Elektroshock heeft geen enkele positieve werking. De behandeling bestaat uit het toedienen van elektroshocks door de hersenen zonder enige wetenschappelijke basis.

Na de shocks zijn de ‘gedupeerden’ voor een aantal weken hun geheugen kwijt. Het gebeurt in Nederland onder dwang bij patiënten met een zware depressie, bijvoorbeeld bij patiënten die na jaren isoleercel en antipsytchotica injecties totaal moegestreden zijn. De psychiater kan dan beslissen om tot elektroshock onder dwang over te gaan.

Elektroshock weer in opkomst in Nederland

Het is een ware marteling die fataal kan aflopen. De shocks zorgen er bijvoorbeeld voor dat de hersen-bloedbarrière in de hersenen beschadigd raakt zodat schadelijke giften in de hersenen terecht kunnen komen.

En de patiënt kan achteraf niet navertellen hoe verschrikkelijk de ervaring voor hem was.

Shocks werden tot voor kort in Nederland vaak als straf gegeven aan lastige patiënten. Die werden daarbij niet van tevoren verdoofd. Het was een regelrechte marteling die kon eindigen met botbreuken door de vele spasmen die veroorzaakt worden door de shocks.

Psychiaters zijn wel zulke ziekelijk misdadige geesten eigenlijk. Er is totaal geen wetenschappelijke basis voor wat ze doen, en deze behandeling is super schadelijk en levensbedreigend.

Het is net als een patiënt een klap met de hamer geven en dan meten of zijn gedrag verandert. Dat is exact wat psychiaters met ECT behandeling doen. Meer wetenschap dan dat schuilt er niet achter. Het is belachelijk.

Maar psychiaters prijzen het natuurlijk weer de hemel in en vullen hun zakken met hun kwakzalverij.

Het is pure kwakzalverij wat psychiaters doen! Psychiaters zijn martelaren. Ze hebben totaal geen begrip van de geest en daarom doen ze dit soort verschrikkelijke dingen graag. Ze willen graag arts zijn en medische behandelingen toepassen, zodat ze erbij horen. Het zijn zwakkelingen die goed kunnen studeren, maar ze ontberen de kwaliteiten van een echte arts en het talent dat nodig is om de menselijke geest te kunnen begrijpen, en om mensen echt te kunnen helpen.

Zie hoogleraar J.J.L. Derksen:

Psychodiagnostiek en psychopathologie zijn met behulp van de fameuze DSM (Diagnostic and Statistical Manual of mental disorders) verworden tot classificatie, ordening van de buitenkant zonder enige betekenis voor een diepgaande behandeling en zonder enig inzicht in de werkingsmechanismen van stoornissen. Dezelfde wetenschappelijke ontwikkelingen hebben behandelprotocollen gefabriceerd die de behandelaar reduceren tot een technicus in plaats van een clinicus. DSM etiketten plakken en een protocol volgen is het adagium, werkt het ene protocol niet dan probeert men het andere. De complexiteit die eigen is aan psychische problemen en aan de behandeling is volledig van tafel verdwenen en krijgt ook in de opleiding tot psychiater nauwelijks een kans.

~ Quote uit PSY ~

In de herziene richtlijn elektroconvulsietherapie (ect) hebben patiënten het recht gekregen om eerder met elektroshocks behandeld te worden. ‘Uiteraard moet er wel een indicatie voor zijn, bijvoorbeeld een ernstige depressie’, aldus psychiater Walter van den Broek.

Na negen jaar heeft de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie de richtlijn ect vernieuwd. Ze heeft dit samen gedaan met de Nederlandse Vereniging voor Anesthesiologie, en twee beroepsverenigingen voor verpleegkundigen. Het is nu een multidisciplinaire richtlijn geworden. Nieuw is ook dat patiënten betrokken waren bij de formulering van de richtlijn. ‘De richtlijn uit 2000 was erg op opinies en opvattingen gebaseerd’, zegt Van den Broek, voorzitter van de werkgroep.‘Deze is veel meer evidence based, en met name gebaseerd op eigen Nederlands onderzoek.’

Weinig ‘evidentie’, maar toch doen

Een van de vereiste is dat nu duidelijker dan in 2000 aangegeven is onder welke voorwaarden jongeren met ect behandeld kunnen worden.

‘Het blijft raadzaam om bij jongeren terughoudend te zijn, de evidentie om ect in te zetten is niet zo groot.’

Een belangrijke vereiste is dat zowel de behandelaar als het ziekenhuis daar ervaring mee moet hebben. Dat geldt onder meer voor ggz-instelling Meerkanten en de academische ziekenhuizen in Rotterdam, Amsterdam en Groningen.

Plaatsing elektroden en voltage

Om de bijwerkingen die soms niet gering zijn, te verminderen is het zaak om goed op de plaatsing van de elektroden te letten en de dosering van de stroomstoot. De werkgroep geeft aan dat een eenzijdige (unilaterale) shock aan de rechterkant de minste bijwerkingen geeft.

‘Het punt is alleen’, aldus Van den Broek, ‘dat dat technisch het meest ingewikkeld is.’ Het meest effectief is een tweezijdige (bilaterale) ect, maar daar zijn de bijwerkingen het grootst bij. ‘Het is dus zaak om per patiënt naar de dosering en de elektrodeplaatsing te kijken.’

Psychiaters moeten vaker ECT toepassen

Van den Broek, die als hoogleraar Psychiatrie aan het Erasmus MC in Rotterdam verbonden is, verwacht niet dat de herziene richtlijn een toestroom aan nieuwe patiënten zal opleveren.

‘In landen als de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Scandinavië is ect veel gebruikelijker dan hier. Ik zie niet dat er hier veel verandering zal optreden. Dat zit niet in onze cultuur.’

Ook speelt mee dat veel psychiaters nog nooit met eigen ogen een ect-behandeling hebben gezien.

‘In de tijd dat zij opgeleid werden, de jaren zeventig en tachtig, zat ect niet in het curriculum.’

Nu zien medische studenten tijdens hun opleiding minstens een video over ect. (MvK)

Bron: PSY