Zwaar psychotisch was Antonio G., de Rotterdamse vader van het Maasmeisje, toen hij in 2006 zijn 12-jarige dochter Gèssica, vermoordde en in stukken zaagde.

De romp, het hoofd en het linkerbeen van het meisje werden uiteindelijk in tassen in de Maas teruggevonden.

G. slikte het adhd-middel Ritalin, bedoeld om patiënten rustig te maken. Maar het medicijn kan ook juist aanzetten tot agressie en psychotisch gedrag, blijkt uit onderzoek van de Europese Commissie. Zeker als iemand al psychotisch is.

Zie:

• Dagblad De Pers: ADHD medicijnen veroorzaken agressief en crimineel gedrag
• FDA waarschuwt: ADHD medicijnen kunnen psychose veroorzaken
• Hallucinaties bij ADHD medicijnen niet ongebruikelijk (prof. dr. Ivan Wolffers)
• Pharmaceutisch Weekblad: Gezondheid ‘ADHD-ers’ op het spel
• Wetenschappers luiden noodklok: ADHD medicijnen hebben gelijke effecten als cocaïne

De man klaagde zelf dat zijn klachten verergerden met Ritalin. Experts van het Pieter Baan Centrum concludeerden uiteindelijk dat G. door de medicatie inderdaad ernstig psychotisch ontregeld was geraakt.

Funest werd zijn reactie op Ritalin, terwijl zijn antipsychoticum juist werd afgebouwd. Vorige week betoogde een advocaat bij de rechtbank van Haarlem dat een 64-jarige vrouw uit Badhoevedorp, die vorig jaar haar man en dochter met een bijl om het leven bracht, dit deed onder invloed van een te hoge dosis antidepressiva. De rechtbank gelastte een nader onderzoek.

De vader die in mei dit jaar in Bavel en Zwijndrecht zijn ex-vriendin, ex-vrouw, twee kinderen en vervolgens zichzelf doodde, was onder invloed van een antidepressivum.

In zijn afscheidsbrief schreef hij:

“Fluoxetine (Prozac) doet rare dingen met mensen.”

In 2007 bracht een 56-jarige man uit Kerkrade zijn 55-jarige levenspartner met zestig messteken om het leven. Hij slikte sinds enkele dagen het antidepressivum Venlafaxine (Efexor), omdat hij te veel bijwerkingen kreeg van een ander antidepressivum.

In hoeverre de medicatie een doorslaggevende rol heeft gespeeld bij deze moorden is onbekend. “Onderzoek naar de effecten en bijwerkingen van bestaande middelen vindt nauwelijks plaats. Er is geen geld voor”, zegt Kees van Grootheest, directeur van het Nederlands Bijwerkingen Centrum Lareb. Volgens hem is onafhankelijk onderzoek nodig om een beter beeld te krijgen van de gevolgen van dergelijke medicatie.

Bij het Lareb kunnen patiënten meldingen doen van ongewenste bijwerkingen. De meest gemelde bij adhd-medicijnen en antidepressiva zijn agressie, zelfmoordgedachten en slapeloosheid, vooral bij de start van een nieuw middel.

Onlangs legde de Europese Commissie het verstrekken van het adhd-middel Methylfenidaat - het werkzame deel in onder meer Ritalin en Concerta - voor kinderen aan banden. Het blijkt psychische stoornissen soms juist te verergeren. In 2005 waarschuwde de commissie al over gebruik bij kinderen van Strattera (kan agressie veroorzaken) en antidepressiva (kunnen tot zelfmoordgedachten leiden).

Maar over volwassen patiënten die de middelen krijgen, zwijgt de commissie. Methylfenidaat en Strattera zijn namelijk nooit officieel geregistreerd voor volwassenen, al is inmiddels een op de drie gebruikers in Nederland ouder dan twintig. Het gebruik van adhd-middelen is de afgelopen drie jaar bijna verdubbeld van 51.000 gebruikers in 2005 naar 94.000 in 2008.

Toon Vriens van de Stichting Pandora, belangenvereniging voor psychiatrische patiënten, stelt dat er vaak te snel naar medicatie wordt gegrepen.

“Dit onder het mom ‘het schijnt te helpen’. Artsen weten zelf vaak ook niet hoe de middelen werken.”

Hoogleraar wetenschapstheorie Trudy Dehue, auteur van het boek De depressie-epidemie, vindt dat artsen om die reden ook veel terughoudender moeten zijn met deze middelen.

“Er wordt te veel vertrouwd op de werking ervan, terwijl er nauwelijks iets bekend is over de nadelige effecten.”

Ze benadrukt het belang van onafhankelijk onderzoek.

“De meeste onderzoeken vinden plaats in opdracht van de farmaceutische industrie. Het is al jaren bekend dat de resultaten uit onafhankelijk onderzoek veel minder gunstige resultaten laten zien. Maar dit soort onderzoek vindt nu nauwelijks plaats. “

Bron: BN/DeStem