Verschil in eerste generatie en tweede generatie antipsychotica zinloos

~ Column ~

(website)

Voor het herpubliceren van het artikel op uw website of blog kunt u de HTML code downloaden.

Indien u het artikel op een forum wenst te publiceren dient u te kiezen voor de forumcode die op uw forum wordt gebruikt. Het type code dat gebruikt wordt staat meestal vermeld onder de berichteditor van het betreffende forum.

We bieden de volgende forum codes:

BBCode (algemeen), vBulletin, SMF en IPB

Tweet

Dit artikel is op verzoek geselecteerd uit het archief van hoogleraar Ivan Wolffers, en kan gedateerd zijn. Copyright © Ivan Wolffers

Antipsychotica (medicijnen die tegen opwinding, wanen en agressie gebruikt worden) zijn altijd ingedeeld in de eerste generatie (het eerst ontdekt) en de tweede generatie (die recentelijk werden gevonden). Onderzoekers maken in de Lancet die vanaf 5 december 2008 online te bekijken is duidelijk dat de indeling misleidend en zinloos is. Het artikel verscheen uiteindelijk op 3 januari 2009 (Lancet 2009;373:42).

Ze bekeken 150 behoorlijk uitgevoerde onderzoeken. Bij elkaar hadden ze daardoor gegevens van meer dan 21.000 mensen die antipsychotica gebruikten. Ze vergeleken de middelen op basis van onder andere hun effectiviteit, hun bijwerkingen, verschijnselen van depressie, terugval in de klachten, kwaliteit van leven, en gewichtstoename. Wat blijkt? De indeling blijkt niet de handhaven.

Atypische antipsychotica: Zyprexa, Seroquel, Abilify en Risperdal

Sommige van die tweede generatie antipsychotica zijn iets effectiever dan de eerste generatie middelen: clozapine (Clozaril), olanzapine (Zyprexa) en risperidon (Risperdal). Maar andere tweede generatie antipsychotica zijn helemaal niet effectiever: aripiprazol (Abilify), quetiapine (Seroquel), sertindol (Serdolect). En alleen aripripazol en ziprasidon gaven minder gewichtstoename dan haloperidol (Haldol), het vaakst gebruikte eerste generatie middel. Eerste generatie antipsychotica geven wat minder vaak Parkinsonachtige bijwerkingen, maar dat voordeel verdwijnt als je het vergelijkt met een lage dosis haloperidol, iets wat in de praktijk vaak wordt gegeven.

Waarom een indeling vasthouden als hij geen duidelijk onderscheid in werking, effectiviteit en bijwerkingen beschrijft. Het geeft alleen maar verwarring en artsen moeten gewoon per persoon een keuze maken op basis van de problemen en niet in alleen maar aan twee soorten medicijnen denken. Onafhankelijke deskundigen gaan op basis van dit onderzoek nog een stapje verder. Niet alleen de indeling afschaffen, maar hem ook ontmaskeren als een marketing strategie van de makers van deze medicijnen. De term tweede generatie suggereert dat er voortdurende vooruitgang te melden is. Eerst is er een eerste generatie, maar daar kleven problemen aan. Dan wordt eraan gewerkt en dan hebben we een tweede generatie die beter is.

Dat blijkt dus helemaal niet te kloppen.

Deze publicatie is onderdeel van het column van prof. dr. Ivan N. Wolffers, klik hier voor meer publicaties van de auteur.

Reacties (1)

Antipsychotica, bijwerkingen, fraude

(1 berichten)Reacties

1. admin
   11:33 op 23 May 2009
   Het is ook maar wat je effectief noemt, antipsychotica verkort het leven van de patiënt met gemiddeld 25 tot 30 jaar. (gemiddelde in Amerika is 25 jaar, Elsevier in Nederland noemde 30 jaar)
   
   Antipsychotica veroorzaakt een atrofie van de hersenschors en een vergroting van de basale ganglia. Het medicijn blokkeert dopamine D² receptoren in de hersenen en in een reactie daarop maken de hersenen de receptoren gevoeliger zodat iemand biologisch meer gevoelig wordt voor een psychose. Antipsychotica maakt patiënten op die manier chronisch ziek, en wanneer je probeert te stoppen met de medicijnen - en in het bijzonder wanneer je abrubt stopt - dan bestaat er een grote kans dat je een zeer heftige psychose krijgt die maanden kan aanhouden, gedurende de tijd dat je hersenen zich moeten herstellen.
   
   Er zijn echter wel degelijk manieren waarmee je én meer kans hebt om (volledig) te herstellen, én die niet schadelijk voor je zijn (en die ook nog eens véél minder geld kosten, omdat de meeste patiënten echt kunnen genezen en niet hun hele leven peperdure medicijnen moeten gebruiken).
   
   Als voorbeeld is er Soteria, van wijlen hoogleraar psychiatrie Loren Mosher. In Nederland willen twee wetenschappers een Soteria huis voor schizofrenie patiënten realiseren.
   
   http://www.zielenknijper.nl/soteria-in-nederland.html
   
   Met soteria heb je 90% kans om te herstellen, terwijl je met antipsychotica 95% kans hebt om nooit meer te kunnen herstellen volgens deze recente studie:
   
   
   
   Lange termijn resultaten schizofrenie, bron: Martin Harrow and Thomas Jobe. “Factors involved in Outcome and Recovery in Schizophrenia Patients Not on Antipsychotic Medications: A 15-year Multifollow-up Study. The Journal of Nervous and Mental Disease, 195 (2007):406-414.
   
   Maar er zijn meer mogelijkheden, zoals bijvoorbeeld Lange Termijn Psychodynamische Psychotherapie, zonder gebruik van medicijnen.
   
   Hiermee kan volgens een recente studie uit Duitsland 96% van alle patiënten beter tot herstel komen dan met medicijnen.
   
   Het enige probleem zijn de psychiaters in deze, want die kunnen je hier vaak niet mee helpen. De meeste psychiaters van tegenwoordig hebben volgens hoogleraar J.J.L. Derksen geen enkel begrip meer van de menselijke psyche, en kunnen niet meer dan medicijnen voorschrijven en etiketten plakken.
   
   

   Citaat

   Psychodiagnostiek en psychopathologie zijn met behulp van de fameuze DSM (Diagnostic and Statistical Manual of mental disorders) verworden tot classificatie, ordening van de buitenkant zonder enige betekenis voor een diepgaande behandeling en zonder enig inzicht in de werkingsmechanismen van stoornissen. Dezelfde wetenschappelijke ontwikkelingen hebben behandelprotocollen gefabriceerd die de behandelaar reduceren tot een technicus in plaats van een clinicus. DSM etiketten plakken en een protocol volgen is het adagium, werkt het ene protocol niet dan probeert men het andere. De complexiteit die eigen is aan psychische problemen en aan de behandeling is volledig van tafel verdwenen en krijgt ook in de opleiding tot psychiater nauwelijks een kans.

   
   Dus, die antipsychotica doen veel meer kwaad dan goed, bij vrijwel alle patiënten. Ze maken je chronisch ziek, terwijl je 90 tot 95% kans hebt om volledig te herstellen met eerlijke behandeling.
   
   Zie ook: http://www.madinamerica.com/ (bestseller in Amerika)
   
   En dit wetenschappelijke artikel over de geschiedenis van de ontwikkeling van antipsychotica, tot heden. Door een expert op het gebied van antipsychotica, Robert Whitaker
   
   

Boeken van de auteur