Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

De rechten van Roodkapje

Datum: 1 september 2009, 11:30
Tekst gepubliceerd 1 september 2009. Copyright © prof. dr. Wim J. van der Steen. Plaatsing van de tekst door derden in enig ander medium is niet toegestaan zonder toestemming van de auteur. Weergave van kleine gedeelten of van de kern van de inhoud is toegestaan, mits de bron (auteur, titel, gegevens website, datum) expliciet worden vermeld.

roodkapjeGelukkig maar, zo betoogde ik in de vorige column, dat Vrouwe Justitia eindelijk haar naam eer mag aandoen. Vrouwelijke rechters hebben we tegenwoordig in overvloed.

Mooie vrouwen zijn het meestal, de rechters die je voor de buis zit. Zouden ze op uiterlijk schoon worden geselecteerd? En zo ja, zou dat dan terecht zijn? In mijn lange loopbaan heb ik zo’n vorm van discriminatie vaak meegemaakt en het is misschien wat onwelwillend om aan te nemen dat het nu bij rechters ook speelt.
Het oog wil in ieder geval ook wat en ik kijk vaak met plezier naar de vrouwelijke verschijningsvormen van het recht, al vind ik wat de rechters te zeggen hebben interessanter. De media houden daar helaas niet altijd rekening mee. Tv-beelden van de rechters geven ruim baan aan uiterlijke verschijningsvormen, maar de achtergronden van de bijbehorende rechterlijke beslissingen komen minder duidelijk naar voren.

Zouden de jonge vrouwen die rechtspreken kinderen thuis hebben? Die vraag houdt me regelmatig bezig. Tweeverdieners zijn tegenwoordig heel gewoon, ook als er kinderen zijn, en ik neem aan dat rechters geen uitzondering zijn. Wat gebeurt er met kleine kinderen als beide ouders niet thuis zijn? Daar valt geen algemeen patroon in te ontdekken; kinderopvang is veelsoortig. Hoe rechters het oplossen, dat zou ik graag weten. Die hebben verstand van goed en kwaad en, zoals het vervolg van mijn verhaal duidelijk maakt, goed en kwaad spelen bij de kinderopvang een belangrijke rol.
Ideaal zou het zijn als de kinderen af en toe het bos ingaan, als het mogelijk is soms ook alleen. Maar dat is weinig kinderen gegeven in ons door snelwegen versnipperde, natuurarme land.

Toen ik een jaar of zes was, begonnen mijn zwerftochten in het bos. Mijn moeder had geen baan; zoiets was vroeger nog niet gewoon. Het bos ging ik vaak in mijn eentje in als mijn moeder gewoon thuis was en ik heb het jaren volgehouden. Het bos bevond zich voor ons huis. Het krioelde er van de vogels; tientallen soorten leerde ik kennen. Honden kwam je er ook regelmatig tegen, keurig aan de lijn of loslopend bij een eigenaar die het dier discipline had aangeleerd. Gevaarlijke situaties ben ik in het bos nooit tegengekomen.

Tegenwoordig is de situatie anders. Sommige kinderen in Nederland wonen nog bij een bos, en ze spelen er ook soms, maar de gevaren zijn groter dan vroeger. Daar kom ik nog op terug. Eerst bespreek ik twee kinderliedjes, Zeg roodkapje waar ga je henen en Daar was laatst een meisje loos. Die staan met pianobegeleiding in een bundel die dezer dagen uitkomt; de keus van de liedjes kwam tot stand in samenwerking met een deskundige kleinzoon van me.

Om te beginnen Roodkapje. De tekst van het kinderlied ademt een sfeer van argeloosheid. Roodkapje gaat het bos in, op weg naar grootmoeder en ze is niet bang voor de wilde dieren die er zijn. Het tweede deel van het sprookje komt in het lied niet aan de orde, terecht zou ik denken. Wat er in het bos gebeurt is niet mis. Een wolf had grootmoeder ingeslikt en dat deed het dier vervolgens ook met Roodkapje. Gelukkin kon een jager het tweetal levend uit de wolf snijden. Eind goed al goed.
Wat zou de diepere betekenis van het sprookje zijn? Goed en kwaad zijn rijkelijk vertegenwoordigd. Grootmoeder, Roodkapje en de jager vertegenwoordigen wat goed is, de wolf wat kwaad is. Is een les dat mensen beter zijn dan dieren? Laten we hopen dat het sprookje niet zo overkomt bij onze kinderen. Veel van hen komen toch al te weinig in aanraking met de natuur en wat daarin is te vinden; zie mijn column “De bloemetjes en de bijtjes”.
Je zou denken dat het bos tegenwoordig minder gevaarlijk is doordat er geen wolven meer zijn. Die dieren zijn overigens minder gevaarlijk dan de meeste mensen denken. Gevaarlijk zijn tegenwoordig honden. Veel hondenbezitters voedden hun dier niet goed op. Dat leidt in Nederland tot vele duizenden hondenbeten per jaar, bepaald niet alleen beten van pitbulls. Die zijn trouwens alleen gevaarlijk na een slechte opvoeding van de hond. Gelukkig zijn er ook veel hondenbezitters de waarde van honden kennen, lief zijn voor de dieren, en er kinderen mee leren leven.

