Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Depressie als essentieel onderdeel van het ontwikkelingsproces van de mens

Datum: 2 januari 2011, 02:14

oneindigBinnen de psychiatrie woedt de discussie over de vraag in welke hoedanigheid depressie een ziekte is al vele tientallen jaren lang en de bottom line uit de discussie is dat inmiddels meer dan 1 miljoen mensen in Nederland antidepressiva slikken. Dit laatste is eenvoudig te verklaren: binnen de discussies wordt tussen de regels door de suggestie gewekt dat depressie wordt veroorzaakt door een hersenziekte en dat er sprake is van genetische aanleg en als oplossing worden hersenmedicijnen geopperd.

De medicijnen vlakken emoties af en in studies is gebleken dat een placebo (een neppil) nagenoeg hetzelfde resultaat geeft, ook bij zware depressie (in studies met een actieve-placebo).

Het feit is echter dat er geen bewijs is voor het bestaan van een hersenziekte-oorzaak en dat er tot op heden geen enkel gen gevonden is die depressie zou verklaren.

Omdat blijkt uit talloze reportages van de recente jaren zoals bijvoorbeeld VPRO: “Iedereen depressief” van 28 december 2010 dat psychiaters nog steeds niet verder zijn dan het gezamenlijke gedraai rond de vraag of depressie wel een ziekte is of niet, of ze misschien wel of niet verkeerd bezig zijn, en waaruit verder blijkt dat het hun opvatting is dat ze als arts niet meer kunnen doen dan het proberen om mensen volgens beoogde normen zo goed als mogelijk te laten funktioneren in de maatschappij, is het duidelijk dat de vraag wat de oorzaak van depressie is open staat voor een antwoord dat buiten het medische perspectief van de psychiatrie ligt.

De hersenziekte en genen-hypothese van de psychiatrie zijn te verwerpen omdat men na 40-50 jaar tijd en honderden miljoenen euro’s belastinggeld voor onderzoek wel mag kunnen aannemen dat er inmiddels iets gevonden zou zijn als de hypothesen juist zouden kunnen zijn. Over en uit dus voor de psychiatrie.

De mogelijkheid dat depressie geen ziekte is en dus geen ‘oorzaak’ maar juist een doel of funktie heeft, staat dus open. En wat zou het doel van depressie kunnen zijn?

Wanneer je er dieper over nadenkt dan is het duidelijk dat zoals alles in het leven ieder doel of funktie van het menselijk bestaan een kern-doel dient: het voortbestaan. Het eventuele doel van depressie zou dus naar dit kern-doel moeten zijn te herleiden.

Om te begrijpen in welke relatie het doel of funktie van depressie ten opzichte van het kern-doel staat dient men eerst te begrijpen wat het kern-doel inhoudt en waarom het er is. Kortom: Waarom willen we overleven?

Het antwoord op die vraag is echter onmogelijk omdat de toekomst onbekend is en daarmee logischerwijs ook de reden om het kern-doel te willen bereiken. Het is dus niet mogelijk om te weten waarom we moeten overleven en juist dat besef kan een verklaring bieden voor het potentieel van depressie.

Om iets dieper in te gaan op de stelling dat het kern-doel (het willen overleven) onverklaarbaar is kun je je realiseren dat oneindigheid tevens onverklaarbaar is, omdat het niet alleen geen einde kent maar ook geen begin. De bron van het bestaan (en dus ook het leven) moet oneindig zijn, want stel je maar eens voor dat er ooit helemaal niets was, die gedachte is absurd. Pure toeval als bron van het bestaan is daarbij uitgesloten omdat indien alles er door toeval zou kunnen zijn dat zou betekenen dat alles er ook toevallig niet zou kunnen zijn en dan was er helemaal niets.

Het concept oneindigheid vormt dus de basis van de reden dat het kern-doel van het leven onverklaarbaar is.

