In de recente jaren heeft psychiater Sandra Kooij via de media uitvoerig campagne gevoerd ter bevordering van ADHD medicijngebruik en het is dan ook niet verwonderlijk dat ze nu met soortgelijke propaganda de door de Europese Unie geuite waarschuwingen over de veiligheid van ADHD medicijnen probeert te ontkrachten.

Ze heeft inmiddels vele duizenden Nederlanders overtuigd hoe ‘veilig’, ‘noodzakelijk’ en ‘effectief’ ADHD medicijnen zijn. In dubieuze publicaties in grote Nederlandse kranten zaait ze angst voor onmeetbare hersenstoornissen en prijst ze ADHD middelen de hemel in.

,,Wij hopen dat volwassenen die zich in de symptomen herkennen, zich laten testen. Met begeleiding en medicijnen kunnen zij hun leven weer op de rails krijgen.’’

(bron)

Op Youtube beweert ze in een video gericht aan ouders en kinderen letterlijk dat ADHD medicijnen een “remstof  en een opruimstof” zijn waarmee ze haar kijkers probeert over te halen om de middelen te gebruiken.

"ADHD medicatie is een remstof en een opruimstof"

Bron: YouTube

Volgens journaliste Jacqueline Steenwijk is psychiater Sandra Kooij een leugenaar.

Psychiater Sandra Kooij is een leugenaar

Geschreven door Jacqueline Steenwijk

Mevrouw Sandra Kooij beweert dat 75 procent van de ADHD-patiënten ook een psychiatrische stoornis heeft. Allereerst denk ik dat zij veel ouders met zo’n opmerking ernstig laat schrikken, maar los daarvan, wordt deze stelling volledig tegengesproken door Luuk Kalverdijk van het Landelijk Kenniscentrum Kinder- en Jeugdpsychiatrie. Volgens hem heeft bijvoorbeeld nog geen vijf procent van de ADHD’ers tevens een depressie. Kooij stelt verder dat de bron onjuist wordt geciteerd. In mijn artikel in het ND van 30 juni staat letterlijk dat het middel niet langer dan twaalf maanden  achtereen geslikt mag worden. En dat is feitelijk juist. Mochten patiënten na een verplichte rustperiode toch nog behoefte hebben aan het middel, dan mag opnieuw dit middel worden voorgeschreven. Overigens stelt het rapport nadrukkelijk dat het middel niet voor onbepaalde tijd gegeven mag worden. Dit is ook niet nodig, stelt het rapport. Meestal kan tijdens of na de puberteit gestopt worden.

Kooij schrijft ook dat er nergens in het rapport staat dat het middel niet gebruikt mag worden als de stoornissen behandeld zijn. Dat heb ik ook niet geschreven. In mijn artikel staat dat het middel niet gegeven mag worden aan een patiënt die op dat moment een psychische stoornis heeft. Die moet namelijk eerst behandeld worden, zo staat er. Daarbij stelt het rapport overigens een voorgeschiedenis van depressies ook als contra-indicatie.

Langdurig gebruik gevaarlijk

Ten slotte stelt Kooij dat het onderzoek naar langdurig gebruik gedaan wordt bij ,,jonge kinderen, volwassenen en ouderen, bij wie de medicatie minder goed is onderzocht dan bij kinderen en adolescenten”. Dit is feitelijk onjuist. Het rapport stelt zelfs een verbod voor op het gebruik van deze middelen bij jonge kinderen en ouderen. Onderzoek naar langdurig gebruik is dan ook niet mogelijk. Voor volwassenen geldt dat dit middel niet geregistreerd is als medicatie voor deze doelgroep, omdat, in tegenstelling tot wat Kooij beweert, het middel bij volwassenen volgens de Europese Commissie niet voldoende is onderzocht. Het onderzoek betreft daarom alleen de langdurige effecten van het middel bij kinderen boven de zes en onder de achttien jaar oud, de enige leeftijdsgroep waarvoor dit middel geregistreerd staat.

Alhoewel ik begrijp dat mevrouw Kooij veel onderzoek heeft gedaan naar deze middelen bij volwassen ADHD’ers hecht ik er aan om in een bericht over een rapport van de Europese Unie de feitelijke conclusies van dat rapport aan te houden.

Jacqueline Steenwijk werkt als verslaggever voor de Geassocieerde Persdiensten (GPD), waarbij ook het ‘Nederlands Dagblad’ is aangesloten.

Zie voor de volledige tekst van het desbetreffende persbericht van de European Medicines Agency EMEA: www.emea.europa.eu/pdfs/human/referral/methylphenidate/2231509en.pdf.

Voor de beschikking van de Europese Commissie Ondernemingen en Industrie zie: ec.europa.eu/enterprise/pharmaceuticals/register/ho11401.htm

Bron: Nederlands Dagblad

~~

Waarom mag een kind niet gewoon zijn zoals hij of zij is? Natuurlijk kunnen er lichamelijke factoren zijn waardoor een kind moeite heeft met concentreren of heel druk wordt, zoals een loodvergiftiging van de botten (zie Drugging of Our Children, van prof. dr. Gary Null), of een complex voedingsdeficiënt (zie drs. Pelsser), of opvoeding, of omgevingsfactoren (sommige kinderen hebben meer natuur nodig).

Maar er zijn ook veel mensen die van nature druk/energievol en spontaan zijn. En daar is helemaal niets mis mee! Het kan je juist veel voordelen opleveren als je je ‘kwaliteiten’ op een goede manier leert benutten.

“Elk nadeel heb z’n voordeel” ~ Johan Cruijff (het is maar hoe je het bekijkt)

Zie Emile Ratelband en carberatier Bert Visscher voor voorbeelden, en Albert Einstein en de Amerikaanse zwemmer Michael Phelps niet te vergeten.

ADHD medicijnen zouden deze mensen hun toekomst hebben ontnomen en daarmee de toekomst van ons allemaal schaden.