Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Actiegroep “Uit de Droom” start meldpunt voor mishandeling in de psychiatrie (BOPZ)

Datum: 21 februari 2016, 12:44

torture-un-vn-marteling

Geachte heer, mevrouw,

Wij, van werkgroep Uit de Droom. zijn een meldpunt gestart, waar mensen mishandeling in de psychiatrie kunnen melden. Ons doel is om de wet BOPZ af te laten schaffen, omdat zij in strijd is met het VN verdrag van de rechten van de mens. In 2013 kreeg Nederland een gele kaart van de VN vanwege de zorgwekkende situaties binnen de psychiatrie. Dwang in de psychiatrie wordt door hen marteling en mishandeling genoemd.

Mijn vraag is of jullie wat aandacht kunnen besteden aan onze actie/meldpunt en daar eventueel ook aan mee willen werken.

Informatie over de werkgroep: Werkgroep uit de Droom
https://uitdedroom.wordpress.com/

Met vriendelijke groeten,

Monica Pellegrino, jobcoach voor mensen met gedrags-en leerstoornissen

Heijmen Westerveld, jurist mensenrechten

Marinka Wayangskaya, mensenrechtenactiviste

Trix van Avermaete, ervaringsdeskundige

Josseline Tolhoek, ervaringsdeskundige

Linda Geldof, lerares

Voor tips en vragen kun je ons bereiken via e-mail werkgroepuitdedroom@gmail.com

https://uitdedroom.wordpress.com/

 

Meldpunt mishandeling in de psychiatrie

Mishandeling binnen de wet Bijzondere Opname Psychiatrische Ziekenhuizen (BOPZ) kun je melden bij Heijmen Westerveld. Heijmen is jurist mensenrechten. We verzoeken je de mishandeling kort te omschrijven en je volledige naam daarbij te vermelden. Je naam wordt niet op de website getoond. Op de site geven wij slechts de initialen.

De klacht kun je sturen naar e-mail joshua.roma@yahoo.co.uk (Heijmen Westerveld, jurist) en werkgroepuitdedroom@gmail.com (centraal e-mailadres).

  1. L. zat op vijftienjarige leeftijd 8 weken in een isoleercel bij Emergis GGZ in Kloetinge.
  2. J. gaf een ‘high five’aan een politie-agent, waarna hij vier dagen in de gevangenis zat en vervolgens bij Emergis GGZ met dwanginjecties werd behandeld voor zijn ‘stemmingstoornis’.
  3. R. dronk op koninginnedag op een veld, samen met anderen, een biertje. Werd hiervoor opgepakt door de politie en binnen Emergis GGZ met dwangmedicatie behandeld voor zijn niet bestaande psychose.
  4. D. had een conflict met zijn ouders. Fact Team Emergis GGZ haalde daar volstrekt onnodig de politie bij. Liet hem gedwongen opnemen en gedwongen medicatie innemen.
  5. A. had een conflict met zijn moeder. Zijn moeder moest naar het ziekenhuis en kon de situatie niet goed aan om die reden. Het Fact Team Emergis GGZ haalde daar de politie bij, liet A. gedwongen opnemen en behandelde hem met dwangmedicatie voor zijn niet bestaande psychose.
  6. B.vd.H kwam vrijwillig naar de Reilof van Emergis GGZ om af te kicken van een alcoholprobleem. Toen zij op een avond naar de stad ging, miste zij de bus en belde naar Emergis dat zij wat later terug zou komen. Zij kreeg daarop een rm wegens niet bestaand vluchtgevaar. De verpleging heeft haar zo hardhandig vastgepakt, dat beide amen onder de blauwe plekken zaten. Zij is afgekickt van de drank,maar Emergis laat haar niet terug naar huis gaan, waar zij ambulante hulp zou kunnen krijgen.
  7. M. had een probleem met een internetcrimineel. Lastercampagnes aan haar adres waren voor iedereen zichtbaar te lezen. De psychiaters van Emergis GGZ weigerden op internet te kijken en noemden haar verhaal een waanstoornis cybercriminaliteit. Waarna zij maandenlang eenzaam werd opgesloten en dwanginjecties kreeg. Tevens zo hardhandig beet gepakt dat zij er blauwe plekken aan overhield.
  8. H. werd door een begeleider van de BW van Emergis GGZ vals beschuldigd van het willen vermoorden van mensen. De psychiater van Emergis GGZ, liet hem oppakken om hem via een IBS in een isoleercel te stoppen en hem uit de samenleving te weren. H. had zich een groot deel van zijn leven ingezet om ontwikkelingswerk te doen.
  9. JT. zat rustig aan tafel te praten, waarna zij door een psychiater in een isoleercel werd gestopt en dwangmedicatie kreeg toegediend.  Er was geen enkel gevaar.
  10. T. voelde zich bang en eenzaam en wilde dat er een begeleider bij haar bleef om met haar te praten. Zij werd daarop in een isoleercel gestopt en kreeg dwangmedicatie. De begeleiding had geen tijd voor haar.
  11. Dhr. E. meldde wat feiten over criminele zaken bij de politie Middelburg. Daarna kwam er een psychiater van Emergis aan de deur. Die psychiater liet weten dat dhr. E. paranoïde was, zonder zijn verhaal op waarheid te controleren. Dhr. E. werd vervolgens gedwongen opgenomen in Emergis Kloetinge

