Door journalist Jim Edwards, auteur bij BNET

Farmaceut Eli Lilly wist reeds in 1995 dat haar antipsychoticum Zyprexa niet effectief was voor het behandelen van Alzheimer en dementie bij ouderen en dat het medicijn veel doden veroorzaakte onder deze doelgroep maar heeft het medicijn desondanks toch voor deze toepassing gepromoot, blijkt uit een rechtszaak tegen het bedrijf. De rechtszaak claimt eveneens dat elke Zyprexa verkoopmedewerker een budget van $10.000 USD had voor het omkopen van apothekers en artsen voor het promoten van Zyprexa voor off-label gebruik.

Het nieuws komt uit dezelfde rechtszaak die gisteren door Bloomberg is behandeld:

Eli Lilly werknemers hebben een gids opgezet waarin werd omschreven hoe je wetenschappers kunt inhuren voor het schrijven van gunstige publicaties, het klagen naar wetenschappelijke tijdschriften wanneer een publicatie was vertraagd en het versturen van afgewezen artikelen naar andere verkooppunten…

Fraude met antipsychoticum Zyprexa

Terwijl het Bloomberg artikel zich voornamelijk focust op het probleem ‘ghostwriting’, staan de juridische documenten vol met andere edelstenen over hoe het farmaceutische bedrijf Eli Lilly het antipsychoticum Zyprexa heeft gepromoot voor off-label gebruik, door de bijwerkingen te verzwijgen en veel geld te smijten naar eenieder die invloed kan hebben op een toename van het aantal recepten.

Download de juridische documenten (PDF formaat):
deel 1 / deel 2 / deel 3 / deel 4 / deel 5 (bron: Jim Edwards NRx)

De eisers geven eenzijdige, cherry-picked documenten vrij die zijn verkregen in ontdekking naar geselecteerde nieuws media in een poging hun zaak te proberen … Lilly blijft bereid om zich te verdedigen tegen elk van deze aantijgingen in de gepaste locatie: de rechtbank.

Volgens de rechtszaak heeft minder dan 1 procent van alle Amerikanen de diagnose schizofrenie maar Lilly verdient desalniettemin $3 miljard dollar per jaar met het medicijn.

Het medicijn is vooral gepromoot voor off-label gebruik onder ouderen, claimt de rechtszaak, ingediend door het union benefit fonds:

Deze off-label marketing promotie is in het bijzonder duister gegeven de resultaten van een studie die door Eli Lilly in 1995 is uitgevoerd, nog voordat Zyprexa was goedgekeurd. Lilly ontdekte dat olanzapine (Zyprexa) niet effectief was voor het behandelen van condities als Alzheimer en dementie.

…

Desondanks heeft Eli Lilly Zyprexa de actieve promotie voor de behandeling van dementie en Alzheimer bevorderd.

De rechtszaak is zeer zwaar (en in sommige gevallen bizar) bewerkt, dus het is moeilijk om er specifieke feiten uit te halen. Desalniettemin zullen de Eli Lilly werknemers de namen van vele dozijnen van hun collega’s er in herkennen.

De rechtszaak claimt dat Eli Lilly verkoopmedewerkers apothekers een educatie programma lieten opstellen. De apotheek schrijft een cheque uit aan het bedrijf met de vraag voor financiering van het programma, en de apotheek zou vervolgens een deel afstaan aan een arts die de presentatie hield. De arts zou worden aanbevolen door de Lilly verkoopmedewerker:

Omdat de apotheek theoretisch de presentatie “controleerde”, beschouwde Eli Lilly het als een “REDACTED” gebeurtenis die off-label informatie mag bevatten zonder dat het in strijd is met de FDA regulaties.

Ik ga hierin een wilde speculatieve gok wagen dat “redacted” in dit geval “medische educatie” of “niet gereguleerde subsidie” betekent. Beide termen zouden passen in de zwart gemaakte tekst in de juridische documenten. De rechtszaak stelt verder dat elke verkoopmedewerker een budget van $10.000 dollar had voor dit soort activiteiten.

In een groter geheel beweert de aanklacht dat overheidsofficials “fooien” of financieel rendement ontvingen ter bevordering van Zyprexa gebruik.

Bijwerkingen van de medicijnen omvatten neurologische problemen, gewichtstoename, diabetes en hart complicaties, stelt de aanklacht, maar Eli Lilly bagatelliseerde of verzweeg die bijwerkingen.

Lilly koos altijd voor het barre minimum van aantal klinische onderzoeken, van gelimiteerde duur, zodat er minder kans was dat bijwerkingen zouden worden opgemerkt.

Wanneer Eli Lilly studies wilde publiceren, dan gaf het bedrijf artsen templates om mee te schrijven:

Lilly trainde haar verkoopmedewerkers voor het ‘uitlijnen’ of zelfs schrijven van artikelen voor de artsen, en voorzag in feite templates voor artikelen dat de artsen konden inzenden onder hun eigen naam.

Negatieve studies werden nooit gepubliceerd of zo goed als mogelijk vertraagd.

Bloomberg noteert dat op een gegeven moment alle tijdschriftartikelen van Eli Lilly geschreven werden door PR medewerkers van het PR bedrijf Cohn & Wolfe (ook in Nederland actief):

“We hebben dit artikel ge ‘ghost’ write en vervolgens met de auteur Dr. Haddad het definitieve kopie uitgewerkt, ” [C&W werknemer Kerrie] vertelde Mitchell in een e-mail.

Het Bloomberg verhaal en de rechtszaak reizen een ernstige vraag: Waarom zijn de medische tijdschriften er al die tijd zo stilletjes in meegegaan dat farmaceutische bedrijven ghost geschreven artikelen naar ze inzenden? Op een gegeven moment beschreven de juridische documenten dat een editor van het Journal of Clinical Epidemiology klaagde over de vele e-mails van Eli Lilly bedrijfsleiders. Dus medische editors moeten weten wat er aan de hand is - en hebben er al die jaren niets over gepubliceerd.

Bron: BNET