Tweede Kamer geschokt over psychiatrische epidemieën onder kinderen

Datum: 22 december 2009, 14:23 ~ Bron: Elsevier

Voor het herpubliceren van het artikel op uw website of blog kunt u de HTML code downloaden.

Indien u het artikel op een forum wenst te publiceren dient u te kiezen voor de forumcode die op uw forum wordt gebruikt. Het type code dat gebruikt wordt staat meestal vermeld onder de berichteditor van het betreffende forum.

We bieden de volgende forum codes:

BBCode (algemeen), vBulletin, SMF en IPB

Tweet

"Neem onze kinderen serieus", ouders met hun kind in protest bij de Tweede Kamer

Door Marike Stellinga en Wierd Duk, journalisten van Elsevier.

Kinderen in Nederland krijgen veel vaker een psychiatrisch etiket opgeplakt dan kinderen in andere landen. De oppositiepartijen in de Tweede Kamer hebben forse kritiek op dit beleid.

Een recente protest actie bij de Tweede Kamer om het ADHD-medicijn Strattera vergoed te krijgen waarbij kinderen druk op een fluitje floten heeft zoals blijkt een averechts effect gehad.

Zie: De Volkskrant: ADHD-ouders omgekocht door farmareus Eli Lilly

De actie was op touw gezet door Stichting Balans, welke bleek te zijn omgekocht door een farmaceutisch bedrijf (Eli Lilly) die het medicijn Strattera produceert.

De Tweede Kamer laat het er niet bij zitten en grijpt in.

Zie: Nederlandse Overheid: Geldkraan ADHD epidemie gaat dicht

Het aantal kleine kinderen dat op jonge leeftijd als ‘abnormaal’ wordt bestempeld en verdwijnt in de psychiatrie en het speciaal onderwijs neemt hand over hand toe, meldt Elsevier in het weekblad. Pas als een kind een diagnose als ADHD of autisme heeft, kan het in aanmerking komen voor psychiatrische zorg. Zorg die volgens de Tweede Kamer meer kwaad dan goed doet.

In vragen aan minister André Rouvoet (ChristenUnie) voor Jeugd en Gezin en staatssecretaris Sharon Dijksma (PvdA) van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap roept  D66-Kamerlid Fatma Koser Kaya het kabinet op om deze problemen serieuzer te nemen. D66 wordt gesteund door een ruime meerderheid van VVD, PvdA, SP, GroenLinks, CDA en de SGP.

Koser Kaya:

‘Het lijkt erop dat de diagnose van een lichte psychiatrische aandoening erger is dan de kwaal. Een diagnose zou de eerste stap naar hulp moeten zijn, maar het lijkt de eerste stap naar een leven met weinig kansen en veel werkloosheid.’

Volgens hoogleraar Trudy Dehue is er inmiddels sprake van een ADHD epidemie evenals er sprake is van een depressie epidemie. Steeds meer kinderen worden door de natte vinger van een psychiater ziek verklaard en moeten destructieve medicijnen gebruiken die gelijkslachtige effecten hebben op de hersenen als regelmatig cocaïne gebruik. De medicijnen kunnen potentieel fatale bijwerkingen hebben waaronder kanker en het remmen van de groei en acute hartstilstand (ook bij kinderen met een gezond hart).

Zie ook deze video over psychiatrische diagnosticerings fraude bij kinderen van hoogleraar Gary Null.

‘Indicatie circus’ moet stoppen

De oppositiepartijen in de Tweede Kamer uiten naar aanleiding van het onderzoek van Elsevier scherpe kritiek op het huidige beleid.

‘De indicatiegekte moet een halt worden toegeroepen,’ zegt woordvoerder Marianne Langkamp van de SP.

De partij pleit ervoor het geld dat nu naar het ‘indicatiecircus’ verdwijnt te investeren in kleinere klassen, waardoor leerkrachten in het regulier onderwijs meer aandacht kunnen besteden aan lastige kinderen.

