ook niet tot de taken van de GGZ. In de GGZ worden mensen behandeld met een psychische stoornis. Soms is het nodig om dwang- en drangmaatregelen (waaronder het separeren) bij patiënten toe te passen, zodat gunstiger voorwaarden ontstaan voor verdere behandeling. Deze maatregelen mogen niet worden toegepast als strafmaatregel. Binnen een instelling kunnen zich onverwachte gevaarssituaties voordoen voor de patiënt en de omgeving, die soms separatie noodzakelijk maken. Separeren moet echter wel een uitzondering zijn en is verbonden aan allerlei voorwaarden. Tevens moeten separaties altijd worden gemeld aan de Inspectie voor de Gezondheidszorg.

Vraag 2

Bent u bereid in iedere separeercel de rechten van de patiënt duidelijk leesbaar ter beschikking te stellen, zodat de patiënt tijdens de separatie te allen tijde bekend is met zijn of haar rechten en hierop ook aanspraak kan maken? Zo nee, waarom niet?

Het is sinds jaren een vaste eis van de Inspectie voor de Gezondheidszorg dat in iedere separeercel een duidelijk leesbaar separeerreglement aanwezig is, waarin de patiënt onder andere op zijn of haar rechten wordt gewezen.

Daarnaast dient sinds 1 juni 2008 iedere patiënt ten aanzien van wie bepaalde dwangmaatregelen, zoals omschreven in de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen (Wet bopz), zijn genomen en waartegen een klacht kan worden ingediend, schriftelijk te worden geïnformeerd over de gronden waarop deze beslissing berust. Daarbij dient dan tevens te worden gewezen op de mogelijkheid de patiëntenvertrouwenspersoon in te schakelen en op de mogelijkheid gebruik te maken van de klachtenregeling.

Vraag 3

Isoleren is in de regel alleen bedoeld om acuut gevaar af te wenden. Hoe verklaart u dat cliënten soms dagen, weken of maanden in een isoleercel verblijven? Kunt u er zorg voor dragen dat er een maximale isoleertijd komt? Zo nee, waarom niet?

Onvrijwillige isolatie of separatie kan alleen in geval van een noodsituatie of in het kader van een dwangbehandeling. Er is sprake van een noodsituatie als er geen passend zorgplan is en er geen gelegenheid is voor overleg met betrokkenen en uitstel van handelen onverantwoord is. In noodsituaties spreekt men over middelen en maatregelen. Separeren mag dan voor maximaal 7 dagen. Hiervoor geldt dus een maximale isoleertijd.

Dwangbehandeling is het behandelen van een psychische stoornis tegen de wil van de cliënt. Hierbij is altijd een behandelplan aanwezig. Separeren in het kader van een dwangbehandeling kan voor onbepaalde tijd.

Er geldt dus geen maximale isoleertijd. Echter, de aanvang en beëindiging van de separatie moet worden gemeld aan de Inspectie voor de Gezondheidszorg. Daarnaast moet het behandelplan maandelijks door de behandelaar worden geëvalueerd en moet altijd de doelmatigheid, proportionaliteit en subsidiariteit in acht worden genomen. Een behandelaar moet altijd toetsen of de separatie nog een geëigend instrument is in het kader van de behandeling.

Vraag 4

Kunt u ervoor zorgen dat iedere patiënt en de familie of naasten op de hoogte worden gebracht van de reden van separatie? Zo nee, waarom niet?

Ervan uit gaande dat u hier doelt op separatie waarbij de patiënt zich verzet en dus de Wet Bopz van toepassing is, schrijft deze wet voor dat bij toepassen van middelen of maatregelen in een noodsituatie de echtgenoot, wettelijk vertegenwoordiger of, als die ontbreken, de naaste (familie)betrekkingen zo spoedig mogelijk worden ingelicht. Bij het toepassen van dwangbehandeling dient de (wettelijk) vertegenwoordiger zo spoedig mogelijk te worden ingelicht als de patiënt wilsonbekwaam is. Is de patiënt wilsbekwaam, dan kan de familie niet worden ingelicht als de patiënt dat niet wenst. De patiënt zelf dient natuurlijk schriftelijk te worden geïnformeerd over de gronden waarop de beslissing tot separatie berust (zie ook het antwoord op vraag 2).

