Zielenknijper.nl

Een kritische kijk op de praktijk van de psychiatrie!
Schade door psychiatrische medicijnen?
Gratis juridische hulp: 0800-6643825
Stand.nl NCRV

“Psychiatrie is een malversatie en moet beëindigd worden“

Update: De psychiatrie houdt zich al 7 jaar stil

Genegeerd: Psychiatrisch patiënten worden gedood door antipsychotica

Datum: 8 februari 2012, 07:29 ~ Bron: The Independent

Actievoerders hebben gepland om de Wereld Geestelijke Gezondheid Dag in het teken van discriminatie binnen de psychiatrie tegenover hun patiënten te zetten.

Daniel Galvin overleed door toedoen van een hartaanval in augustus 2008. Hij had ernstig overgewicht en hoge bloeddruk; zijn haar viel uit en hij leed aan trillende benen. Hij was 29 jaar oud.

Ana Galvin, 26, bij haar thuis in Hampstead, wiens broer stier door psychiatrische medicatie

Ana Galvin, 26, bij haar thuis in Hampstead, wiens broer stierf door antipsychotische medicatie

De familie van Daniel zijn er van overtuigd dat zijn symptomen, en zijn vroege dood, veroorzaakt zijn door de psychiatrische medicijnen die hij al 14 jaar had gebruikt. Hij is, denken ze, een van de duizenden mensen met psychiatrische problemen die zeer vroeg overleden zijn door de gevolgen van antipsychotische medicijnen.

Actievoerders gebruiken de Wereld Gezondheids Zorg Dag om op te roepen tot een einde van wat zij stellen dat discriminatie is door GGZ werknemers wiens houding leid tot het negeren of afdoen van levensbedreigende condities.

Rufus May, een klinisch psycholoog, vertelde gisteren:

“Het werkelijke tragedie van Daniel’s dood is dat het symboliseert hoe weinig er in de psychiatrie veranderd is. Jonge levens worden nog steeds verkwanseld omdat we falen om te luisteren naar mensen en eenvoudigweg krachtige medicijnen voorschrijven met weinig of geen aandacht voor de lichamelijke gezondheidsproblemen die daardoor ontstaan. Het feit dat we mensen met de diagnose schizofrenie blijven zien als fundamenteel anders betekent dat we denken dat het acceptabel is om ze anders te behandelen.”

Mensen met psychische problemen en leer problemen sterven gemiddeld 10 jaar eerder dan de rest van de populatie, volgens de Disability Rights Commission. Obesitas, diabetes (suikerziekte), bepaalde vormen van kanker en hartziekten komen veel vaker voor bij mensen die psychiatrische medicijnen gebruiken. En mensen die de medicijnen gebruiken ontvangen veel minder vaak een medische inspectie.

Doodsoorzaken worden vaak afgedaan als onderdeel van iemands psychiatrische stoornis, iets dat bekend staat als ‘diagnosticering overschaduwen’. Het kan leiden tot levensbedreigende condities die worden afgedaan als ‘tussen de oren’.

Twee jaar nadat het vernietigende rapport van de Disability Rights Commission licht scheen op deze duistere praktijken in de psychiatrie, is er vrijwel niets veranderd. Uit een recent onderzoek door de liefdadigheidsorganisatie Rethink bleek dat de lichamelijke problemen bij 1 op de 5 mensen met een psychiatrische stoornis werd genegeerd door hun huisarts, terwijl 1 op de 4 mensen vonden dat hun arts de grootste bron van discriminatie was in hun leven.

Paul Corry, directeur publieke affaires bij Rethink zegt:

Het feit is dat stigma kapot maakt; het is niet te vergelijken met het uitschelden van iemand. Stigma en discrminatie weerhouden mensen ervan om vroeg een diagnose te kunnen krijgen, de juiste behandeling op het juiste moment, en op dezelfde wijze worden gecontroleerd als andere mensen. En na hun dood, is er geen gestandariseerd reportage mechanisme die lichamelijke problemen aanmerkt bij mensen met een psychiatrische stoornis die op jonge leeftijd sterven.

Het thema voor de Wereld Geestelijke Gezondheids Dag deze vrijdag is voorspraak. Onderzoek in Nieuw Zeeland heeft aangetoond dat een van de meest effectieve manieren om stigma te bevechten is om als patiënt op te komen voor jezelf en gelijke rechten te eisen in alle gebieden van het leven.

Liefdadigheidsorganisaties organiseren evenementen in het hele land om mensen met psychische problemen bij elkaar te brengen en sterk te maken. Ze hopen dat sociale contacten ze zal helpen te ontdoen van de vele mythen die nog steeds in stand worden gehouden. In Noord Londen voegen actievoerders zich bij de familie van Daniel Galvin een symbolische vlucht van het psychiatrische ziekenhuis waar Daniel toen hij 15 jaar oud was, werd opgenomen. En als onderdeel van een 4 jarig anti-stigma campagne, zijn patiënten en verzorgers aangesteld om medisch studenten in heel Engeland te onderwijzen.

Sally Gomme, directeur van het Education not Discrimination programma zegt:

We werken met medisch studenten om te proberen de toekomstige huisartsen, psychiaters – in principe alle artsen – en hun houding uit te dagen. We willen dat deze toekomstige artsen ons naar de weg van verandering zullen leiden en de conventionele discriminerende psychiatrische cultuur van binnenuit zullen aanvechten.