 

VN verbiedt dwang in de psychiatrie

Op 4 en 5 maart 2013, is er een nieuw mensenrechten-rapport gepresenteerd bij de 22e sessie van de Human Rights Council bij de Verenigde Naties in Geneve .

Dit mensenrechten-rapport gaat over Torture in health-care-settings (oftewel: Marteling in de zorg) en is geschreven door Mr. Juan E. Mendez, – de VN Special Rapporteur on Torture and other cruel, inhuman or degrading treatment or punishment (www.antitorture.org)

De thematische rapporten van de Special Rapporteur on Torture vormen jurisprudentie, wat inhoudt dat de inhoud van het rapport bindend is voor de Staten die het Verdrag tegen Marteling (CAT) hebben ondertekend.
Nederland heeft het CAT-verdrag tegen marteling geratificeerd in 1988
http://treaties.un.org/Pages/ViewDetails.aspx?mtdsg_no=IV-9&chapter=4&lang=en )

Het thematische mensenrechten-rapport gaat over veelvoorkomende mensenrechten-schendingen in de zorg (wereldwijd), en daarbij wordt de geestelijke gezondheidszorg expliciet genoemd.

Dwang in de psychiatrie wordt voortaan marteling en mishandeling genoemd.

Hieronder enkele citaten uit de presentatie van Mr. Juan E. Mendez (zie Oral Statement, p.4-5):

“The mandate has previously declared that there can be no therapeutic justification for the use of solitary confinement and prolonged restraint of persons with disabilities in psychiatric institutions; both prolonged seclusion and restraint constitute torture and ill-treatment. In my 2012 report (A/66/88) I addressed the issue of solitary confinement and stated that its imposition, of any duration, on persons with mental disabilities is cruel, inhuman or degrading treatment.”
(….)

“States should impose an absolute ban on all forced and non-consensual medical interventions against persons with disabilities, including the non-consensual administration of psychosurgery, electroshock and mind-altering drugs, for both long- and short- term application. The obligation to end forced psychiatric interventions based on grounds of disability is of immediate application and scarce financial resources cannot justify postponement of its implementation.

Forced treatment and commitment should be replaced by services in the community that meet needs expressed by persons with disabilities and respect the autonomy, choices, dignity and privacy of the person concerned. States must revise the legal provisions that allow detention on mental health grounds or in mental health facilities and any coercive interventions or treatments in the mental health setting without the free and informed consent by the person concerned.”