GroenLinks vindt dat de jeugdzorg en het speciaal onderwijs op de schop moeten. Kanmerlid Tofik Dibi:

‘Je hoort er tegenwoordig niet meer bij als je kindje geen ADHD heeft. Het is de hoogste tijd om ons systeem vol perverse prikkels en premies op diagnoses ter discussie te stellen.’

Epidemie

Uit het onderzoek blijkt dat steeds meer kinderen die vallen in het schemergebied tussen normaal en abnormaal, eenzelvig en licht autistisch, druk en ADHD het stempel ‘abnormaal’ meekrijgen.

‘We moeten oppassen dat we niet ieder kind gaan problematiseren,’ reageert PvdA-Kamerlid Samira Bouchibti. ‘Nederland is goed in etiketten plakken’.

CDA’er Kathleen Ferrier waarschuwt dat een indicatie ‘nooit gebruikt mag worden als middel om geld te krijgen.’

Stigmatisatie

Ook VVD en D66 waarschuwen voor het lichtvaardig stellen van diagnoses.

‘Moet iedereen soms een label hebben?’ zegt VVD-Kamerlid Ineke Dezentjé-Hamming. ‘Zie maar eens een leuke baan te vinden als je eenmaal met zo’n stigma rondloopt.’

Van alle kinderen die speciaal onderwijs volgen komt 55 procent in de Wajong terecht, de arbeidsongeschiktheidsuitkering voor jongeren. Slechts een miniem percentage vindt ooit een normale baan.

D66-Kamerlid Fatma Koser Kaya wijst erop dat door de huidige praktijk de kosten voor de jeugdzorg uit de hand lopen. D66 kondigt kamervragen aan naar aanleiding van de uitkomsten van het Elsevier-onderzoek.

Lees meer over ‘abnormale’ kinderen in het laatste nummer van Elsevier, dat vanaf vandaag in de schappen ligt bij de boekhandel.

Bron: Elsevier

Disclaimer deze publicatie bevat informatie, beeldmateriaal of professioneel geschreven artikelen uit externe bronnen die kunnen zijn vertaald, aangepast, uitgebreid, voorzien van links, foto's en videos, met als doel het onderwerp - soms vanuit een ander (beoogd duidelijker) perspectief - bespreekbaar te stellen.

Reacties (59)

ADHD, kinderen, politiek, tweede kamer

(laatste 10 van 59 berichten)Reacties

1. Carla
   04:16 op 26 October 2010
   Zouden er ook zoveel psychiatrische aandoeningen onder kinderen zijn als er geen psychiaters waren?
2. Yvje
   05:39 op 26 October 2010
   Citaat van: Carla op

   Zouden er ook zoveel psychiatrische aandoeningen onder kinderen zijn als er geen psychiaters waren?
   

   
   Oh nee, absoluut niet..... zonder psychiatrie geen psychatrische ziekten, toch?
   
   Dan hadden we hooguit kinderen waar "men" geen raad mee wist. Maar dan hadden we waarschijnlijk, net als vroeger, deze kinderen voor dom, stom, irritant of gek versleten en hadden we ze gewoon van kleins af aan zwaar lichamelijke arbeid kunnen laten doen... of in een gekkenhuis stoppen, toch?
3. sarah
   05:58 op 26 October 2010
   of in een gekkenhuis stoppen, toch?
   
   Dat is toch juist de psychiatrie  ???
4. barb
   06:43 op 26 October 2010
   Citaat van: Sarah Morton op

   of in een gekkenhuis stoppen, toch?
   
   Dat is toch juist de psychiatrie  ???
   

   
   een gekkenhuis vroeger kun je geenszins vergelijken met hoe het nu is Sarah....Dat snap jij ook wel denk ik....
5. piet
   07:22 op 26 October 2010
   Nou ja, de middelen zijn aangepast aan deze tijd.
   