Vraag 5

Indien er gesepareerd wordt, kunt u er dan zorg voor dragen dat cliënten de gelegenheid krijgen om deze ervaring na te bespreken met een onafhankelijk persoon? Zo nee, waarom niet?

In ieder psychiatrisch ziekenhuis werkt een patiëntenvertrouwenspersoon (pvp). De pvp is niet in dienst van het ziekenhuis maar van een onafhankelijke, landelijke stichting. Patiënten hebben altijd de mogelijkheid om klachten over het verblijf, de behandeling en het behandelend team of de arts met de pvp te bespreken. Een patiënt mag de pvp altijd spreken, ook als hij/zij is gesepareerd.

Vraag 6

Bent u bereid in alle isoleercellen ten minste te zorgen voor sanitaire voorzieningen zodat patiënten niet langer hun behoefte moeten doen op een `papieren hoedje’? Zo nee, waarom niet?

Er worden de laatste jaren steeds meer nieuwe separeerruimten gebouwd, waarin sanitaire voorzieningen aanwezig zijn. De aanwezigheid van sanitair in de separeerruimte is echter niet voor iedere patiënt veilig. In het verleden hebben patiënten zichzelf aan deze voorzieningen beschadigd, soms met ernstige gevolgen.

Daarom worden in de bouwmaatstaven ten behoeve van nieuwbouwplannen voor separeervoorzieningen en afzonderingsvoorzieningen (Bouwmaatstaven 2003) onder andere de volgende twee basiskwaliteitseisen voor een nieuw te bouwen separeervoorziening gesteld: 1. Een separeervoorziening in de GGZ heeft ten minste twee en ten hoogste vier separeerkamers en 2. Per separeervoorziening wordt ten minste één separeerkamer geheel vrij van vaste inrichtingen uitgevoerd. Ook de Inspectie voor de Gezondheidszorg pleit voor een dergelijke differentiatie.

Vraag 7

Kunt u ervoor zorgen dat patiënten tijdens hun separatie altijd contact kunnen opnemen met hun familieleden of andere naasten als zij aangeven daaraan behoefte te hebben? Zo nee, waarom niet?

Uitgangspunt is dat alle patiënten die gesepareerd zijn, contact met familie of andere naasten kunnen opnemen. In artikel 40 van de Wet Bopz zijn de gronden genoemd waarop een beperking in het recht op bezoek of op telefonisch contact kan worden opgelegd. Beperking is mogelijk indien van het bezoek ernstige nadelige gevolgen moeten worden gevreesd voor de gezondheidstoestand van de patiënt of indien dit ter voorkoming van de verstoring van de orde van het ziekenhuis of ter voorkoming van strafbare feiten noodzakelijk is.

Vraag 8

Kunt u instellingen verplichten om tijdens een separatie contact met de cliënt te intensiveren? Zo nee, waarom niet?

Nee, verplichten kan ik dat niet, omdat ik niet kan en wil treden in de details van de uitoefening van het beroep van de zorgprofessional. Normen voor de aard en frequentie van contact met een gesepareerde patiënt moeten door het veld en de beroepsgroepen zelf worden ontwikkeld. Ik heb in mijn brief van 16 december 2008 (TK 25 424, nr. 75) aangegeven dat ik GGZ Nederland in deze een rol als regievoerder toedicht. GGZ Nederland heeft inmiddels aangegeven deze rol op zich te nemen om te komen tot een veldnorm voor kwalitatieve en kwantitatieve bezetting op opname-afdelingen in de GGZ en tot een multidisciplinaire richtlijn rond preventie van dwangtoepassing.
Verder noem ik hier nog de recent, door de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie, opgestelde richtlijn `Besluitvorming Dwang: opname en behandeling`. De NVvP heeft aangegeven op basis van die richtlijn, normen opstellen. De NVvP zal dit samen met andere relevante partijen, zoals GGZ Nederland en de collega-beroepsverenigingen opnemen.

Vraag 9

Kunt u uiteenzetten in hoeverre instellingen worden aangemoedigd of verplicht om te investeren in de preventie van en alternatieven voor isoleren?

