Wetenschappers: depressieve emoties zijn zeer gezond en nodig voor grote prestaties
Een depressie is zeer goed voor je, dat beweren verschillende experts op het gebied van depressiviteit. Doordat psychiaters mensen laten geloven dat een depressie een ziekte is, schamen mensen zich voor hun ‘droevige’ kant. Maar je kan er veel van leren over jezelf.
Psychiatrische medicijnen blokkeren evolutie
Belangrijke historische figuren die heel wat verwezenlijkt hebben als Winston Churchill, Abraham Lincoln, Isaac Newton en Beethoven kampten allemaal met één of andere vorm van depressie. Experts beweren dat het verschillende voordelen heeft. Het maakt je ten eerste sterker, je leert er beter door omgaan met uitdagingen en het kan tot grote verwezenlijkingen leiden. Steeds meer wetenschappers trekken in twijfel of depressieve gevoelens het best te behandelen is met pillen, zoals psychiaters nu zo vaak aanraden. Deze kunnen niet alleen bijwerkingen hebben, ze staan ook de evolutie van je gevoelens in de weg.
Beschermende functie
Amerikaanse hoogleraar psychiatrie Jerome Wakefield:
“Aangezien zoveel mensen met een depressie kampen, moeten er wel een biologische reden, een voordeel achter zitten. “
Eerdere studies suggereren dat depressief zijn een beschermende functie heeft. Wakefield gelooft dat een depressie nog een ander nut heeft, het helpt ons te leren uit onze fouten.
“Ik denk dat bij intense negatieve gevoelens het de bedoeling is dat we ons normale ‘leven’ even stoppen. Het zorgt ervoor dat we ons op iets anders moeten focussen, dat we onze fouten uit het verleden niet opnieuw begaan. Het risico op depressieve gevoelens voorkomt dat we ons bijvoorbeeld té bloot geven in een relatie.”
Natuurlijke weerstand tegen stress
Britse psychiater Paul Keedwell zegt dat zelfs een zware depressie ons kan redden van de schadelijke effecten van stress op de lange termijn.
Een depressie doet je nadenken, zodat je niet in een chronische toestand van stress terechtkomt die je uitput of waaraan je uiteindelijk sterft.
Bron: HLN.be
Zie ook: De oorzaak van de depressie epidemie
15:40 op 11 February 2009
Op de eerste plaats is het ondergaan van een depressie gewoonweg een lijdensweg. Depressie tast de gehele persoonlijkheid aan en heeft psychische, als ook fysieke heftige gevolgen voor de persoon in kwestie als ook voor de mensen die op hem of haar betrokken zijn.
Depressie wordt in de volksmond opgevat als het zich bevinden in een wat weemoedige en trieste toestand. Het gaat echter veel verder dan dat. Depressie is een toestand waarin de biochemische verhoudingen en neurologische verbindingen zijn verstoord, zodanig dat het verstrekkende gevolgen heeft. Bij ernstige depressies veranderen mensen, functioneren niet meer als daarvoor en het tast het cognitieve en het sociaal-emotionele functioneren aan.
Het is mogelijk om een depressie aan te pakken zonder medicijngebruik, maar dit is vaak het geval bij lichtere aandoeningen, die relatief kort van duur zijn.
Voor het overige is het gebruik van medicatie een ´must´, simpel weg om de patient wat lucht, ruimte en rust te geven voordat hij of zij kan beginnen met het herstel.
Genezen van depressie is een kwestie van meersporenbeleid. Naast een zorgvuldige keuze van de medicatie en een adequate dosering ervan, is een vorm van therapie of interactieve behandeling aan te bevelen.
De oorzaken van depressie kunnen lichamelijk zijn, aangezien het erfelijk is. Daarnaast kan een depressie ontstaan door bijvoorbeeld traumatische gebeurtenissen in de jeugd of op grond van erg intense ervaringen die men in de loop van het leven heeft opgedaan. Vaak is het ook een combinatie van deze twee. Sommige mensen hebben meer aanleg hiervoor dan anderen.
Als therapieèn werkzaam zijn en mensen hebben geen last meer van een depressie, is het een feit dat deze personen een heel leerproces hebben doorlopen en meer inzicht hebben in hun eigen cognitieve en emotionele processen. Daardoor zal de kwaliteit van hun leven toenemen en zullen ze betere ´prestaties´leveren.
Uiteindelijk vraag ik me af of het ondergaan van een depressie hiervoor niet een erg aangrijpende en hoge prijs is, die betaald moet worden.
Ten slotte zijn er betere en minder ingrijpende manieren om zichzelf beter te leren kennen.
17:28 op 11 February 2009
Dit is belachelijke onzin, er is geen enkel bewijs om die stelling te onderbouwen. Het is iets dat je bent gaan geloven, maar het is niet de werkelijkheid.