6. sarah
   09:15 op 26 October 2010
   Het kan zo zijn dat de behandelingen milder zijn geworden (al heb ik zelf niet de indruk, maar goed) maar... Je kunt ook voor steeds lichtere 'aandoeningen' een stempel krijgen.
7. barb
   13:46 op 26 October 2010
   http://nl.wikipedia.org/wiki/Dolhuis
   
   Ik kan me niet voorstellen dat dat nu nog zo is....
8. Anders
   14:33 op 26 October 2010
   1953 was voor‘Bloemendaal’ een belangrijk jaar, omdat toen het eerste psychopharmaceutisch middel: largactil werd gebruikt. Na de largactil kwam spoedig reserpine en daarna volgden er steeds meer. Deze middelen hebben een grote ommekeer in de psychiatrische  ziekenhuizen gebracht.’ Voor die tijd tussen 1934 en 1953 werden patiënten met insulineshockkuren (Zie film A Beautiful Mind; redactie),  elektroshocktherapie en slaaptherapie behandeld. Bedverpleging en hydrotherapie (warm water baden) kwamen rond 1900 voor.
   
   Erik van Egmond werd in 1951 in Bloemendaal opgenomen tijdens een psychose. Hij moest regelmatig geïsoleerd worden en kreeg elektroshock behandeling.  In 1953 kreeg hij largactil toegediend waarop de psychose langzaam wat verminderde. Hij kon deelnemen aan activiteiten binnen de inrichting. In 1955 werd hij tenslotte ontslagen. Zijn oude werk kon hij niet meer oppakken. Zijn vrouw verdiende echter de kost als onderwijzeres en zorgde voor het inkomen in het gezin. Hij behoorde tot de eerste gelukkige mensen die voor hun psychische ziekte behandeld konden worden.
   
   Tja.........
9. piet
   04:04 op 27 October 2010
   Van mishandelingen in isoleercellen tot kinderprostitutie
   
   1.isoleercel_separeercel_separette_1
   
   De vzw Werkgroep Morkhoven raakte ondermeer bekend door haar acties rond het opsluiten van kinderen en jongeren in isoleercellen in het Algemeen Kinderziekenhuis Antwerpen (het voormalige AZ Good Engels van de Openbare Dienst voor Maatschappelijk Werk te Antwerpen).
   Kinderen en jongeren werden soms maandenlang met een folterend licht of (tijdens de winter) zonder verwarming in een isoleercel opgesloten. Zij moesten zich uitkleden en werden bij het 'onderzoek' dat er op volgde, vaak het slachtoffer van sexuele handelingen. Zij werden soms zwaar mishandeld.
   In het Antwerpse kinderziekenhuis en de Belgische psychiatrische zekenhuizen bestond er immers geen enkel reglement dat het opsluiten in isoleercellen moest regelen. Van overheidswege bestond er geen enkele controle. Klachten werden door de Inspectie Gezondheidszorg nauwelijks onderzocht.
   