In 2006 waren er signalen dat het aantal separaties in Nederland te hoog lag. Naar aanleiding van deze signalen startte GGZ Nederland het project Dwang en drang in de GGZ, met als doel om tot eind 2008 de separaties in de GGZ met 10% per jaar te verminderen.

Hiervoor kwam ook vanuit de overheid geld beschikbaar. Instellingen werden door dit project niet verplicht maar wel aangemoedigd een cultuurverandering toe te passen rond het toepassen van dwang- en drangmaatregelen. Het ging daarbij om een verandering van het beheersen van situaties naar het voorkomen van escalaties. In dit veranderingstraject werkt GGZ Nederland samen met cliënten en familievertegenwoordigers uit het Landelijk Platform GGZ.

Op 11 december 2008 heeft GGZ Nederland een congres georganiseerd waar de resultaten van het project werden gepresenteerd. Het aantal en duur van dwang- en drangmaatregelen nam door het project af met iets meer dan 10%. Het congres vormde de start voor de borging van de behaalde resultaten binnen de sector en de voortzetting van de ingezette koers.

Tijdens dit congres is tevens aangekondigd dat de minister van VWS de beleidsregel op basis waarvan de dwang- en drang projecten werden gefinancierd, met 1 jaar zal verlengen. De nadruk zal dit jaar vooral liggen in de borging van de resultaten.

Ook zullen er in het programma `Patiëntveiligheid 2008-2011′ van GGZ Nederland (waarvan één van de speerpunten is het terugdringen van dwang & drang), extra middelen beschikbaar zijn.

 
  • Pingback: Minister Edith Schippers neemt maatregelen tegen groei psychiatrie()

  • Vraag Steller

    In de psychiatrie zitten veelal mensen die een verkeerde vraag stelden, zoals waarom er geld is verdwenen. Als je dan om openheid vraagt, laten ze je verdwijen. Ik dien nu een WOB in en dat is gevaarlijk, immers dreigen ze regelmatig met injecties, verkeerde medicijnen, of een ‘ongelukje’. En aangifte doen is niet mogelijk.

    Dit is een
    verzoek om openbaarheid richting de RIBW omtrent de kosten van de
    aanbesteding van ‘gratis’ internet. Ik vraag openheid van wat de
    eigenlijke kosten van dit ‘gratis’ internet zijn. Helaas krijg ik
    urenlange reprimandes via de telefoon bij ieder verzoek om openheid.
    Verder wordt er continu gehamerd op geestesafwijkingen omdat ik deze
    zaak blijf aankaarten. Dat is een makkelijke methode om van ‘iemand’
    af te komen. Echter is de RIBW verplicht mee te werken. De RIBW
    krijgt steeds telefoon dat ik zeer ernstige doodsbedreigingen doe.
    Echter heb ik aangegeven alle communicatie vast te leggen. Bij deze
    schriftelijke aanvraag voor openheid HOEVEEL GELD IS ER ONTROKKEN AAN
    HET ZORGBUDGET voor ‘GRATIS’ INTERNET, verwacht ik dat de RIBW
    voldoet aan volgend genoemde Wob wetgeving. De RIBW weet veelal
    helaas iemand de mond te snoeren zodra het om geld gaat, ik vraag
    daarom ook HOEVEEL GELD verdient de RIBW per jaar aan mij? Hoeveel
    geld heeft de RIBW sinds 21 november 2009 aan mij verdiend?

    Als u dit
    verzoek tot openbaarheid van bestuur als bedreiging ervaart, wat het
    wettelijk zeker niet is, dan is de RIBW reactie om ‘iemand’ te
    laten verdwijnen wat er normaliter gebeurd. Echter feitelijk moet u
    aangifte doen van bedreiging bij de politie, net zoals het bedrijf
    dat zegt door mij te worden bedreigd. Deze communicatie gebeurt
    openlijk, daar de RIBW en ZORGNET niet objectief reageren, en
    ervaring hebben om mensen ‘de mond te snoeren’ door een dokter
    een verklaring van geestesafwijking op te laten stellen en mij voor
    jaren op te bergen wat meer dan 100000 euro per jaar kost. Voor
    belediging van ambtenaar heb ik reeds 4 jaar vastgezeten. Ik noemde
    de ambtenaar een oorlogscrimineel, daarop werd er een
    geestesafwijking geconstateerd, en zat ik 4 jaar vast en zag de een
    na de ander sterven.

