Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Een been om over te denken

Datum: 1 oktober 2009, 10:45
Tekst gepubliceerd 1 oktober 2009. Copyright © prof. dr. Wim J. van der Steen. Plaatsing van de tekst door derden in enig ander medium is niet toegestaan zonder toestemming van de auteur. Weergave van kleine gedeelten of van de kern van de inhoud is toegestaan, mits de bron (auteur, titel, gegevens website, datum) expliciet worden vermeld.

vrouwen benenNiet altijd ging het lopen me de laatste tijd goed af. Lage rugpijn die uitstraalt in een been, daar loop ik soms een hele tijd mee rond. Het is een klacht waar veel mensen onder gebukt gaan. Daar komt bij dat de achillespees van mijn aangedane been pijn doet. De arts die ik raadpleegde kwam met een duidelijke, voor de hand liggende diagnose: een zenuw onder in de rug is afgekneld. Dat veroorzaakt de rug- en beenpijn. De achillespees is ontstoken. Dat is een vervelend kwaaltje. Je moet er een maand of negen voor uittrekken. Op internet kun je deze prognose ook vinden.
Omdat ik graag eigenwijs ben, ging ik op zelfonderzoek uit. Ik zat tegelijkertijd met clusterhoofdpijn, een ernstige migraineachtige kwaal. Zou de hoofdpijn iets te maken hebben met de andere klachten? Dat lijkt misschien niet aannemelijk, maar aan de andere kant kunnen soms onverwachte, interessante samenhangen bestaan in ons lijf en ons wel en wee. We bestaan per slot van rekening niet uit bouwstenen zonder verband.
Na wat gepieker kwam ik tot de volgende hypothese. Clusterhoofdpijn gaat gepaard met een hoge vasopressinespiegel tijdens de pijnaanvallen. Dat is bekend bij mensen die van de wetenschappelijke hoed en rand weten—niet zo veel in Nederland voorzover ik kon nagaan. Vasopressine ofwel antidiuretisch hormoon zorgt ervoor dat ons lichaam ’s nachts water vasthoudt, wat prettig is omdat dit de plaslust indamt. Ik had dan ook een tijdje na het inslapen de pijnaanval; dan is de spiegel van het hormoon extra hoog. Als het lichaam veel water vasthoudt, iets wat bij mij het geval was, soms ook overdag, dan geldt dit ook voor de wervelkolom en spieren daaromheen. Daardoor wordt gauwer dan normaal een zenuw afgekneld. Vandaar, zo dacht ik, de rug- en been pijn. Een logisch gevolg van dit alles is dat beenspieren meer gespannen raken dan normaal. Dus trekken beenspieren extra hard aan de achillespees en die vindt dat niet leuk en wordt pijnlijk.
Hoe zou je mijn hypothese kunnen toetsen? Voor de hand ligt de veronderstelling dat een lager vasopressinepeil verlichting hoort te geven. Dus is de volgende vraag: hoe verlaag je het vasopressinepeil? In principe is het antwoord eenvoudig: door dingen te doen waardoor veel vocht het lichaam verlaat. Dit is eenvoudig te bereiken. Je moet gewoon veel water drinken en veel zwarte koffie. Het lichaam zorgt er dan braaf voor dat er na een tijdje veel vocht naar buiten komt. Als je zorgt voor een grote vochtvloed, dan gaat het vasopressinepeil naar beneden—immers, het lichaam is dan niet bezig met het vasthouden van water. Dit zou in mijn geval—als de hypothese juist is—moeten leiden tot het verdwijnen van de pijn.
In werkelijkheid is de situatie wat ingewikkelder, want alle processen waar het hier om gaat vertonen een dagnachtritme. Daar moest ik rekening mee houden.
In een flink aantal gevallen lukte het me, op deze manier rug-en-beenpijnvrij te raken en de achillespees tot de orde te roepen. De hypothese was hiermee aannemelijk geworden.

Regelmatig krijg vragen bekenden met gezondheidsproblemen mij om advies. Ik ben geen arts en dus mag ik allerlei adviezen niet geven. Maar adviezen in de stijl van de wateradviezen die ik mezelf gaf mogen wel. In veel gevallen leidden ze tot het verdwijnen van klachten waar artsen geen raad mee wisten.