Het gevaarlijkst zijn wellicht mensen met tbs die ontsnappen aan hun begeleiders. Dit komt niet vaak voor, maar iedere keer is er een te veel. Helaas hebben ontsnapte tbs-ers de laatste tijd een paar keer voor grote narigheid gezorgd. Ik kom daar dadelijk op terug. Eerst even een paar opmerkingen over het lied “Daar was laatst een meisje loos”.
Het lied komt met een onthutsende boodschap. Het meisje gaat varen, doet al het werk van matrozen. Dan eindigt het lied met de mededeling dat ze wordt afgeranseld door de kapitein in zijn kajuit. Een extremere vorm van vrouwendiscriminatie is nauwelijks denkbaar. Is de bedoeling van het lied dat kinderen zo vroeg mogelijk in aanraking komen met een maatschappelijke realiteit die niet altijd is te pruimen? Op zijn minst ligt hier een uitdaging om diep na te denken over wenselijke vormen van morele opvoeding.

Het verschijnsel tbs, ter beschikking gesteld worden, krijgt tegenwoordig veel aandacht, terecht. Het gaat hier om de vraag of een zinnig onderscheid mogelijk is tussen mensen die gek zijn en mensen die slecht zijn. Rechters oordelen hierover nadat deskundigen advies gaven.
Ik de vorige column gaf ik aan dat een betere verbinding nodig is tussen recht en andere vakkan. De huidige situatie lijkt nergens naar, ook al doordat psychiaters regelmatig een doorslaggevend advies geven. Heeft de psychiatrie sleutels in handen om grenzen tussen gek en slecht te bepalen? Wie andere columns aandachtig las weet wat mijn antwoord is. Op zijn zachtst gezegd is twijfel op zijn plaats.

Hoe zit het met de rechten van de roodkapjes van onze tijd? De mate waarin ze ritalin krijgen opgevoerd is juridisch niet in de haak. Ritalin is niet helend. Hebben ze recht op boswandelingen? Die zijn helend. Houden we met zulke dingen genoeg rekening bij de inrichting van onze gezondheidszorg en de inrichting van ons land?

Bron

  1. De liedjesbundel beoogt muzikale vernieuwing. De stijl van de pianopartijen is modern-klassiek, met verrassende harmonische wendingen die je tegenwoordig niet vaak meer hoort.

Literatuur

  1. Van der Steen, W.J. (2009). Alle eendjes. Twaalf kinderliedles aan de piano. Barneveld: Bladmuziekplus (internet).

Deze publicatie is onderdeel van het column van prof. dr. Wim J. Van der Steen, klik hier voor meer publicaties van de auteur.

 

Boeken van de auteur

Beyond Boundaries of Biomedicine Denken over geneeskunde Evolution as Natural History Geneeskunde tussen Geleerdheid en Gezond Verstand
 

Netwerk: Weg met TBS?

Het merendeel van de gezaghebbende tbs-advocaten uit Nederland raden hun cliënten af om mee te werken aan een tbs-onderzoek. De advocaten hekelen de onrechtvaardige aard van TBS, de willekeur door psychiaters en de discriminatie op basis van wetenschappelijk ondeugdelijke diagnoses.

Labels

Links

Meta

Statistieken

Bezoekers (details)


Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
0900 444 8888 (10 cent/pm)
helpdesk@pvp.nl
MindFreedom International (MFI) Nederlands Comite voor de Rechten van de Mens (NCRM) International Association Against Psychiatric Assault (IAAPA)
Emil Ratelband - Geef je kind geen pillen maar een Seminar!