    In totaal zijn de minimale kosten voor de maatschappij om mij te
    genezen van ‘belediging van ambtenaar’ 12 jaar maal 365 dagen
    maal minimaal 300 euro minimaal 1314000 euro geweest. Dat wil zeggen
    een zeer eenvoudige uitlating van ‘Bush is een oorlogscrimineel’
    betekende dat de maatschappij meer dan 1 miljoen euro op heeft moeten
    hoesten.

    1 Hoeveel bedrijven is aangeboden ‘gratis’ internet te leveren

    2 Hoeveel geld verdiend de RIBW aan mij per jaar

    3 Hoeveel geld heeft de RIBW aan mij verdiend sinds 21 November
    2009

    4 In het verleden werd er meer dan 74000 euro maar minder dan
    110000 euro per jaar aan mij verdiend, de behandeling tegen
    ‘belediging van ambtenaar’ bestond uit tussen 23 pillen en 30
    pillen/capsules per dag moeten slikken met zeer ernstige lichamelijke
    klachten ten gevolge zoals bloed overgeven, uitteren naar 49 kilo,
    bedlegerig zijn. Ik zal hier nooit meer van herstellen.

    5 Het enige wat de PVP die intern bij de Nationale Politie
    Parnassus werkt zegt is letterlijk dit : ‘Je weet te veel’. En
    een constatering wat er met mij gebeuren zal, en dat ik beter
    zelfmoord kan plegen zoals de andere clienten die zelfmoord hebben
    gepleegd. Een dood door medicijnen is inderdaad erger dan zelfmoord,
    maar ik weiger zelfmoord te plegen.

    6 Omdat ik vrijwel zeker in een doofpot kom is een kopie van alle
    communicatie elders ondergebracht. Communicatie wordt nu reeds meer
    dan 7 jaar vastgelegd. Immers kan ik anders niet bewijzen dat ik geen
    dreigementen heb gedaan. Ik heb alleen vragen gesteld zoals waarom
    iemand overleden was, waaraan, en waarom er zo afschuwelijk veel
    mensen sterven, en hoeveel geld.

    7 De brief van de terreur bestrijding geeft aan dat ik
    stelselmatig al dan niet met technische hulmiddelen onder observatie
    ben gezet wordt door de RIBW afgedaan als een kleinigheid, echter is
    dat een zeer ernstig probleem. Tenslotte is die brief het bewijs dat
    ik kapot gemaakt werd voor hele kleine dingen. Ook veranderd
    stelselmatige observatie met technische hulpmiddelen het gedrag van
    een mens. Ik begrijp zelf niet waarom ik als terrorist wordt gezien,
    maar de documentatie ligt er echt. Al mijn bezittingen werden
    bijvoorbeeld onteigend, zoals woning, en mijn gezondheid.

Mogelijk interessante boeken

Met gezond verstand Haal je een moederband niet meer in? Medicijnen 2006-2007 The Diseasing of America's Children
 

Bijwerkingen antidepressiva verzwegen

Meer dan 1 miljoen Nederlanders slikken antidepressiva. Er is sprake van een depressie epidemie. De middelen blijken verslavend en hebben nare bijwerkingen.
Een fopspeen (actieve placebo) werkt 100% zo effectief. En er is helemaal geen bewijs voor een ziekte in de hersenen.
Daarbij veroorzaken antidepressiva juist meer zelfdodingen en extreem gewelddadig gedrag.
Argos op Radio 1 over antidepressiva

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Bron: VPRO/Vara

Labels

Links

Meta

Statistieken

Bezoekers (details)


Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
0900 444 8888 (10 cent/pm)
helpdesk@pvp.nl
MindFreedom International (MFI) Nederlands Comite voor de Rechten van de Mens (NCRM) International Association Against Psychiatric Assault (IAAPA)
Emil Ratelband - Geef je kind geen pillen maar een Seminar!