Kinderen als commercieel doelwit.
Gepubliceerd door mw. Sarah Morton
‘Uw kindje is de hele dag bezig met spelen, ontdekken en zich ontwikkelen. Daarom heeft het ’s nachts voldoende rust nodig’, luidt een voorlichting, begeleid door een filmpje van een aandoenlijke dreumes die (inderdaad) op ontdekking is en
even later heerlijk ligt te slapen. Wat bij nader inzien geen voorlichting is, maar een advertentie voor luiers. Niet zomaar luiers, maar luiers die droog blijven als het kindje heeft geplast en supercomfortabel zitten. Je schaadt de ontwikkeling van je kindje als je dit product niet aanschaft!, zegt de adverteerder indirect. Ja, je leest het goed.
Een weinig ervaren, onzekere ouder kan zich van de wijs laten brengen. De werkelijke voordelen van deze luiers zijn voor de fabrikant. Doordat de luier droog blijft, voelt het kind niets en wordt het later zindelijk. Steeds meer kinderen moeten overdag nog verschoond worden als ze in de kleutergroep zitten. Een extra belasting voor zowel school als kind. Dit is nog maar een tipje van de sluier hoe we tot consumptieslaven worden gemaakt.
Fopspenen, het lijkt zo plausibel. Het zou een kind een gevoel van geborgenheid geven die doet denken aan de tepel van mama. Maar wat gebeurt er? Het ding wordt gebruikt om het huilen te smoren. In plaats van dat een kind getroost wordt, krijgt het een zoethoudertje. Zo leert het dat je iets in je mond moet stoppen als je je rot voelt, in plaats van je gevoel te uiten en delen. De basis voor emotie-eten. Wat in de latere kindertijd gevoed wordt door een snoepje als kind gevallen is. Om maar zo snel mogelijk van dat gehuil af te zijn. (Ook aan emotie-eters verdient de industrie weer schandalig.) De fopspeen als vervanger van menselijk contact. Lang na de zuigelingfase, krijgt het kind de fopspeen als het lastig is. Een kant-en-klare oplossing voor slaapproblemen, verveling, aandacht vragen. Voor alles schijnt zo’n oplossing te zijn.
Witbrood waar bruin in zit, voor wie het wil geloven. De meeste kinderen eten grotendeels wat de pot schaft, zolang je geen (ongezonde) alternatieven aanbiedt. Gaan de fabrieken eerst alle granen eruit halen en er daarna weer iets van in stoppen. Wie kan het nog volgen? Mijn zusje heeft dit brood een tijd gegeten. Totdat mijn vader er de onzin van inzag. Nu eet ze hetzelfde brood als iedereen bij mijn vader thuis. Niet eens gewoon bruinbrood, maar speltbrood! Dat gaat prima. En dat zegt wat, want ze is een lastige eter.
Reclames doen je geloven dat problemen als sneeuw voor de zon verdwijnen en het leven veel mooier, kleurrijker en opwindender wordt als je maar koopt, koopt en koopt. Op TV-zenders voor kinderen zien we grappige speeltjes van bekende films en programma’s, om kinderen naar Fastfoodketens te lokken. Een filmpje van stoere hippe kinderen op een skateboard. Het filmpje prijst echter geen skateboarden aan, maar snoep! Het laat ons bewust verkeerde verbanden leggen. Hoewel kinderen wel actief worden van al die suikers en kleurstoffen. Hyperactief.
Veel kinderen moeten het juiste merk kleding dragen om ‘erbij te horen’. En dat begint al op de basisschool! Ook moeten ze de mode op andere manieren gehoorzamen. (’Omdat we het waard zijn’.) In lichaamsverzorging, gewicht, mobieltjes.
Ook ouders moeten hip zijn. Een ouderwetse moeder die de eendjes gaat voeren of een vader die met zijn zoontje gaat vliegeren, is niet van deze tijd. Nee, kinderen moeten zo min mogelijk tijd en moeite kosten. Een van de meest extreme hulpmiddelen is nog de buggy. Het is allang niet meer bedoeld voor als een kind moe is van het lopen of als je een drukke weg moet oversteken. Nee, je hebt stoere en ultraluxe modellen en de meeste zijn voor ‘jarenlang en intensief gebruik’. Hoelang duurt het nog voordat er buggy’s met wielaandrijving komen?
Tevreden ouders = tevreden fabrikanten. Dit oogverblindende win-winmodel heeft het niet over de kinderen zelf, die volgens een Brits onderzoek gemiddeld twee uur per dag in een buggy doorbrengen. Op die manier verdienen fabrikanten over de ruggen van kinderen en misschien is er nog iets duisterders gaande: Kinderen die al jong leren zich te schikken, zullen ook als volwassene zich meer aanpassen. Weer een systeemslaaf erbij.
Deze publicatie is onderdeel van het column van mw. Sarah Morton, klik hier voor meer publicaties van de auteur.
