Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-4445005
 
 
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Europees kampioen isoleren: jaarlijks worden 18.000 patiënten in een isoleercel opgesloten

Datum: 23 september 2008, 11:55 ~ Bron: Het Parool

Wereldkampioen mensen opsluiten in een isoleercel Een vraaggesprek van Het Parool, helaas zonder duidelijke informatie over wie er precies geïnterviewd werd.

Vraag 1

Mogen psychiatrische patiënten zomaar in een isoleercel opgesloten worden?

Nee, het isoleren van patiënten is, net als andere maatregelen die een kliniek kan nemen, aan strenge regels gebonden, die zijn vastgelegd in de wet Bijzondere Opnemingen Psychiatrische Ziekenhuizen (Wet BOPZ). Zo moet er altijd van tevoren toestemming worden gegeven door de arts of de hoofdverpleegkundige.

Een patiënt mag alleen in een isoleercel worden opgesloten om een tijdelijke noodsituatie te overbruggen, bijvoorbeeld omdat er anders ernstige nadelige gevolgen kunnen optreden voor de gezondheid van de patiënt. Maar ook het voorkomen van verstoring van de orde in de kliniek, of de voorkoming van strafbare feiten, kunnen aanleiding zijn een patiënt te separeren.

In de praktijk betekent dit dat in principe eenieder die zich verzet tegen de behandeling in een isoleercel opgesloten kan worden. Wanneer iemand agressie uit, boos of lastig gedrag vertoont dan kan men de patiënt in een isoleercel opsluiten. Men spreekt over strenge regels, maar de regels zijn slap. De psychiaters en behandelaren bepalen namelijk of een patiënt een gevaar is voor de orde op de afdeling en dat is een zeer ruim begrip. De patiënt hoeft maar een boze blik te geven bij wijze van spreken en een discussie aan te gaan waarin hij of zij aangeeft het niet eens te zijn met de in zijn ogen onrechtmatige opsluiting omdat hij niets misdaan heeft en hij komt in een isoleercel terecht.

Vraag 2

Maar toch gebeurt dat vaak?

Ja, tenminste 18.000 keer per jaar, zo blijkt uit cijfers van GGZ Nederland. Vergeleken met andere landen worden in Nederland vaak patiënten geïsoleerd.

Nederland loopt op kop en was afgelopen jaar (2007) europees kampioen separeren.

Vraag 3

Waarom is dat een probleem?

Verschillende onderzoeken tonen aan dat het effect van separeren schadelijk kan zijn. Volgens de Inspectie voor de Gezondheidszorg zorgt het opsluiten van een patiënt in een isoleercel wel tijdelijk voor rust en veiligheid in de kliniek, maar kunnen de psychische klachten van patiënten er juist door verergeren.
GGZ Nederland wil om die redenen het isoleren van patiënten met tien procent per jaar terugdringen. Dat lukt veel klinieken niet, zo blijkt uit onderzoek. Volgens de inspectie wordt het separeren van patiënten in veel instellingen vaak toegepast zonder dat eerst andere opties zijn overwogen.

Isoleren kan dan wel schadelijk zijn, maar een isoleercel heeft een deur die ooit weer open gezet kan worden. De schade aan het zenuwstelsel en het lichaam die antipsychotica veroorzaken zijn vaak onherstelbaar.

Het valt dus te betwisten welke van de twee erger is voor een patiënt. Twee maanden opgesloten worden isoleercel en daardoor een traumatische ervaring krijgen maar waarbij de lichamelijke integriteit ongeschonden blijft. Of onder dwang antipsychotica toegediend krijgen die de patiënt in de meeste gevallen voor de rest van zijn leven ziek maken en eveneens een groot trauma kunnen bezorgen, ook al is het trauma dan door de effecten van de medicijnen vaak uiterlijk niet meer zichtbaar.

Vraag 4

Hoe lang mag een patiënt in een isoleercel worden opgesloten?

Dat is afhankelijk van de situatie. In sommige gevallen wordt een patiënt al na een paar uur weer uit de isoleercel gehaald, maar het komt ook voor dat patiënten maanden achter elkaar in een isoleercel zitten.