De reactie die we tot nu toe hebben gehad is zeer positief. In dit stadium van hun carriére staan deze jonge mensen open voor veranderingen. Het praten met mensen die ervaring hebben helpt ze om de negatieve effecten van medicijnen en het gevaar van diagnosticerings overschaduwen beter te begrijpen.

De training zal ook worden geleverd aan middelbare school onderwijzers en geëvalueerd door het Instituut voor Psychiatrie. Indien het programma effectief is, kan het uiteindelijk in alle medische scholen worden uitgerold, iets dat volgens de Royal College of Psychiatrists (RCP) welkom is. Hoogleraar Gregory O’Brien, decaan van de RCP zegt: “We achten lichamelijke gezondheidszorg als erg belangrijk, en in het speciaal wanneer mensen psychiatrische medicijnen gebruiken, omdat die mensen meer kans hebben om jong te overlijden. Maar het is ook belangrijk om te onthouden dat mensen die zware psychiatrische medicijnen gebruiken de meest ernstige psychiatrisch zieken zijn. Het controleren van hun lichamelijke gezondheid is nu een belangrijk onderdeel van onze opleiding, maar helaas blijft de praktijk achter.”

Paul Farmer, CEO van de liefdadigheidsinstelling Mind voegt er aan toe:

Het is tijd voor gezondheids en sociale zorg personeel om een revolutie in hun denken te ondergaan en mensen eindelijk te gaan behandelen met dezelfde waardigheid en respect waarop ze andere mensen behandelen.

Maar voor de meeste mensen zal het te laat zijn. Mandy van Gloucestershire overleed in 2002 aan een hersentumor toen ze 35 jaar oud was. Ze had wel geklaagd over hoofdpijn en duizeligheid voor ten minste 2 jaar, maar haar symptomen werden afgedaan als onderdeel van schizofrenie. Haar moeder, Marita, zegt: “We bleven de artsen aangeven dat er iets aan de hand was maar ze geloofden ons niet. Haar psychiater zei dat ik me aanstelde en weigerde haar tests te laten ondergaan tot het uiteindelijk al te laat was. Mijn dochter overleed omdat ze haar niet serieus namen en alles afdeden als een psychiatrische stoornis. Het maakt me zo ziek te weten dat dit nog steeds gebeurt.”

“Hem langzaam zien aftakelen als een oude man was afgrijselijk”

Ana Galvin, 28, een zangeres uit Noord Londen, vertelt het verhaal over haar broer Daniel:

Toen mijn broer overleed op 29 jarige leeftijd wat hij nog maar een fractie van de persoon die hij ooit was. Hij was enorm dik geworden, had geen energie meer in zich; zijn benen waren rusteloos aan het trillen en de sigaretten was het enige in zijn leven. De goedaardige, artistieke jongen die cello en bass gitaar bespeelde was er al lang niet meer.

Op 15 jarige leeftijd werd Daniel gepest op school en begon hij angstige gedachten en slaap problemen te krijgen. Een psychiater schreef hem sterke psychiatrische medicijnen voor genaamd Stelazine en dat was het begin van een nachtmerrie die uiteindelijk zou leiden tot zijn dood. De medicijnen veroorzaakten nare lichamelijke bijwerkingen direct na inname, maar telkens werden de symptomen door de psychiater gezien als onderdeel van zijn psychiatrische ziekte en behandeld met meer medicatie. Alternatieve behandeling waren nooit een optie; hem rustig houden dat was de prioriteit.

Daniel was erg passief en klaagde nooit maar mijn moeder was overtuigd dat de medicijnen hem fataal zouden worden. Ze veranderde vaak van huisarts, ging privé, kocht vitamines en eiste bloedonderzoeken; het vinden van betere zorg voor Daniel werd haar full time bezigheid maar ze werd beschuldigd van bemoeienis. In de maanden voor zijn dood kreeg Daniel 3 ernstige epileptische aanvallen en dronk hij heel veel water. Waarom was hij zo dorstig? Ik geloof niet dat ze dit op neutrale wijze hebben onderzocht.

Hem langzaam zien aftakelen als een oude man was afgrijselijk. Ik kan niet geloven dat we in een beschaving als de onze zo om durven gaan met mensen die psychische problemen hebben. Mijn moeder overleed door een beroerte afgelopen jaar, maar ze bleek gelijk te hebben gehad. Ik ben blij dat ze Daniel niet heeft zien sterven.

Bron: The Independent (mirror)

Zie ook: http://www.zielenknijper.nl/aandacht-voor-lichamelijke-complicaties-antipsychotica.html

Disclaimer deze publicatie bevat informatie, beeldmateriaal of professioneel geschreven artikelen uit externe bronnen die kunnen zijn vertaald, aangepast, uitgebreid, voorzien van links, foto's en videos, met als doel het onderwerp - soms vanuit een ander (beoogd duidelijker) perspectief - bespreekbaar te stellen.
 

Mogelijk interessante boeken

Hoe voorkom je ADHD? Door de diagnose niet te stellen! Top 100 van meest gebruikte medicijnen Geneeskunde tussen Geleerdheid en Gezond Verstand Slikken