Artsen hebben de denkwijze die ik beschreef niet. Dat heeft een aantal oorzaken. Het beleid dat tegenwoordig over de geneeskunde wordt uitgestort is gericht op superspecialisatie. Specialisten, en andere werkers in de gezondheidszorg, houden zich, uiteindelijk onder dwang van een blinde overheid, met steeds kleinere gedeelten van ons wel en wee bezig. Ze zien daardoor het geheel niet meer. Natuurlijk is het de bedoeling dat huisartsen wél naar het geheel kijken, maar die krijgen er de tijd en de gelegenheid vaak niet voor. Zij moeten zoals iedereen productie maken, omdat dit economisch gezien een goede zaak zou zijn. Dat is natuurlijk niet zo, want als je door tijdsgebrek gezondheidsproblemen niet goed behandelt, dan krijg je meer ziekte en dat maakt de gezondheidszorg juist duurder. Helaas denken onze rekenmeesters niet zo, want je kunt de negatieve gevolgen van de productiedwang niet uitrekenen en dingen die je niet kunt uitrekenen bestaan tegenwoordig niet.
Je zou de situatie als je die kort door de bocht formuleert kunnen beschrijven als het ontbreken van holisme in de geneeskunde. Het geven van aandacht aan hele mensen met alles wat erop en erin zit is taboe geworden. Ik ben alleen wat voorzichtig met het woordje “holisme”, want dat heeft tegenwoordig in de alternatieve sector ook vagere betekenissen waar ik niet vrolijk van wordt.
Een rol speelt ook dat allerlei gebieden van de biologie in de geneeskunde ten onrechte in de geneeskunde ontbreken. Over dat stokpaard van me heb ik het al vaak gehad. Ik wijd er daarom niet verder over uit.
Mijn manier van kijken en denken heeft ook als kenmerk: allereerst aandacht geven aan elementaire dingen van het dagelijks leven zoals eten, drinken, bewegen enzovoort. Om zulke dingen bekreunen geneeskundigen zich niet vaak Ze doen het, denk ik, niet omdat er weinig geleerdheid bij komt kijken. Met wat eenvoudige kennis op het niveau van opleidingen die we in jonge jaren volgen kom je al een heel eind. Omdat je er geen arts voor hoeft te zijn, ontstaat al gauw het misverstand dat een arts er niet voor hoeft te zijn.
Soms zie ik visioenen van een burgergeneeskude, ontwikkeld en beoefend door gewone mensen.

Bronnen

Informatie over vasopressine is te vinden in de column “Migraine: het bloed kruipt waar het niet gaan kan”. Daarin is ook literatuur te vinden over vasopressine. Literatuur over de verbanden die ik beschreef is er voorzover ik weet niet omdat het onderwerp zich bevindt buiten het gewone gebied van de geneeskunde.

Deze publicatie is onderdeel van het column van prof. dr. Wim J. Van der Steen, klik hier voor meer publicaties van de auteur.

 

Boeken van de auteur

Denken over geneeskunde Beyond Boundaries of Biomedicine Evolution as Natural History Geneeskunde tussen Geleerdheid en Gezond Verstand
 

Psychiatrisch onderzoekers ontmaskerd

In deze uitzending van VARA/VPRO Argos worden psychiatrisch onderzoekers ontmaskerd. Antidepressiva van het type SSRI blijken de kans op zelfmoord bij kinderen te verdubbelen. Maar de bewuste psychiatrische onderzoekers trachten het publiek het tegenovergestelde wijs te maken met gehaaide misleiding. In deze reportage vallen ze door de mand.

Labels

Links

Meta

Statistieken

Bezoekers (details)


Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
0900 444 8888 (10 cent/pm)
helpdesk@pvp.nl
MindFreedom International (MFI) Nederlands Comite voor de Rechten van de Mens (NCRM) International Association Against Psychiatric Assault (IAAPA)
Emil Ratelband - Geef je kind geen pillen maar een Seminar!