De ontwikkelingen omtrent de psychiatrie tonen als geen ander de integriteit en de capaciteit van Nederlandse politici om complexe problemen ongenuanceerd en daadkrachtig te behandelen. Zo stelt de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport Edith Schippers bijvoorbeeld dat zij psychiatrische diagnosen geen echte ziekten vindt. Volgens een Volkskrant journalist “een gezonde opvatting“:

Er wordt flink bezuinigd op de geestelijke gezondheidszorg. Minister Schippers vindt psychische ziekten niet echt ziekten. Dat is een gezonde opvatting.

Bron: De Volkskrant

Tijdens de presentatie van een financiële maatregel van 593 miljoen euro die bedoeld is om de overschrijding van de toegestane groei van de psychiatrie te beperken benadrukte de minister dat ze zich afvraagt of het wel juist is om bepaalde problemen die bij het leven horen als een ziekte te zien en door artsen te laten behandelen.

Bekijk de presentatie op NOS.nl

“Moet je niet een aantal dingen die bij het leven horen veel meer in je eigen sociale kring zien uit te vogelen en zul je niet een beroep op de gezondheidszorg moeten doen als je echt last hebt van ziekte?“

Zij het gepresenteerd als een persoonlijke mening, wordt de psychiatrie feitelijk ter verantwoording geroepen voor het voorschrijven of adviseren van medische (hersen-)behandeling. De psychiatrie wordt voor blok gezet want bewijs voor de ziekte ADHD of schizofrenie is er niet. Dus hoe geloofwaardig is de theorie voor de ziekten nog wanneer een minister beweert dat de problemen waar het om gaat volgens haar geen echte ziekten zijn? De minister neemt stelling tegen een hersenziekte hypothese die het theoretische fundament vormt van de psychiatrie. Zonder die hypothese kan de psychiatrie niet blijven bestaan.

Het is een forse stap die duidelijk meer beklijft dan het tegengaan van een overschrijding van toegestane groei. Het theoretische fundament van de psychiatrie wordt ter sprake gesteld met als gevolg dat wanneer de psychiatrie in gebreke blijft met het bieden van een verantwoording, zij op de eerste plaats zullen moeten toezien dat de financiële maatregel zonder protest zal worden doorgevoerd, en waardoor tevens de geloofwaardigheid van de psychiatrie dermate zal zijn verzwakt zodat politici meer (of zelfs gehele) controle krijgen over de gang van zaken op het gebied van psychische zorg.

Nu de psychiatrie zich in stilzwijgen hult als reactie op de stellingname van de minister is het voor iedereen duidelijk, en zeker de mensen binnen de journalistiek en politiek, dat de medische verantwoording van de psychiatrie niet beschikbaar is of althans dermate zwak is dat ze er niet publiekelijk mee naar voren durven te komen om hun inkomsten en toekomstige rol binnen de psychische zorg te verdedigen.

Recente publicaties in grote media tonen al een tipje van de sluier van de zich ontwikkelende gangbare opvatting over de validiteit van psychiatrische diagnostiek. In de Volkskrant van 13 augustus 2011 stond een essay van Peter Giesen met als tagline “Stop het psychiatrische imperialisme“.

Volkskrant journalist Peter Giesen: "Stop het psychiatrische imperialisme"

Op NOS Nieuws kwam ik een sarcastische fotokeuze tegen bij een artikel over een frauderende psychiater die verder wilde gaan met zijn praktijk en daar bijna in slaagde door te zeggen dat hij niet kon weten dat zijn patiënten de ziekten faketen. De gekozen foto is “een model van de hersenen“.

Sarcastische fotokeuze: "Een model van de hersenen"

Bron: NOS Nieuws