Elk geval waarin een “hersenstoornis” gevonden zou zijn, bleek vals te zijn. Geen enkele claim voor genen die bepaalde psychiatrische condities zouden veroorzaken heeft de tands des tijd doorstaan. Ondanks de populaire valselijke propaganda.
Prof. Dr. Joseph Glenmullen, M.D.
Medicijnen zijn een fopspeen. Het is bewezen dat het werkt, maar het heeft ook veel nadelige gevolgen, o.a. dat het je verslaafd maakt.
Het werkt alleen maar omdat je er zelf in gelooft.
Zie ook: http://www.psychiater.nu/hoogleraar-psychiatrie-doet-boekje-open-antidepressiva-is-fopspeen.html
17:09 op 5 March 2009
Aan beide zijden een emotionele oneindigheid tot in euforie en depressie waarmee je wordt gedreven naar vooruitgang die leidt tot euforie.
Het is logisch dat het moeilijk kan zijn. Het is moeilijk om stabiliteit te vinden in oneindigheid.
Dit was misschien toch niet geheel juist geformuleerd. Het moet zijn 'streven naar balans'...
Het balans kan nooit gevonden worden, want dan immers houdt de noodzaak tot het vinden van balans op en daarmee de noodzaak voor het 'belonen' ;)
Het is natuurlijk lastig om dit te begrijpen, vooral ook wanneer je rationeel gezien kan gaan inzien dat het geen zin heeft om naar het 'geluk' te streven als je het nooit zal kunnen bezitten. Het is als het ware voor eeuwig achter een wortel aan rennen als konijn zijnde. Waarom zou je dit willen doen indien je zo intelligent zou zijn om in te zien dat je de wortel nooit zal krijgen?
We leven in oneindigheid. Vandaaruit kun je begrijpen hoe belangrijk een depressie is.
De oerknal is een mythe en bedacht door een katholieke priester. Het heelal is oneindig, echter de Big Bangers maken dezelfde fouten als flat earthers uit het verleden. De wetenschappelijke bewijzen spreken de Oerknal theorie op de meest essentiële vlakken tegen maar Big Bang aanhangers gaan er bij voorbaat vanuit dat de oerknal een feit is, en gaan dan de meest complexe theorieën bedenken om de oerknal theorie toch mogelijk te maken.
De waarnemingen spreken een oerknal echter tegen. Het voor ons zichtbare gedeelte van het heelal dijt steeds sneller uit, dus er is geen noodzaak voor een explosie.
De oerknal explosie moest zorgen voor 'een dag zonder gisteren' zodat God de wereld geschapen kon hebben. Maar Albert Einstein voorspelde al dat dit onmogelijk de realiteit kon zijn met zijn Kosmologische Constante, die hij bij latere waarnemingen door Hubble welliswaar heeft teruggetrokken maar waar nu vanuit de kwantumfysica toch bewijzen voor gevonden worden.
Met eenvoudige logica kun je gemakkelijk begrijpen hoe onzinnig het is om te denken dat er niet meer is dan dat we kunnen waarnemen en dat het heelal eindig is. Indien de zwaartekracht zou kunnen winnen stort alles in elkaar maar er is geen enkele reden waarom het weer uit elkaar zou exploderen.
Het fysieke kan onmogelijk aan de basis staan van zichzelf. Er moet een oneindige kracht aan de basis staan van het leven. Oneindigheid is namelijk niet fysiek maar ook niet per definitie niets. Het lijkt er op dat het leven voortkomt uit een wisselwerking tussen twee oneindige krachten: de kracht van het bestaan en de zwaartekracht, de kracht van het niets.
Mogelijk is het doel van het leven ontsnappen aan het niets: zwaartekracht.
Wat het ook moge zijn dat ons doet leven, het fysieke kan niet aan de basis staan van zichzelf. De bron van het leven is om die reden onmogelijk te meten. We kunnen echter wel het effect waarnemen: we leven.
Iemands persoonlijkheid komt dus niet voort uit vaststaande hersenstructuren (de bouwstenen) maar uit de kracht van het leven die gebruik maakt van het gereedschap de hersenen).
De psyche is een direct exponent van de bron van het leven. Dus in principe kun je veel essentiële kennis over het heelal, de natuur en het leven in je eigen psyche vinden.
Het is het vinden van balans in oneindigheid. Het leven is niet 'iets dat is zoals het is'. We streven naar vooruitgang met als doel te ontsnappen aan het niets. We dienen het leven, de kracht van het bestaan.
Onze drang naar vooruitgang en verbetering komt voort uit die kracht. Het is niet doelloos of 'toevallig', het heeft als doel om te streven naar bestaan in oneindigheid. Het is een effect van de wisselwerking tussen 'bestaan' en 'niets'. 'Wel zijn' en 'niet zijn' in oneindigheid.
