Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Honderden kinderen jaarlijks opgesloten in een isoleercel omdat ze lastig zijn

Datum: 11 mei 2010, 12:19 ~ Bron: NRC Handelsblad

Door personeelsgebrek voelen klinieken zich soms genoodzaakt lastige patiënten op te sluiten, waaronder ook kinderen.

Elk jaar worden in psychiatrische jeugdinstellingen honderden kinderen van twaalf jaar en ouder opgesloten in een isoleercel. Een van de redenen die de psychiaters aangeven is personeelsgebrek.

Dit blijkt uit onderzoek van NRC Handelsblad.

Volgens de Inspectie voor de Gezondheidszorg ging het in 2007 om ten minste 522 onvrijwillige isoleercel opsluitingen van minderjarigen. Het werkelijke aantal ligt nog veel hoger; ook jeugdzorginstellingen mogen kinderen in een isoleercel opsluiten maar zij hoeven dit niet te melden en psychiaters op hun beurt melden de isoleercel opsluiting vaak niet zoals onlangs maar weer eens duidelijk werd bij de opsluiting van de man met een kampsyndroom. Psychiaters vinden het „zorgelijk” dat ook jeugdzorg instellingen kinderen mogen isoleren, zonder melding bovendien.

Isolatie is een omstreden manier om verwarde patiënten te kalmeren en suïcidale patiënten te beschermen. De patiënt wordt in een kale [en vaak stinkende] cel opgesloten, omdat hij zichzelf of anderen anders in gevaar zou kunnen brengen. Door dagenlange isolatie kunnen psychiatrische aandoeningen verergeren. En in de praktijk komt het voor dat patiënten vele weken tot zelfs jaren in een isoleercel gevangen blijven, met soms de dood als gevolg.

De wet staat isoleercel opsluiting alleen toe bij acuut gevaar. Maar het gebeurt ook als kinderen lastig zijn, blijkt uit gesprekken met psychiaters van zeven grote jeugdklinieken en een academisch ziekenhuis. Verpleegkundigen van Curium in Oegstgeest isoleerden onlangs een jongen die steeds water naar personeel en medepatiënten gooide. Een autistische jongen zit nu in Limburg in de separeer omdat hij naakt over de gang liep na het douchen.

„Het heeft ook te maken met de cultuur op een afdeling”, zegt psychiater Arien Storm van jeugdkliniek Accare in Noord-Nederland.

„Met adrenaline die gaat stromen bij verpleegkundigen die op een boze patiënt afrennen.” Ook de personeelssterkte is van invloed.

„In Oostenrijk is isoleercel opsluiting uit den boze”, zegt René Kahn, hoofd psychiatrie van het Universitair Medisch Centrum Utrecht. „Dat kan door het medicatiebeleid en doordat er altijd een verpleegkundige in de buurt is. Dat is duur. Hoeveel hebben we daar als maatschappij voor over?”

Het is overigens ook nog de vraag of het beleid in Oostenrijk wel humaner is, wanneer je je bedenkt dat de medicijnen onherstelbare schade kunnen veroorzaken en de isoleercel een deur heeft die ooit weer opengezet kan worden. En in Nederland gebeurt allebei, én isoleren én platspuiten. Het is de vraag of men de nare gevolgen van de medicijnen niet op de isoleercel gaat afschuiven.

Volgens jeugdpsychiaters duren de meeste separaties hooguit een uur. Toch komt het voor dat kinderen weken of zelfs maanden in een isoleercel zitten. „Ik ging nadenken over machtsmechanismen en waar de mens toe in staat is”, zegt een vijftienjarige jongen die twee keer enkele weken gesepareerd werd. Zijn moeder schrok toen ze hem terugzag.

„Hij was bleek en trilde. Hij had altijd een sterke wil maar zijn wil is daar gebroken.”

Moeder en zoon willen anoniem blijven.

Op deze website zijn eveneens berichten binnengekomen van verontruste ouders die bijvoorbeeld vertelden dat hun van nature goedaardige zoon door de platspuit sessies en isoleercel behandeling een potentiële moordenaar was geworden die de behandelaren wel iets aan kon doen, terwijl hij voorheen altijd zachtaardig was en niemand kwaad zou doen.

Vrijwillige isoleercel opsluiting – waarbij de patiënt zich niet verzet tegen opsluiting – hoeven niet te worden gemeld. Maar aan de vrijwilligheid valt soms te twijfelen. Psychiater Kommer Jan de Man van het RMPI in Barendrecht:

„Als er zes man zijn opgetrommeld en de patiënt loopt mee, is dat vrijwillig?”

Daarbij is het vaak de keuze: of je neemt psychiatrische medicijnen of je gaat in de isoleercel. Wanneer de patiënt weigert dan wordt hij net zo lang geïsoleerd tot hij ‘vrijwillig’ medicijnen gaat gebruiken.

De psychiaters zeggen vaak geen alternatief te zien voor isoleercel opsluiting. „Je weegt de veiligheid van de groep af tegen die van het individu”, zegt Anne Pauline Cohen, hoofdbehandelaar van de Bascule in Amsterdam. „Als iemand van de leiding wordt bedreigd, worden andere kinderen ook onrustig. Dan heb je geen keus.” Vier jeugdpsychiatrische klinieken deden de afgelopen jaren mee aan een project om het isoleren terug te dringen. In twee daarvan nam het aantal isoleercel opsluitingen met 90 procent af. Sommige klinieken willen het isoleren afschaffen. Maar dat achten niet alle psychiaters reëel.