Zie de volledige originele teksten (in het Engels):
• de uitgeschreven presentatie van Mr. Juan E. Mendez , de VN Special Rapporteur on Torture and other cruel, inhuman or degrading treatment or punishment.
PDF: https://dk-media.s3.amazonaws.com/AA/AG/chrusp-biz/downloads/277461/torture_english.pdf
Of bekijk de video statement (Chapter 1 , duur 20 minuten, toespraak van Juan Mendez in het Engels start na 01:30): http://webtv.un.org/watch/clustered-id-torture-and-hr-defenders-14th-meeting-22nd-regular-session-human-rights-council/2203796068001/#full-tekst

• Het thematisch rapport on torture in health care settings (A.HRC.22.53)
PDF:http://www.ohchr.org/Documents/HRBodies/HRCouncil/RegularSession/Session22/A.HRC.22.53_English.pdf

Enkele citaten uit het officiele rapport over Marteling in de zorg (Torture in healh care settings)  – pagina 14 en 15 :

“(2) Absolute ban on restraints and seclusion

(63). The mandate has previously declared that there can be no therapeutic justification for the use of solitary confinement and prolonged restraint of persons with disabilities in psychiatric institutions; both prolonged seclusion and restraint may constitute torture and ill-treatment (A/63/175, paras. 55-56). The Special Rapporteur has addressed the issue of solitary confinement and stated that its imposition, of any duration, on persons with mental disabilities is cruel, inhuman or degrading treatment (A/66/268, paras. 67-68, 78). Moreover, any restraint on people with mental disabilities for even a short period of time may constitute torture and ill-treatment.  It is essential that an absolute ban on all coercive and non-consensual measures, including restraint and solitary confinement of people with psychological or intellectual disabilities, should apply in all places of deprivation of liberty, including in psychiatric and social care institutions. The environment of patient powerlessness and abusive treatment of persons with disabilities in which restraint and seclusion is used can lead to other non-consensual treatment, such as forced medication and electroshock procedures.

(3). Domestic legislation allowing forced interventions

(64). The mandate continues to receive reports of the systematic use of forced interventions worldwide. Both this mandate and United Nations treaty bodies have established that involuntary treatment and other psychiatric interventions in health-care facilities are forms of torture and ill-treatment. Forced interventions, often wrongfully justified by theories of incapacity and therapeutic necessity inconsistent with the Convention on the Rights of Persons with Disabilities, are legitimized under national laws, and may enjoy wide public support as being in the alleged “best interest” of the person concerned. Nevertheless, to the extent that they inflict severe pain and suffering, they violate the absolute prohibition of torture and cruel, inhuman and degrading treatment (A/63/175, paras. 38, 40, 41). Concern for the autonomy and dignity of persons with disabilities leads the Special Rapporteur to urge revision of domestic legislation allowing for forced interventions.”

Hier staat dus dat isoleercellen (en andere vormen van eenzame opsluiting), fysieke dwangmaatregelen (fixatie, Zweedse Band enz.) en andere gedwongen interventies voortaan absoluut verboden zijn. Ook gedwongen opname.
(En dwangmedicatie was eerder al benoemd onder marteling/mishandeling door mr. Nowak, de voorgaande UN Special Rapporteur on Torture, 2008 rapport, p 40 en 47).

Zorg kan alleen maar plaatsvinden op basis van vrije keuze.

Een absoluut verbod op dwangmaatregelen is uiteraard geweldig nieuws!

Zolang als wij ons kunnen herinneren zijn er altijd initiatieven van clienten, familie en zorgverleners en enkele juristen geweest om dwang uit te bannen uit de zorg, maar helaas heeft dit nog niet geresulteerd in de afschaffing van dwang.

Het nieuwe mensenrechten-rapport geeft aan dat er praktijken in de zorg zijn die onder de definitie van marteling vallen. Dwang in de zorg is niet alleen een schending van het recht op zorg, maar ook een schending van het recht op vrijwaring van marteling en wrede, inhumane, vernederende behandeling of bestraffing.

Door dwang als marteling te benoemen, zal het zeker uitgebannen worden. Marteling is namelijk absoluut verboden, en Staten hebben de plicht tot voorkomen, vervolgen en herstellen van dergelijke mensenrechtenschendingen. Door dwang als verboden mishandeling te benoemen, krijgen slachtoffers en belangenbehartigers een sterkere rechtspositie.

Het is de verantwoordelijkheid van de Staat om de zorg te reguleren en te sturen, met het oog op het voorkomen van mishandeling.
”The obligation to end forced psychiatric interventions … is of immediate application and scarce financial resources cannot justify postponement of its implementation”.

