Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Herziening Wet BOPZ: Commissie moet besluiten over noodzaak opname

Datum: 2 oktober 2008, 23:08 ~ Bron: Trouw

Wet BOPZ Straks gaan én de rechter én een commissie zich buigen over gedwongen opname van patiënten. Hoogleraar gezondheidsrecht Johan Legemaate is het daar echter niet mee eens.

Er is nieuwe wetgeving over dwangopneming in de psychiatrie in voorbereiding. Daar debatteert de Tweede Kamer vandaag over. In de nieuwe wet neemt een multidisciplinaire commissie een centrale plaats in. Deze commissie krijgt echter een halfslachtige positie, die leidt tot dubbel werk en een sterke stijging van de kosten stelt Legemaate.

Volgens de huidige wet besluit de rechter over de onvrijwillige opneming van de patiënt in een psychiatrisch ziekenhuis. In de toekomst zal de rechter bovendien gaan beslissen over andere vormen van dwang, zoals het gedwongen toedienen van medicatie en de langdurige opsluiting in een isoleercel. De regering wil de rechter echter laten bijstaan door een multidisciplinaire Commissie Psychiatrische Zorg. In alle gevallen waarin de rechter moet beslissen, dient deze commissie een ’uitgebreid advies’ uit te brengen. In totaal zal het jaarlijks gaan om meer dan 10.000 procedures.

De beoogde commissie zal bestaan uit een jurist, een psychiater en een deskundige vanuit het patiënten- of familieperspectief. Aannemelijk is dat de kwaliteit van de besluitvorming over het toepassen van dwang daardoor zal stijgen. Het idee van een dergelijke commissie is ontleend aan buitenlandse wetgeving. Dat zijn overigens in alle gevallen wetten waarin de commissie de taak heeft om een besluit te nemen. Zover wil de Nederlandse regering kennelijk (nog) niet gaan. Het voorstel is dat de rechter zijn huidige taak behoudt en het besluit neemt. De commissie vervult een adviserende rol.

Legemaate twijfelt zeer aan de meerwaarde van deze internationaal gezien unieke ’tweetrapsraket’ van adviserende commissie én rechter. Een gedegen advies van de commissie zal de taak van de rechter kunnen verlichten, maar de rechter behoudt een eigen verantwoordelijkheid en zal zelf ook onderzoek moeten blijven doen. Overlap is er tussen de inhoudelijke werkzaamheden van de jurist uit de commissie en die van de rechter.

Beiden zullen zich richten op de vraag of aan de wettelijke criteria voor dwangtoepassing is voldaan. Voor patiënten zal het gevolg zijn dat zij twee keer gehoord worden, eerst door de commissie en daarna nog eens door de rechter. De advocaat van de patiënt zal zowel betrokken moeten zijn bij de activiteiten van de commissie als bij de procedure voor de rechter. De combinatie van ’commissie plus rechter’ zal bovendien veel meer tijd vergen.

Naar de mening van Legemaate is er een groot risico op dubbel werk, en op onduidelijkheden in de taakverdeling tussen commissie en rechter. Het is zeer de vraag of de grote kostenstijging die gepaard zal gaan met deze ’tweetrapsraket’ zal opwegen tegen de meerwaarde ervan. Het zou best eens kunnen gaan om een verdrievoudiging van de personele lasten. Iets dat goed is mag van ons veel geld kosten, maar veel geld uitgeven aan een systeemwijziging met meer nadelen dan voordelen is maatschappelijk gezien niet verantwoord.

Op 23 september schreef de regering aan de Tweede Kamer dat wellicht een tussenvariant mogelijk is, waarin de commissie er de nadruk op legt de instemming van alle betrokken partijen te verkrijgen, inclusief die van de zich tegen opneming of behandeling verzettende patiënt. In die gevallen zou de gang naar de rechter dan niet nodig zijn. Volgens ons is dat een illusie. Ook nu al proberen de betrokken hulpverleners en andere instanties de toepassing van dwang te beperken tot situaties waarin er echt geen alternatief is.

Dit blijkt echter niet uit de praktijk, waarin talloze patiënten blijken te sterven in een isoleercel waarin ze soms tot jaren achtereen gevangen zitten en de ervaring van mensen zoals onze webmaster Mitch, die zonder een psychiater of rechter te hebben gezien kan worden opgenomen met een rechterlijke machtiging. Met een commissie zou dit voorkomen kunnen worden, omdat het besluit van de rechter onder toezicht staat van een derde onafhankelijke partij.

Er zijn goede argumenten om beslissingen over dwangtoepassing in de psychiatrie multidisciplinair te bezien. Maar waarom dan niet doorgepakt, door de commissie de bevoegdheid te geven over dwang te beslissen? Sommigen zullen zeggen dat een dergelijk model niet past binnen de traditie van het Nederlandse recht. Af en toe is het goed om een traditie te doorbreken. En als we elementen van die traditie in het recht willen behouden, kan ervoor gekozen worden dat tegen een beslissing van de commissie hoger beroep bij de rechter kan worden ingesteld. Dan combineren we naar onze mening het beste van twee werelden.

Bron: Trouw

Disclaimer deze publicatie bevat informatie, beeldmateriaal of professioneel geschreven artikelen uit externe bronnen die kunnen zijn vertaald, aangepast, uitgebreid, voorzien van links, foto's en videos, met als doel het onderwerp - soms vanuit een ander (beoogd duidelijker) perspectief - bespreekbaar te stellen.
 

Mogelijk interessante boeken

ADHD-medicatie Denken over geneeskunde Medicijnen 2008-2009 Medicijnen 2006-2007
 

Seroquel dodelijk?

Labels

Links

Meta

Statistieken

Bezoekers (details)


Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
0900 444 8888 (10 cent/pm)
helpdesk@pvp.nl
MindFreedom International (MFI) Nederlands Comite voor de Rechten van de Mens (NCRM) International Association Against Psychiatric Assault (IAAPA)
Emil Ratelband - Geef je kind geen pillen maar een Seminar!