Wanneer men dit concept toepast op het menselijk bestaan dan betekent het dat er ten gunste van het bereiken van het kern-doel een drijfveer moet bestaan die tot verder reikt dan het heden. En er is geen andere optie dan dat dat een invloed is, omdat de toekomst niet vast bepaald is en in dat opzicht het doel enkel op basis van een invloed kan worden bereikt. De invloed reflecteert logischerwijs aan twee mogelijke opties: winnen of verliezen. Het doel bereiken of niet. En dat betekent dat het potentieel van depressie in theorie voor ieder mens gelijk is en een gelijke essentiële funktie dient: ons binnen het concept oneindigheid leiden naar een onvoorzienbaar doel dat ondanks dat het niet definieerbaar desalniettemin geen toeval kan zijn en dus wezenlijk is.

De depressie is in theorie een oneindig diep gat zonder reden. Er is geen houvast, geen ondergrond, waarop je zal landen als je los laat. Niemand kan boven zichzelf staan en zichzelf naar het onvoorzienbare doel toe leiden, dus de depressie is logischerwijs onderdeel van een emotioneel systeem dat in direct verband staat met het kern-doel. Want als er enkel euforie zou zijn dan zou er ook niets zijn om te willen bereiken, oftewel dan zou er geen drijfveer zijn voor het behalen van succes ten behoeve van het kern-doel.

De manier van omgang met de emoties (mentaliteit) maakt een groot verschil in de uitwerking van de emoties in iemands leven. Je kan ervoor kiezen om zonder reden vast te houden of om je te laten vallen in het oneindig diepe gat. Als je echter hebt vastgehouden en eenmaal hebt geleerd dat het vasthouden leidt tot goede ontwikkelingen dan kan het voor iemand zijn als het vinden van een snoepje dat middels het aanleren van stoïcijns vertrouwen eenvoudig kan worden verkregen. Men kan spelen met de oneindige diepte van het potentieel van depressie, om weer even af te voelen tot welke oneindige hoogte hij kan gaan. In plaats van de vraag waarom wel? te stellen kan in het potentieel van depressie de reden worden gevonden voor de vraag waarom niet?.

Maar als je de depressie afvlakt met pillen, of enkel het geloof in een hinderlijke ziekte alleen, dan zal je verder verwijderd raken van het nastreven van het kern-doel en het behalen van succes, en daarmee zal je dus ook de kans op zelfmoord vergroten wat in de praktijk ook het geval blijkt te zijn (antidepressiva verdubbelen de kans op zelfmoord, ook bij volwassenen).

Wanneer men het concept breder bekijkt dan is het duidelijk dat depressie een essentieel onderdeel is van het ontwikkelingsproces van de mens omdat het op basis van invloed sturing geeft aan de dagelijkse keuzes die we maken. Het is dus ongelooflijk dom om mensen te leren dat depressie een ziekte is en ze op steeds grotere schaal medicijnen voor te schrijven om de emoties af te vlakken. Beter zou zijn om de gezamenlijke mentaliteit te veranderen zodat we anders naar depressie gaan kijken en het potentieel er van gaan inzien. Want als het leven goed zou zijn zoals het was, dan was er geen reden om te bestaan.

 

Mogelijk interessante boeken

Metanoia De depressie-epidemie Uw brein als medicijn Psychiaters te koop?
 

Psychiatrisch onderzoekers ontmaskerd

In deze uitzending van VARA/VPRO Argos worden psychiatrisch onderzoekers ontmaskerd. Antidepressiva van het type SSRI blijken de kans op zelfmoord bij kinderen te verdubbelen. Maar de bewuste psychiatrische onderzoekers trachten het publiek het tegenovergestelde wijs te maken met gehaaide misleiding. In deze reportage vallen ze door de mand.

Labels

Links

Meta

Statistieken

Bezoekers (details)


Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
0900 444 8888 (10 cent/pm)
helpdesk@pvp.nl
MindFreedom International (MFI) Nederlands Comite voor de Rechten van de Mens (NCRM) International Association Against Psychiatric Assault (IAAPA)
Emil Ratelband - Geef je kind geen pillen maar een Seminar!