Hoogleraar Pim Cuijpers: “Psychotherapie werkt maar matig tegen depressie” of “hoe een koe hoogleraar wordt”
prof. dr. Pim Cuijpers
Goed kunnen leren betekent niet altijd dat men ook beschikt over een gedegen redeneringsvermogen. Hoogleraar Pim Cuijpers lijkt aan te willen tonen dat je met de gedachtengang van een koe maar met een goed leervermogen het toch tot hoogleraar kan schoppen in Nederland.
Ieder weldenkend mens met enig begrip van de complexiteit van de menselijke geest die weet dat psychotherapie niet één ding is, en dat je psychotherapie dus niet kan vergelijken met bijvoorbeeld een medicijn zoals een antidepressivum. Hoogleraar Pim Cuijpers pretendeert echter het tegenovergestelde. In een studie stelt hij aan te tonen dat psychotherapeuten de boel belazeren, net zoals psychiaters met hun antidepressiva. Wat echter opvalt is dat hij het woord psychiater nergens in de mond neemt en dat hij de schuld van het antidepressiva-schandaal afschuift op een wisselwerking tussen farmaceutische bedrijven en uitgevers van wetenschappelijke tijdschriften. Psychiaters blijven in zijn verhaal buiten schot.
Psychotherapeuten daarentegen, krijgen het er vol van langs van prof. Cuijpers:
Vorig jaar speelde iets soortgelijks bij antidepressiva. Ook daarvan bleek het nut jarenlang overschat, met een derde. De oorzaak was tweeledig: de farmaceutische industrie had negatief onderzoek buiten de vakbladen weten te houden, en vakbladen zijn er zelf sowieso niet happig op om het te publiceren.
Bij psychotherapie blijkt het vrijwel net zo te gaan, alleen wordt de rol van de industrie dan gespeeld door therapeuten. „We hebben onvoldoende bewijs om therapeuten van fraude te beschuldigen”, zegt Cuijpers. „Onze studie wijst er op dat ook psychotherapeuten belang kunnen hebben bij positieve resultaten over hun behandelingen.”
Dit is verdacht. Maar het opvallendste is natuurlijk wel de belachelijke insinuatie dat psychotherapie als één ding gezien kan worden, dat wel of niet effectief is, zoals bij een antidepressivum. Hiermee geeft hij min of meer aan geen begrip te hebben van de complexiteit van de menselijke geest.
Er bestaan vele duizenden soorten psychotherapie. Als voorbeeld: psychiatrische therapie (het ziekte-inzicht indoctrineren) dat is ook een psychotherapie, maar dat is een schadelijke. Cognitieve Gedrags Therapie (CBT) daarentegen blijkt bij depressie en angst weer super effectief te zijn.
PsychMinded: Eight out of 10 people recover after CBT, claims study
Je kan en mag psychotherapie daarom niet over één kam scheren, zoals hoogleraar Cuijpers in zijn media-kruistocht (welgeteld 20 publicaties in grote media) doet. Daarbij moet ook rekening worden gehouden met het volgende:
- de menselijke geest heeft oneindig veel mogelijkheden want mogelijkheden geven mogelijkheden. Dat betekent dat de menselijke geest oneindig complex is.
- niemand kan in de toekomst kijken en weten hoe het morgen zal zijn.
Psychotherapie speelt in op factoren die nog moeten komen: het onbekende. Het kan meer bieden dan enkel het (symptomatisch) herstel van problemen die iemand heeft.
Ga je echter psychiatrische pillen slikken dan is het maximaal haalbare het onderdrukken van problemen en dat leidt logischerwijs tot steeds meer onderdrukte problemen. Vandaar ook de epidemie.
Hersenmedicatie voor een onmeetbare ziekte = fraude. Fraude door de psychiater wel te verstaan. Farmaceuten voorzien enkel in vraag.
Het is in wetenschappelijke studies aangetoond dat bij een zeer zware depressie een actieve placebo (een foppil met een bijwerking) net zo effectief werkt als antidepressiva. De foppil is daadwerkelijk 100% zo effectief (zie o.a. deze bron op PubMed en prof. dr. Wim J. van der Steen, Vrije Universiteit).
Dat geeft iets aan! De kracht om te herstellen van een zware depressie zit in onze eigen geest!
Er is veel meer mogelijk met de geest dan veel mensen denken. Je kan bijvoorbeeld zelfs organen uitdenken:
http://www.dailymail.co.uk/health/article-1168128/How-womans-mind-power-cripple-blind-her.html
Laat je niet misleiden door dit soort onnozele hoogleraren, die zich ofwel onnozel gedragen om bepaalde belangen of daadwerkelijk niet meer kunnen dan uit een boekje leren.
Volgens veel andere hoogleraren is depressie juist bedoeld om je te beschermen of op een andere manier veel voordeel te geven, ook de meest zware depressie. Natuurlijk kan een lichamelijk probleem wel van invloed zijn, maar ook dan heb je geen hersenmedicatie nodig. Voor een hersenziekte ga je bijvoorbeeld naar een neuroloog, en niet naar een psychiater.
Hoogleraar Jerome Wakefield: “Depressieve emoties zijn zeer gezond en nodig voor grote prestaties”
Om echt te herstellen van een depressie, daarvoor moet je in ‘jezelf’ zijn en niet met je hersenen laten rommelen door een omstreden arts.