(laatste 10 van 63 berichten)Reacties
Klik hier voor de volledige discussie!










13:25 op 19 March 2010
Maar wij zullen toch niet de enige ouders zijn die niet met de meute mee waaien van de tv ect, dat lijkt mij heel sterk . ik mag aannemen dat er veel meer zo denken als ons
14:27 op 19 March 2010
Mijn complimenten. Je klinkt als een supermom. :)
04:09 op 20 March 2010
Mijn complimenten. Je klinkt als een supermom. :)
Je kind laten zien dat je je aan de wet moet houden heeft nix met supermom te maken.
Het wordt pas raar als je je kinderen wel voor hun 16e laat drinken, spelletjes laat spelen die niet voor niets een bepaalde leeftijd opgeven en vervolgens raar opkijken als je kind op andere punten de wet overtreedt......
07:12 op 20 March 2010
Dat kan je misschien wel vinden maar veel ouders hebben er gewoon weg geen tijd voor of staan er niet genoeg bij stil om hun kind zo bewust op te voeden als jij dat doet.
Maar ook materiële zaken spelen daarin een rol. De prijzen van koop -en goede huurhuizen en allerlei andere artikelen staan absoluut niet meer in verhouding tot salarissen. Maar we kopen toch een (te) duur huis, want we willen niet achterblijven. We gaan samen werken en we parkeren de kinderen bij crèches, voorschoolse opvang, naschoolse opvang, 24-uurs opvang, etc. Zondagsmiddags gaan we even verplicht gezellig doen en racen we even vlug naar een pretpark of Mac Donalds.
Dit alles gebeurt onder een tempo en een discipline waar een Duitse drilsergeant van medio vorige eeuw jaloers op zou worden.
02:08 op 22 March 2010
02:58 op 22 March 2010
En vroeger werkten vrouwen vaak nog voor de luxe of voor dat (te) dure huis... tegenwoordig is het steeds vaker zo dat zelfs met een doorsnee woning en niet al te duur leven, gezinnen het van 1 salaris vrijwel niet redden.
Ik heb vrijwel altijd gewerkt, maar sinds de kinderen niet meer fulltime. Beiden zijn een korte periode naar een kdv geweest.
En dan kom je er als moeder achter dat je kinderen niet echt "kdv-materiaal" zijn en moet je keuzes maken. Bij beiden heb ik dus een tijdje niet gewerkt. Tot ze naar school gingen, toen was het een stuk makkelijk in te passen zonder oppas van buitenaf.
Ik ben blij, voor mezelf, dat ik werk.... ik word er gelukkiger van dan wanneer ik thuis zou zitten terwijl mijn kinderen op school zijn. En een gelukkige moeder straalt dat ook af op haar kinderen......
03:54 op 22 March 2010
Ik zie hier ook heel veel oudere 35+ mensen kinderen krijgen met het idee dat het zo "hoort" omdat het plaatje anders niet compleet is.Maar toch ook dan nog hun werk niet willen/kunnen opgeven (veranderen) omdat ze anders niet 3 x per jaar op vakantie kunnen of meerdere grote auto's kunnen rijden. ik vind dat je dan toch moet gaan nadenken wat nu belangrijk is in het leven. Dan maar niet 3x maar 1 x op vakantie is dat nu zo erg ?
11:34 op 23 March 2010
Persoonlijk ben ik van mening dat elke soort reclame gericht op kinderen verboden dient te worden. Tenzij het speelgoed betreft. Dit is namelijk daadwerkelijk voor kinderen. Laat kinderen kinderen. Voed ze op met beide zijden van een verhaal en wanneer zij 18 zijn mogen zij zelf de keuzes maken. Hier zijn zij tegen die tijd dan ook zelfverantwoordelijk voor. Veel Ouders vooral moeder denken tegenwoordig dat kinderen kleine volwassenen zijn. Waardoor kinderen allaang niet meer als kinderen worden gezien maar als discussie partner!
Deze reclames alsmede politieke meningen en door overheidsopgelegde meningen zouden kinderen bespaart moeten blijven zodat zij later een eigen duidelijke keuze kunnen maken. niet omdat zij geïndoctrineerd zijn. Maar omdat zij er nooit mee te maken hebben gehad en zich er eerst zelf in moeten verdiepen alvorens ergens voor te kiezen!
08:42 op 24 March 2010
Ben het er helemaal mee eens; kinderen moeten voor zichzelf leren denken, i.p.v leren napraten.
vergeet ook het onderwijs niet. Daar heb ik ook een interessant artikel over:
http://www.dus-sarah-morton.nl/pageID_9215063.html
07:38 op 25 March 2010
Wat je zegt over dat soort reclames ( milieu , dierenleed ect) daar ben ik inderdaad ook op tegen. Kinderen vinden alles zielig en willen overal geld aan geven maar ik denk toch dat dat hetzelfde geld als met andere reclames . Je gaat er mee in of niet .