Eén op 1.000 mensen lijdt aan een psychotische aandoening. Eén ervan is schizofrenie. Daarrond hangt een groot taboe. ‘Onterecht’, zo vindt een groep psychiaters. Ze trekken, hoe onlogisch ook, met een angstaanjagende psychose-simulator door het land. Daarmee kan iedereen de wereld beleven door de ogen van een schizofreen persoon.

Paved with Fear psychose simulator

Door een journalist van Noordhollands Dagblad

Veel mensen hebben geen idee hoe het is om schizofreen of psychotisch te zijn. Bij de verslaggever was dit niet anders, dus toen hij de Paved with Fear simulator instapte kwam hij er met nieuw inzicht weer uit. Afgelopen vrijdag stond de simulator voor één dag in Schagen, op het terrein van GGZ Noord-Holland Noord, Geestercogge.

Stemmen in je hoofd die constant tegen je praten, overal dingen zien die anderen niet zien, achterdochtigheid, harde knallen, lichtflitsen, de schijf beweegt vanuit het niets..

Het doel van het simulatieprogramma is om zorgverleners, familieleden en beleidsmakers meer inzicht te geven in de gevaren van de belevingswereld van schizofrenie patiënten en mensen met een psychose.

De truck heeft inmiddels bezoeken afgelegd in het noorden des lands, bij het Deltaziekenhuis, de Reinier van Arkelgroep (Vught en ’s-Hertogenbosch ), GGzE in Eindhoven, GGZ Noord- en Midden-Limburg in Venray, bij Parnassia in Den Haag en ook bij het Ministerie van VWS.

In de volgende video staat de simulator op de markt in Middelburg:

Uit reacties van bezoekers blijkt dat de simulatie goed bijdraagt aan het begrijpen en onderzoeken van schizofrene en psychotische patiënten. Psychiaters en verpleegkundigen zijn niet langer overgeleverd aan een verbale omschrijving van de patiënten maar kunnen, hoewel beperkt, zelf meemaken hoe de patiënten de wereld om zich heen zien en ervaren. Voor familieleden geldt precies hetzelfde.

Tussen negen en vijf stapten 160 mensen binnen, voornamelijk familieleden van patiënten. Maar ook de burgemeester, een huisarts, een gemeenteraadslid én een journalist. Bij het binnenstappen van de simulator-truck is de begeleiding goed voor elkaar, na een korte uitleg en video-instructie van een psychiater stap ik de kleine pikdonkere cabine binnen. Voor mijn neus een groot beeldscherm, om me heen verschillende boxen en onder mijn voeten een ronde stalen schijf.

Beangstigende ervaring

Een duidelijk zichtbare beveiligingscamera registreert frontaal mijn belevingen. De simulatie betreft een alledaagse handeling, ik ga een broodje kopen bij de bakker in de stad. Voor normale mensen een fluitje van een cent maar dat het voor schizofrene en psychotische mensen anders is, merk ik de volgende tien minuten. Stemmen in je hoofd die constant tegen je praten, overal dingen zien die anderen niet zien, achterdochtigheid, harde knallen, lichtflitsen, de schijf beweegt vanuit het niets..

Met een klap stopt de film. Het is afgelopen. Een deur achter me gaat open en ik mag de cabine uitstappen, weg uit de beangstigende wereld van waanbeelden. Een broodje gekocht? Daar hecht je al lang geen waarde meer aan wanneer je over straat loopt met een psychose, zo had ik geleerd. En dit was nog wel de simulatie van een milde psychose, werd mij verteld. Hoe verschrikkelijk moet het zijn om dit non-stop mee te maken als je schizofreen bent, is het dan verwonderlijk dat sommige patiënten zich thuis in hun kamer opsluiten en de ramen bedekken? Als gezond persoon begrijp je wat echt en wat fantasie is, zij niet. Onvoorstelbaar.

Bron: Noordhollands Dagblad