Er is geen begin en geen einde.
Documentaire: De Big Bang is een mythe
http://www.youtube.com/watch?v=nl3Uj2UJjPA
Bron: www.BrainMind.com, neuroloog Rhawn Joseph, Ph.D.
The Big Bangers, however, resort to the same arguments offered for the existence of God. All big bangers start with the premise that the big bang is fact. It just is. And then go from there. The big bang was in fact proposed by a Catholic priest. The big bang is religion masquerading as science, its the story of Genesis masquerading as science. The big bang is a myth. The universe is eternal, ageless, and has no beginning and no end.
The purpose of this video is to topple and shatter the idols worshipped by those who use the language of science to promote a religious myth, i.e. that the universe had a beginning and was created.
The hypothesis of a big bang does not promote science, but instead hinders true scientists from exploring other possibilities and advancing our knowledge and understanding of the true nature of the cosmos.
There was no big bang. The big bang is a faith-based myth: religion masquerading as science.
A documentary film by Rhawn Joseph, Ph.D.
02:11 op 6 March 2009
Het is ongelooflijk moeilijk om stabiliteit te vinden in oneindigheid. Dit bedoel ik met 'streven naar balans', want zou je het hebben of 'bijna hebben' dan heb je het juist minder of niet...
Het is moeilijk voor te stellen, maar depressie / euforie is een natuurlijk systeem dat je in de goede richting drijft (ten aanzien van ons voortbestaan en 'het leven')
Wat psychiaters doen is dus super slecht. Jou laten geloven dat je een ziekte hebt, en je depressie onderdrukken met verslavende en gevaarlijke medicijnen. Ze remmen daarmee de wil om te leven, emoties, liefde, genegenheid, romantiek, gelukkig voelen, binding met de natuur/gevoel.
En het feit is ook dat antidepressiva juist meer zelfmoorden veroorzaken, en zelfs tot extreem geweld/moord kunnen aanzetten.
10:52 op 4 July 2009
Integendeel zelfs, want volgens mij is iemand die ernstig depressief is juist 'lamgeslagen', en dus nauwelijks of helemaal niet in staat om wàt dan ook te kunnen of willen ondernemen.
Dit gaat met name op bij aangeboren, endogene depressies, waarvan de persoon in kwestie zich vaak niet eens bewust is omdat hij niet beter weet.
Tot, zoals mij gebeurde, zijn haar begint uit te vallen, en hij in arren moede naar de huisarts gaat, die hem een simpel Vit B complex forte kuurtje voorschrijft.
Natuurlijk is het alleen maar een persoonlijke ervaring zonder enige wetenschappelijke fundering, maar wat me toen overkwam was ongelofelijk: want niet alleen stopte de haaruitval, maar ik zag voor het eerst van mijn leven de zon schijnen, en realiseerde me opeens dat ik tot op dat moment geestelijk in een soort uitzichtloze lethargie had verkeerd - dus nooit uit de verf was gekomen, zogezegd.
En ik realiseerde me tegelijkertijd, dat dit eveneens gold voor zowel mijn vader als mijn grootvader, die beiden begaafd genoeg waren om het behoorlijk ver te kunnen schoppen, maar altijd ' te moe' waren om zich volledig te realiseren.
Dus vermoed ik dat Vit B gebrek erfelijk kan zijn, en tot (een bepaald soort) depressies kan leiden, die echter heel gemakkelijk te ondervangen zijn met een kuurtje Vit B complex forte!
Slecht nieuws voor de farmaceutische industrie dus, en dat is misschien ook wel de reden dat een artikel daarover van zo'n veertig jaar geleden in The Lancet roemloos in de doofpot is verdwenen.
Dus heeft nooit iemand er baat bij gehad, behalve ik zelf dan, want sindsdien neem ik iedere keer als ik mijn stemming voel 'inzakken' gewoon een pil en dan schijnt de zon weer en voel ik me geroepen om iets te 'ondernemen' - zoals bijvoorbeeld het schrijven van zo'n reactie als deze.
En als het goed is nog wel een paar meer ook, want ik ben nu een betovergrootmoeder van 84, zo eigenwijs als het achtereind van een varken, en beslist niet op mijn mondje gevallen.
20:29 op 10 January 2010
Twee jaar heb ik thuisgezeten. Twee jaar, zonder ook maar één gram energie om uit m'n zetel te komen. Twee jaar piekeren, snijden, slapen, huilen. Nergens goed voor hoor. Ik ben tot in het diepste van mijn zijn veranderd. Alles waar ik van droomde kan ik gewoon niet meer aan. Iedere dag vechten tegen de lokroep van gewoon maar in bed te blijven liggen. Heel gezond hoor.