Een isoleercel kan misschien best een humaan middel zijn, wanneer het als strafmaatregel wordt toegepast zoals ook in de gevangenissen voor zware criminelen het geval is. In die inrichtingen is de isoleercel de zwaarste strafmaatregel.

En voor mensen die zelfmoord willen plegen kan een goed schoon gehouden en opgevrolijkte / zachte isoleercel misschien ook een goede oplossing zijn om acuut gevaar af te wenden. Maar dan wel MITS er bewijzen zijn voor het gevaar en niet dat het om de mening van een psychiater gaat en de patiënt zelf in alle toonaarden ontkent dat het gevaar bestaat.

Maar het isoleren van kinderen die lastig zijn is natuurlijk een gruwelijke praktijk. Het doet je afvragen of psychiaters wel om patiënten geven. Ze roepen wel hard dat ze het doen uit onmacht, maar indien je de praktijk kent dan weet je dat dat een smoesje is en dat ook mensen die niemand kwaad zouden doen, in een isoleercel opgesloten worden.

Bron: NRC Handelsblad

Disclaimer deze publicatie bevat informatie, beeldmateriaal of professioneel geschreven artikelen uit externe bronnen die kunnen zijn vertaald, aangepast, uitgebreid, voorzien van links, foto's en videos, met als doel het onderwerp - soms vanuit een ander (beoogd duidelijker) perspectief - bespreekbaar te stellen.
 
  • Pingback: Publieke schande in Groot Brittannië: 4 psychiatrische patiënten per dag sterven door nalatigheid()

  • Pingback: Nova: “Psychiaters sjoemelen met isoleercel cijfers, separaties vaak verduisterd”()

  • Wat erg.

  • moederkevanx

    https://twitter.com/Moederkevanx… honderden kinderen twaalf jaar en ouder opgesloten in een…”

  • Johan Wyckmans

    Ik heb van als jong kind niet veel anders gekend dan medicatie, isoleercel en instelling. Studie is er nooit meer van gekomen. Ik heb geen vertrouwen meer in de samenleving. In België heb ik geleerd wat radicaliseren is. De psychiater is de dictator, en niet luisteren betekend dat je radicaliseerd. Daar wordt je tegen de grond gewerkt en afgevoerd naar de isoleercel, des noods door middel van fysiek geweld naar patiënt om hem te immobiliseren. Geestelijke indoctrinatie, waaronder het aanpraten en immobiliseren van de patiënt zijn karakter door middel van terrorisering “zo erg is het hier nog niet”, “nog een woord, en je vliegt in de isoleercel”, “oh, ik heb al op het oproepknopje gedrukt, zal ik je toch moeten afvoeren, wat erg zeg” zijn de dingen die mij in België ten ooren kwamen.
    Standaardprocedures in Nederland verschillen wel, maar de protocollen deugen ook niet. Standaard dosering bij isoleercel volgens protocol resulteerde bij mij in een psychose van 4 dagen(slapend), hersenschade, …

    Resultaat van behandeling,
    escalatie van probleem tot wederkomst.

    Patientenvertrouwen wordt meermaals geschaadt, minderjarige worden behandeld met medicamenten in hoeveelheid boven toegestane volwassenen niveaus, afpersing waarbij behandeling wordt geweigerd wanneer gebruik van medicatie wordt geweigerd, vrijheidsberoving volgens protocol in plaats van volgens patiënt, zeer moeilijk om maatwerk te krijgen, indoctrinatie, liegen, dossierfraude, gebrek aan medische kennis of interesse buiten psychische vakgebied, verplichting tot gebruik apotheek en huisarts op locatie, weigerachtige besluitvorming naar oordeel ouders, ………………

Mogelijk interessante boeken

Hoe voorkom je ADHD? Door de diagnose niet te stellen! Afscheid van autisme en ADHD Wat je niet verteld is... Collision
 

Hoogleraar: "ADHD is boerenbedrog"

Hoogleraar psychotherapie prof. dr. Paul Verhaeghe, auteur van het boek "Het einde van de psychotherapie", stelt dat aandoeningen zoals ADHD en PDD-NOS niet bestaan. De symptomen natuurlijk wel: drukke of verlegen kinderen zijn een feit. Het probleem ontstaat wanneer een patient niet als een persoon met een aantal eigenschappen wordt beschouwd, maar als die eigenschappen worden gefilterd tot een paar goed te classificeren afkortingen. Diagnose van zon soort aandoening gebeurt meestal met behulp van de DSM, een diagnostisch handboek dat niet, zoals men zou verwachten, samengesteld werd door onafhankelijke wetenschappers maar eerder een allegaartje van meningen is. De samensteller is de Amerikaanse Psychiatrische Associatie, een belangenvereniging die ooit zelfs met een stemming besloot of homoseksualiteit al dan niet een categorie moest worden. Zo worden ook te pas en te onpas aandoeningen toegevoegd, tot grote vreugde van de farmaceutische industrie. Zo kan er bijvoorbeeld weer een nieuwe pil in de markt worden gezet tegen een abnormaal lange rouwperiode. De DSM methode valt dus moeilijk wetenschappelijk te noemen, en blijkt in de praktijk al helemaal niet bij te dragen aan een structurele oplossing.

Labels

Links

Meta

Statistieken

Bezoekers (details)


Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
0900 444 8888 (10 cent/pm)
helpdesk@pvp.nl
MindFreedom International (MFI) Nederlands Comite voor de Rechten van de Mens (NCRM) International Association Against Psychiatric Assault (IAAPA)
Emil Ratelband - Geef je kind geen pillen maar een Seminar!