Psychotherapie is de toekomst. In het Verenigd Koninkrijk gaan psychiaters er uit. Dat moet ook in Nederland gebeuren, in het belang van ons allemaal.
Bron: Trouw: Psychotherapie helpt maar matig tegen depressie
18:55 op 3 March 2010
Dat betekent ook dat er oneindig veel variaties in omgangsmanieren zijn om met de oneindigheid aan factoren in het leven om te gaan.
Pijn en depressie zijn signalen. De ene mens is meer stoïcijns dan de andere. Dat is psychisch, en dat kun je ook leren.
"Het doel heiligt middelen" is een bekend gezegde.
In essentie is niets dat we zien "zoals het is". Alles bevindt zich in een oneindigheid door wat wij ervaren als tijd.
Alles in het universum, van de ogenschijnlijk levenloze steen tot levende planten en dieren, delen een gezamenlijk doel: het streven naar stabiliteit in oneindigheid.
Een steen bevat bijvoorbeeld miljarden bewegende atomen die bijeen worden gehouden door krachten met als overduidelijk doel: niet uiteenvallen tot in het oneindige.
Tijd is het gevolg van dit kernprincipe dat aan de basis ligt van het bestaan.
Dit (indirect) beseffende, bewust of onbewust, kan leiden tot de vraag: waarom zouden wij er morgen dan nog moeten zijn?
Het kan ervoor zorgen dat wij de pijn of tegenslag in het leven of ons lichaam tot ons laten doordringen, waardoor we de reden voor het bestaan in twijfel kunnen gaan trekken wat vervolgens implicaties zal hebben op de dagelijkse gang van zaken in het leven en waardoor 'problemen' ontstaan, waar ogenschijnlijk niets aan is te doen.
Men kan vanuit deze per definitie onwetende positie gaan denken dat alles een gevolg is van willekeur (natuurlijke selectie), en dat er niet meer betekenis is aan het leven dan succesvol zijn in voortbestaan. Men kan religies als het atheïsme gaan aanhangen om de spirituele leegte die ontstaat aan te vullen.
Vanuit deze geestelijke evolutie kunnen vervolgens ook ideologieën als eugenetica (rasveredeling) ontstaan.
Echter: als alles daadwerkelijk 'bij toeval' er was, dan had het er ook toevallig niet kunnen zijn.
Albert Einstein heeft het goed omschreven:
De reden dat wij bestaan is dus zeker geen toeval, maar het is ook zeker niet gepredestineerd. Want iets dat is zoals het is, dat heeft geen reden om te bestaan.
Vanuit ons perspectief bekeken (de eindige realiteit) kan het leven gepredestineerd lijken, omdat gestreefd wordt naar iets dat er nu nog niet reeds is: morgen.
Om terug te komen bij de reden van het aanvoeren van deze theorieën: het doel heiligt middelen.
Wanneer je iets hebt om voor te vechten, dan maakt het niet meer uit of je je depressief voelt of dat je kapot gaat van de pijn.
Dit vormt de basis van mensen die succesvol zijn en die zich nooit depressief voelen. Ze hebben een streven naar een doel geïnternaliseerd dat ze blijft voortstuwen, wat er ook gebeurt in het leven. Dit kan door de ouders zijn overgedragen, een streven naar behoud van cultuur en sociale waarden. Maar anderen vinden het in de samenleving of zelfs iets simpels als de lach van een kind.
In elk mens schuilt de kracht om wonderen te verrichten en om succesvol te zijn in het leven. Er is in principe enkel een 'trigger' nodig.
Voor die trigger is er interactie nodig.
"It takes two to tango"
Niemand kan het alleen. Niemand kan boven zichzelf staan en bepalen/overzien wat hij of zij denkt en welke keuzes hij (psychisch) maakt.
"Je kunt niet meester worden over het leven als leven zijnde, je kan het maximaal dienen".
Dat is waarom het zo belangrijk is om jezelf serieus te nemen en te leren luisteren naar de ware toedracht van de emoties, en om die vervolgens te gebruiken voor de nodige verbetering in je leven.
Alleen dan zal je je weer echt goed kunnen voelen. Want wanneer je geen respect meer hebt voor jezelf, dan is er daadwerkelijk geen reden meer om te bestaan.
06:58 op 4 March 2010
:D ;D
12:17 op 4 March 2010
Waarom anders gooien ze in het Verenigd Koninkrijk psychiaters er uit en stellen ze dat psychotherapie de meeste mensen met een depressie volledig zal gaan herstellen? Alleen het opleiden van de meer dan 10.000 psychotherapeuten kost de overheid al 250 miljoen Britse pond. Dat doen ze echt niet zomaar:
http://www.zielenknijper.nl/verenigd-koninkrijk-vergeet-pillen-psychotherapie-is-de-toekomst.html
http://www.zielenknijper.nl/verenigd-koninkrijk-geeft-goede-voorbeeld.html
06:26 op 10 April 2010
Ze hebben mensen eerst jarenlang voor de gek gehouden met dure pillen. En nu zeg je van psychotherapie dat ze dat niet zomaar doen?? In deze reclamefabel trap je wel? Beetje dom ;)
RUST is DÉ remedie tegen depressie, niks meer, niks minder! Maar ja, daar is niks mee te verdienen. Nog niet... ::)