Het is trouwens dankzij medicatie dat ik nu veel meer kan dan toen ik thuis zat. Die medicatie heeft me echt gered. Het voelde zeer onnatuurlijk: mijn gevoel was depressief, maar mijn lichaam leek weer zin te hebben om te bewegen. Dus ben ik beginnen bewegen. En na een tijd bewoog mijn gevoel weer een beetje mee.
Zeg jij me nu dat ik beter af was zonder die medicatie?
Dit is ronduit schandalig.
17:16 op 11 January 2010
U bent gaan 'geloven' in een ziekte en een pil.
Dat u zich beter bent gaan voelen door het slikken van antidepressiva, dat klinkt wel leuk. Maar mensen die kanker hebben kunnen dat ook wel stellen van handoplegging door Jomanda, en moeten we dan maar direct iedereen met kanker naar Jomanda sturen?
Begrijpt u wat ik bedoel?
De wetenschap toont aan dat het uw geloof is in een onmeetbare ziekte en een pil, en dat een foppil 100% zo effectief is. (wel, een placebo is iets minder effectief vaak, maar een actieve-placebo is 100% zo effectief!)
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18505564
Het maximale wat u kan bereiken met psychiatrische behandeling is uw emoties onderdrukken, terwijl het u ook zo veel goeds zou hebben kunnen brengen indien u op een natuurlijke manier had geleerd om u weer goed te voelen, wat met psychotherapie mogelijk is.
http://psychminded.co.uk/news/news2009/nov09/Eight-out-of-10-people-recover-after-CBT003.htm
Ook bij de meest zware depressie is psychotherapie net zo effectief, maar dan hoef je niet verslaafd te worden aan schadelijke hersenmedicatie die met een leugen worden gegeven.
http://www.psycholoog.net/?p=1301
Dan kan je geloven in iets dat echt is: de kracht van de menselijke geest.
17:20 op 11 January 2010
http://www.iocob.nl/gezondheidscolumn/antidepressiva-bij-milde-en-matige-depressie-niet-effe.html
Zie ook professor Jerome Wakefield:
http://news.softpedia.com/news/Depression-Should-Be-Embraced-Not-Medicated-102005.shtml
17:34 op 11 January 2010
U bent gaan 'geloven' in een ziekte en een pil.
Dat u zich beter bent gaan voelen door het slikken van antidepressiva, dat klinkt wel leuk. Maar mensen die kanker hebben kunnen dat ook wel stellen van handoplegging door Jomanda, en moeten we dan maar direct iedereen met kanker naar Jomanda sturen?
Begrijpt u wat ik bedoel?
De wetenschap toont aan dat het uw geloof is in een onmeetbare ziekte en een pil, en dat een foppil 100% zo effectief is. (wel, een placebo is iets minder effectief vaak, maar een actieve-placebo is 100% zo effectief!)
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18505564
Het maximale wat u kan bereiken met psychiatrische behandeling is uw emoties onderdrukken, terwijl het u ook zo veel goeds zou hebben kunnen brengen indien u op een natuurlijke manier had geleerd om u weer goed te voelen, wat met psychotherapie mogelijk is.
http://psychminded.co.uk/news/news2009/nov09/Eight-out-of-10-people-recover-after-CBT003.htm
Ook bij de meest zware depressie is psychotherapie net zo effectief, maar dan hoef je niet verslaafd te worden aan schadelijke hersenmedicatie die met een leugen worden gegeven.
http://www.psycholoog.net/?p=1301
Dan kan je geloven in iets dat echt is: de kracht van de menselijke geest.
Ik heb héél intensieve psychotherapie gehad hoor. En anti-depressiva zijn helemaal niet verslavend. Waarom wil jij me nu doen geloven dat ik helemaal niet depressief was?
Ik was trouwens vroeger ook iemand die stond te roepen tégen antidepressiva. Ik neem bijna nooit medicatie - alleen als het echt niet anders kan. Als je je slecht voelt is dat immers meestal gewoon een verkeerde balans van natuurlijke stoffen. Maar vitamines, omega3,... deden allemaal niks. Ik ben aan AD begonnen zonder enig geloof, eigenlijk gewoon om van het gezaag van m'n omgeving af te zijn ("probeer dat toch eens"). En ik zei altijd: dat helpt toch niet, en als je stopt, komt alles weer terug. Maar dat IS dus niet zo. Het was pas na het nemen van de AD dat ik energie had om iets te doen met hetgeen ik uit de therapie haalde.
Je lijkt er gewoon niks van te begrijpen, en me nog een beetje te schofferen dat ik het mezelf inbeeld ook.
03:56 op 12 January 2010
Ik ben het voor één keer roerend met je eens!
Geloof is krachtig..... dus ook jouw geloof..... wetenschappelijk om de tuin geleid..... hmmmmm.... goh....... ehhh.... ik zeg maar nix