Zodra patiënten langer dan een week worden gesepareerd, moet de kliniek dat melden bij de inspectie. Volgens een woordvoerder van de inspectie gebeurt dat niet altijd. Dat is kwalijk, want de inspectie moet officieel toestemming geven voor een langer verblijf in de isoleercel.

De reden dat veel patiënten in een isoleercel opgesloten blijven is omdat ze weigeren om vrijwillig medicijnen te gebruiken. Wanneer het ze dan toch wordt ingespoten onder dwang worden veel patiënten erg boos en agressief.

Wanneer er, bijvoorbeeld in samenwerking met een Patiënt Vertrouwenspersoon (PVP), een verzoek tot beëindiging van de separatie wordt gedaan na enkele weken tot maanden totale afzondering in een isoleercel, waarin helemaal niets is behalve een rubber matras en een deken, en waarbij de patiënt vaak al meerdere zeer traumatiserende en ziekmakende platspuit sessies heeft gehad, en bijvoorbeeld onder dwang is uitgekleed. Dan is zo iemand vaak totaal de weg kwijt en kan een psychiater zonder veel moeite zijn besluit om de patiënt in een isoleercel gevangen te houden verdedigen. Vooral ook wanneer zo’n patiënt agressie uit tijdens de zitting, of misschien paranoïde is geworden en niemand meer vertrouwd.

Vraag 5

Aan welke eisen moet een isoleercel voldoen?

Er is een richtlijn voor het beleid bij separeren van patiënten opgesteld door GGZ Nederland. Daarin staat onder andere dat een patiënt tenminste een keer per uur wordt gecontroleerd, ook als de patiënt slaapt. Ook moet de ruimte regelmatig schoongemaakt worden.

Het volgen van deze richtlijnen is niet verplicht, maar de inspectie controleert wel of klinieken een gedegen eigen beleid hebben opgesteld voor het isoleren van patiënten.

In het geval van het Sociaal Psychiatrisch Diensten Centrum Oost, waar drie weken geleden de 47-jarige patiënt Wim Maljaars overleed, ontbrak zulk beleid, zo constateerde de inspectie in haar rapport van 22 augustus.

Zo bleken de isoleercellen vies en slecht onderhouden te zijn. Verder lijkt het er op dat er ’s nachts geen toezicht was. Maljaars werd pas de volgende ochtend dood aangetroffen in de cel.

In veel andere instellingen is de isoleercel eveneens in zeer slechte staat van hygiëne. In sommige instellingen lopen de kevers letterlijk over de vloer van de isoleercel en ze stinken stuk voor stuk naar de poep, urine en kots van eerdere patiënten die in de cel gevangen hebben gezeten. De schoonmaak is vaak beperkt tot een dwijl er over en het is weer klaar.

Bron: Het Parool

Disclaimer deze publicatie bevat informatie, beeldmateriaal of professioneel geschreven artikelen uit externe bronnen die kunnen zijn vertaald, aangepast, uitgebreid, voorzien van links, foto's en videos, met als doel het onderwerp - soms vanuit een ander (beoogd duidelijker) perspectief - bespreekbaar te stellen.
 

Mogelijk interessante boeken

Slikken Afscheid van autisme en ADHD Hoe voorkom je ADHD? Door de diagnose niet te stellen! Het einde van de psychotherapie
 

Psychiatrisch onderzoekers ontmaskerd

In deze uitzending van VARA/VPRO Argos worden psychiatrisch onderzoekers ontmaskerd. Antidepressiva van het type SSRI blijken de kans op zelfmoord bij kinderen te verdubbelen. Maar de bewuste psychiatrische onderzoekers trachten het publiek het tegenovergestelde wijs te maken met gehaaide misleiding. In deze reportage vallen ze door de mand.

Labels

Links

Meta

Statistieken

Bezoekers (details)


Stichting PVP, vertrouwenspersonen in de zorg
0900 444 8888 (10 cent/pm)
helpdesk@pvp.nl
MindFreedom International (MFI) Nederlands Comite voor de Rechten van de Mens (NCRM) International Association Against Psychiatric Assault (IAAPA)
Emil Ratelband - Geef je kind geen pillen maar een Seminar!