Dwang in de zorg dient dus per direct afgeschaft te worden, anders kan de Nederlandse Staat aangeklaagd worden voor marteling en wrede, inhumane, vernederende behandeling of bestraffing.

De Nederlandse overheid is nu – per direct – verplicht om dwang in de psychiatrie te verbieden!!

Naast het recht op vrijwaring van marteling en wrede, inhumane, vernederende behandeling of bestraffing, geldt in Nederland ook het recht op de hoogst haalbare standaard van gezondheid en zorg. Er bestaan alternatieven voor dwang, en zoals reedsgezegd: financiele schaarste is geen grond voor uitstel van implementatie. De economische crisis is dus geen reden om gedwongen behandelingen te laten voorduren.

Er is een kwaliteitsimpuls nodig om de zorg op een acceptabel niveau te brengen, en dwang uit te bannen uit de diverse zorgdomeinen, zoals GGZ, verstandelijk gehandicaptenzorg, ouderenzorg, jeugdzorg, verslavingszorg, forensische zorg, complexe zorg enz.

De Nederlandse overheid is verplicht om goede zorg (inclusief alternatieven voor dwang) te faciliteren, reguleren, sturen en waarborgen.

Dit mensenrechten-rapport is een geweldige doorbraak, omdat het verbod op marteling een absoluut verbod is, wat ook voor Nederland bindend is onder internationale verdragen.

Het recht op vrijheid, zelfbeschikking, persoonlijke integriteit, leven in de samenleving, gelijke kansen voor participatie, vrijheid van overtuiging en meningsuiting, vrijwaring van marteling, recht op gezinsleven, non-discriminatie enz. geldt overal en voor iedereen, ook voor clienten in de zorg.

Het mag duidelijk zijn dat de wetsvoorstellen Verplichte GGZ en Zorg en Dwang dus niet door kunnen gaan, en dat de gehele zorg per direct dwangvrij moet worden.

Dit thematische mensenrechten-rapport vormt dus een enorme mijlpaal in de strijd tegen dwang in de zorg. Het is een erkenning van het enorme leed dat dwang in de zorg aanricht, en onderstreept de absolute noodzaak tot uitbannen van dwang uit de zorg.

Dit zal een enorme impuls zijn voor de ontwikkeling van werkelijk goede zorg.
En een enorme steun in de rug voor ons allemaal.

Ik ben uiteraard heel erg trots dat ik in December 2012 in Washington DC ben geweest, bij een 2-daagse expert-meeting met Mr. Juan Mendez, ter voorbereiding van dit thematische mensenrechten-rapport. Ik heb daar een presentatie gehouden tegen dwang en voor alternatieven, en ook actief deelgenomen in de discussie (zie http://punkertje.waarbenjij.nu/reisverslagen/428176/expert-meeting-on-torture-washington-dc/1  )
Ik heb dus achter de schermen ook bijgedragen aan dit baanbrekende mensenrechten-rapport, en ik ben natuurlijk superblij met dit resultaat.

De wereld verandert. EINDELIJK!

En voor iedereen die direct aan de slag wil met deze cultuurverandering: Ik ben van harte bereid om de nieuwe dwangvrije GGZ met bijbehorende wet- en regelgeving mee vorm te geven.

Voor tips en vragen kun je ons bereiken via e-mail werkgroepuitdedroom@gmail.com

 

Mogelijk interessante boeken

Wie is van hout ... Metanoia Nieuwe wegen voor de geneeskunde Denken over geneeskunde
 

Netwerk: Weg met TBS?

Het merendeel van de gezaghebbende tbs-advocaten uit Nederland raden hun cliënten af om mee te werken aan een tbs-onderzoek. De advocaten hekelen de onrechtvaardige aard van TBS, de willekeur door psychiaters en de discriminatie op basis van wetenschappelijk ondeugdelijke diagnoses.

Labels

Links

Meta

Statistieken

Bezoekers (details)


Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
0900 444 8888 (10 cent/pm)
helpdesk@pvp.nl
MindFreedom International (MFI) Nederlands Comite voor de Rechten van de Mens (NCRM) International Association Against Psychiatric Assault (IAAPA)
Emil Ratelband - Geef je kind geen pillen maar een Seminar!