   De vzw Werkgroep Morkhoven kreeg tijdens haar acties niet alleen tegenwerking van het Antwerpse stadsbestuur maar ook van de gerechtsdiensten. Leden van de Werkgroep werden door inspecteur Marc Ruyters voortdurend uitgenodigd voor een verhoor op het justitiepaleis te Antwerpen en/of ontvingen telefoons van de gerechtelijke politie. Ook de rijkswacht kwam op bezoek.
   Op een bepaald moment mocht de vzw Werkgroep Morkhoven van het Antwerpse stadsbestuur nog maar slechts binnen een straal van 300 meter pamfletten uitdelen. Zij werd, op straf van boete, verplicht om de pamfletten die soms wel eens door mensen op straat werden geworpen, op te ruimen. Tenslotte werd er zelfs een pamflettenverbod uitgevaardigd waardoor ook andere aktiegroepen de mond werd gesnoerd.
   De Gazet van Antwerpen die jarenlang bleef uitpakken met verhalen waaruit moest blijken dat Morkhoven-onderzoeker Marcel Vervloesem een 'kindermisbruiker' is, liet toen reeds een artikel publiceren onder de ronkende titels 'Lid van de vzw Werkgroep Morkhoven, aangeklaagd voor zedenfeiten met een minderjarige' en 'De Antwerpse justitie neemt de zaak zeer ernstig'. Van een 'lid' van de vzw Werkgroep Morkhoven was echter geen sprake.
   Stadsbestuur en justitie deden alles om de feiten te ontkennen maar besloten uiteindelijk om een 'onafhankelijke onderzoekscommissie' op te richten waarvan de leden echter met de directie van het ziekenhuis verbonden waren.
   De onderzoekscommissie werd geleid door Professor-psychiater Cosyns die in 2006 door het parket van Turnhout toevallig werd gecontacteerd om Marcel Vervloesem psychiatrisch te onderzoeken. Cosyns stelde voor om M. Vervloesem een 'spreekverbod met de pers' op te leggen. De befaamde leugendetectortest had immers uitgewezen dat M. Vervloesem de waarheid had gesproken.
   De Commissie Cosyns kon toen vanzelfsprekend geen misbruiken en mishandelingen in de isoleercellen vaststellen.
   
   Nadat een delegatie van de vzw Werkgroep Morkhoven door de toenmalige Minister Hugo Weckx (CD&V) voor een gesprek werd uitgenodigd, besloot de minister om een isoleerreglement te laten stellen.
   Het isoleerreglement werd door gebrek aan inspectie echter zeer snel omzeild. De directies van de psychiatrische ziekenhuizen argumenteerden dat de naleving van het reglement te veel 'administratieve rompslomp' met zich meebracht. Het opsluiten in een isoleercel werd al spoedig een 'kamerbehandeling' genoemd. Op die manier moest het isoleerreglement niet meer nageleefd worden en onttrok men zich aan een eventuele controle.
10. piet
    04:08 op 27 October 2010
    Psychiatrische patiënten belanden vaak in de isoleercel terwijl dat volgens de wet niet is toegestaan.
    
    "Ik denk dat er jaarlijks toch meer dan 10.000 patiënten onwettig in de separeer verdwijnen," aldus Bert van der Werf, klinisch psycholoog en wetenschappelijk onderzoeker.
    
    Patiënten worden vaak in de isoleer/separeer gezet omdat ze overlast veroorzaken of het opsluiten wordt gebruikt als strafmaatregel. Nico Oudendijk, plv Inspecteur-generaal voor de Gezondheidszorg: "Dat is niet volgens de wet." Verder zijn er diverse psychiatrische ziekenhuizen die patiënten standaard al bij binnenkomst opsluiten, zonder enige aanleiding.
    
    Over de omvang van het probleem zegt Oudendijk in NOVA: "Het gaat hier om méér dan een paar instellingen. En dat moet eindigen." De Inspectie voor de Gezondheidszorg wil steviger gaan ingrijpen als verbeteringen uitblijven. Er zullen dan boetes worden uitgedeeld, "en zonodig sterker," aldus Oudendijk,
    
    De separeercel mag alleen worden gebruikt als er acuut ernstig gevaar dreigt voor de patiënt of voor zijn omgeving. Per jaar worden 18.000 psychiatrische patiënten gesepareerd. Dat kan zijn voor enkele uren, maar ook voor vele weken. Nederland is een van de weinige EU-landen waar het opsluiten van psychiatrische patiënten veel voorkomt. In een aantal EU-landen is separeren bij wet verboden.
    
    In NOVA het verhaal van diverse patiënten die de separeercel van binnen hebben meegemaakt. De 63-jarige Hanny Cornelje verbleef zes weken in de isoleercel. Een kaal hok, zonder daglicht met alleen een geplastificeerd matras. In plaats van haar eigen kleren kreeg ze alleen een separeerhemd aan. Haar behoefte moest ze doen op een kartonnen po. In veel psychiatrische klinieken is dit de normale gang van zaken.

Mogelijk interessante boeken