Wat te doen wanneer een erkende arts je vertelt dat de homoseksuele gevoelens die je voelt en het gedrag dat daarmee gepaard gaat een ziekte is?

Het is een lastige kwestie, en we leven gelukkig in een tijd waarin we de vrijheid hebben om zonder noodzakelijk verzet tegen een medische dogma onszelf goed en vrij te kunnen voelen bij het hebben van homoseksuele gevoelens. Maar men beseft mogelijk niet dat we dat te danken hebben aan een strijd die homoseksuelen 35 jaar geleden hebben geleverd toen homoseksualiteit op gelijke wijze als ADHD gedrag en depressieve emoties als een ziekte werd erkend binnen de psychiatrie en als zodanig diende te worden behandeld.

In de jaren ‘50 werd homoseksueel gedrag officieel erkend als zijnde een psychiatrische ziekte. Door hevige protesten en ophef vanuit de Amerikaanse politiek in 1973 werd homoseksualiteit echter niet langer gezien als ziekte en sindsdien wordt homoseksualiteit binnen de psychiatrie genegeerd.

Maar hoe zou het zijn geweest indien psychiaters hadden gewonnen? Als volwassene baseer je je verzet tegen de psychiatrische opvatting op al je positieve ervaringen, bijvoorbeeld op het potentieel of nut van homoseksualiteit dat je hebt ervaren. Maar hoe kan een kind dat mogelijkerwijs? Wat zou een kind kunnen inbrengen tegenover ouders die door een psychiater worden geadviseerd om het kind zijn hersenen te laten behandelen ‘tegen zijn homoseksuele gevoelens of gedrag‘?

Het kind wil liefde en vrij zijn, het zal logischerwijs accepteren dat het ziek is en de psychiatrische behandeling ondergaan.

Tegenwoordig negeert men binnen de psychiatrie homoseksualiteit. Hard bewijs leveren voor een ziekte is niet mogelijk maar suggereren dat homoseksualiteit een ziekte is, zoals dat bij ADHD gedrag en depressie gebeurt, durven ze niet. Toch blijken veel psychiaters binnen hun praktijk homoseksualiteit als een ziekte te zien en als zodanig te behandelen. Recent ontstond in Groot Brittannië veel ophef toen bekend werd dat 1 op de 6 Britse psychiaters homoseksualiteit als ziekte beschouwt en probeert om homoseksuelen te ‘genezen’, wat onverantwoord is omdat er geen wetenschappelijke basis is voor dergelijke behandelingen.

Hoogleraar Michael King: “Ik schrok hier echt van en had niet verwacht dat dit op grote schaal plaatsvindt. Er is geen enkele wetenschappelijke basis voor deze behandelingen.”

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Eén op de zes psychiaters probeert homofielen te genezen met psychiatrische behandeling (NOS Nieuws)

~ Quote uit HP/De Tijd ~

Genezen van homoseksualiteit – in de Verenigde Staten geloven ze dat het kan. Tast- en schoktherapie, stroomstoten op de genitaliën en zelfs castratie behoren tot het ‘genezingsproces’.

‘Homoseksualiteit is een aandoening die het resultaat is van een geestelijke verwonding.’

Het was een schok die tot in het Witte Huis gevoeld werd. Tv-dominee Ted Haggard, een van Amerika’s vurigste tegenstanders van het homohuwelijk, bleek eind 2006 zélf homoseksuele gevoelens te koesteren. De man die president George W. Bush wekelijks adviseerde over de evangelische maat der dingen, werd uit de kast gejaagd door de mannelijke prostitué met wie hij drie jaar lang het bed had gedeeld. Na zijn seksuele geaardheid aanvankelijk categorisch te hebben ontkend, gaf Haggard de beschuldigingen aan zijn adres uiteindelijk toe. Geholpen door de gebeden van zijn kerkgangers, dompelde hij zich vervolgens drie weken onder in een intensieve therapie waaruit hij naar eigen zeggen ‘compleet heteroseksueel’ herrees. Zijn vrouw had iets langer nodig om daarvan overtuigd te raken, maar kon de claim van haar man begin dit jaar in de Today Show alsnog bevestigen.

Tijdens de promotie van haar boek Why I Stayed: The Choices I Made in My Darkest Hour, verklaarde Gayle Haggard dat haar echtgenoot dankzij therapie ‘volledig van zijn homoseksuele neigingen was bevrijd’, en dat hun huwelijk daarmee ‘sterker dan ooit’ was geworden.

Genezen van homoseksualiteit: is dat werkelijk mogelijk? Beroepsorganisaties als de American Psychological Association en de American Psychiatric Association menen stellig van niet uit vrees voor grootschalige media aandacht voor de wetenschappelijke basis van psychiatrische diagnostiek. Maar met het ontbreken van een wetenschappelijke consensus over de óórzaken van homoseksualiteit betoogt een gestaag groeiende bekeringsbeweging dat mensen hun seksuele voorkeuren wel degelijk kunnen beheersen.

Bron: HP/De Tijd