De 24 jarige schutter Tristan van der Vlis die in Alphen aan den Rijn in winkelcentrum De Ridderhof 6 mensen doodschoot en 17 mensen verwondde is onder dwang opgenomen geweest in een psychiatrische kliniek en slikte antidepressiva.

Antidepressiva verdubbelen tot vertienvoudigen de kans op zelfmoord bij jongeren. Bronnen: Nu.nl, De Morgen en ScienceDaily

In de recente jaren is daarbij geregeld naar voren gekomen dat antidepressiva extreem agressief gedrag kan veroorzaken. Bij verschillende bloedbaden in Amerika en ook in Nederland is sprake van invloed van antidepressiva, en de vraag is of dit mogelijk ook een oorzakelijke invloed kan zijn geweest.

Hieronder enkele voorbeelden van recente zaken:

• Drie hoogleraren in rechtszaal oneens over rol antidepressiva bij aanrichten bloedbad
• Justitie vermoedt rol antidepressiva bij aanrichten bloedbad
• Trouw: Antidepressiva kunnen aanzetten tot extreem gewelddadig gedrag
• Hoogleraar: Nederlandse rechters nemen bijwerkingen van antidepressiva niet serieus
• Hoogleraar: Antidepressiva veroorzaakt (zelf-)moordgedrag, transparantie verandert niets
• Dader bloedbad Zwijndrecht: “Antidepressiva doen rare dingen met mensen”

Hoogleraren die stellen dat antidepressiva de oorzaak kan zijn geweest van een bloedbad en die dat ook getuigen tijdens een rechtszitting worden over het algemeen niet serieus genomen. Binnen de psychiatrie zou zogenaamd niets bekend zijn over dergelijke bijwerkingen.

Toen prof. dr. Flip Treffers recent ontdekte dat antidepressiva de kans op zelfmoord bij kinderen verdubbelt en zag dat de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie fraude pleegde door opzettelijk valse berichten te verspreiden zodat kinderen antidepressiva zouden krijgen voorgeschreven en daar tegen in verzet ging, toen werd hij verdrukt door het gevestigde establishment en weggezet als “onrustzaaier”.

Psychiatrie is een malafide praktijk dat de problemen doet escaleren en dat uitbuit. De hersenstoornis hypothesen waarmee ze mensen psychiatrische medicijnen voorschrijven - een multi miljarden industrie - zijn wetenschappelijk ondeugdelijk en de onderliggende theorie is ronduit achterlijk.

Er zijn veel aanwijzingen dat het hartstikke slecht is om depressieve emoties te onderdrukken met pillen (zie bijvoorbeeld prof. dr. Jerome Wakefield). De emoties zijn er niet voor niets en maken een essentieel onderdeel uit van de ontwikkeling van de mens. Maar toch schrijven psychiaters op grote schaal - inmiddels aan meer dan 1 miljoen mensen in Nederland - antidepressiva voor.

Psychiaters maken daarbij misbruik van onmacht, onmacht die per definitie bestaat omdat werkelijk niemand in de toekomst kan kijken en het antwoord weet op bepaalde levensvragen. Zo wordt dit bloedbad bijvoorbeeld door hen aangevoerd als bewijs dat de psychiatrie meer geld en macht moet krijgen om dit soort problemen te voorkomen, door mensen sneller in een psychiatrische kliniek op te laten nemen en bijvoorbeeld sneller onder dwang met medicijnen te kunnen behandelen.

Ze laten mensen geloven in onmeetbare hersenziekten en schrijven vervolgens pillen voor die de problemen doen escaleren. Zonder deze malafide praktijk zou de psychiatrie gewoonweg niet kunnen bestaan, omdat het niet goed is wat ze doen en het niet loont voor de mensheid c.q. de klanten die ze bedienen (de samenleving + gedupeerden). Voor oprechte behandelingen, e.g. dieet of psychotherapie, is geen ‘hersenarts’ nodig. En de garantie bieden dat dit soort gruwelijkheden voorkomen worden kan in eenvoudigweg niemand.

Bron: Trouw

Psychiatrische opname met isoleercel

Naast de invloed van antidepressiva waardoor mensen ogenschijnlijk tot extreem agressieve daden kunnen worden aangezet, is er ook de psychiatrische behandeling die bijdraagt aan het aanzetten tot extreem agressief gedrag. Op de redactie ontving ik in de afgelopen jaren geregeld berichten van bijvoorbeeld moeders die vertelden dat hun van nature goedaardige zoon een potentiële moordenaar was geworden door de dwangbehandeling met isoleercel en antipsychotica injecties.

Psychiatrische hulp is soms dermate barbaars en gruwelijk dat er mensen ook daadwerkelijk door overlijden. Een jaar isoleercel als onschuldig mens die zich verzet tegen antipsychotica injecties - welke het leven met 30 jaar verkorten en iemand chronisch ziek maken - is een afgrijselijke ervaring. En het probleem schuilt in het feit dat de indruk wordt gegeven dat dit “namens de maatschappij” met iemand gebeurt terwijl in feite de psychiater alleen de behandelingen bedenkt en bepaalt en ook politici daar mondjesmaat inspraak op hebben (die kunnen enkel zeggen of iets mag of niet).

Het gevolg is dat wanneer iemand weer vrijkomt zijn onderdrukte woede en frustraties opgedaan in de psychiatrie kan gaan uitten op onschuldige mensen in de samenleving.