Het is afgelopen voor de psychiatrie in Amerika. In juni 2008 ontmaskerde congressionele onderzoekers financiële relaties tussen grote farmaceutische bedrijven en vele hooggeplaatste psychiaters. En op 12 juli 2008 meldde de New York Times “Nu ligt het beroep psychiater in het geheel onder vuur” omdat ontmaskerd werd dat de primaire professionele organisatie - de American Psychiatric Association (APA), de maker van o.a. de psychiatrische bijbel (DSM-IV) - hoofdzakelijk afhankelijk is van farmaceutische gelden.

Echter, het Amerikaanse congres en de New York Times hebben een veel groter verhaal genegeerd: De corruptie van de psychiatrie door farmaceutische bedrijven die heeft geleid tot een effectief systeem voor het verdrukken van effectieve behandelingsopties en gemarginaliseerde moedige, innovatieve en niet-corrupte psychiaters.

Op de eerste paats een samenvatting van het congressionele onderzoek naar farmaceutische corruptie van de psychiatrie, welke in een serie publicaties door New York Times journalisten Benedict Carey en Gardiner Harris is behandeld.

Congressionele onderzoekers hebben zich in eerste instantie gefocust op de financiële relatie tussen medicijnfabrikanten en individuele psychiaters. Een voorbeeld van een zeer hoge psychiater is Prof. Dr. Joseph Biederman, over wie de New York Times schreef:

“Een kinderpsychiater van wereldfaam van Harvard Universiteit wiens werk heeft gezorgd voor een explosie in het gebruik van krachtige antipsychotische medicijnen bij kinderen verdiende ten minst 1.6 miljoen dollar aan adviesfees van farmaceutische bedrijven in de periode 2000 tot 2007.”

Zie ook: Senator Grassley pakt nog een psychiater!

Congressionele onderzoekers meldde dat Biederman en twee van zijn collega’s in de psychiatrie afdeling op Harvard Medical School (die een additionele 2.6 miljoen dollar ontving van medicijnfabrikanten in dezelfde periode), regels hebben overtreden door de inkomsten verborgen te houden. Regels die bedoeld zijn om belangenverstrengelingen te voorkomen.

Het congres onderzocht vervolgens de American Psychiatric Association (APA), die door de New York Times de “stem van de Amerikaanse psychiatrie” werd genoemd. De American Psychiatric Association is de primaire lobby organisatie van de Amerikaanse psychiatrie, en het produceert tevens de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM), welke de standaard diagnostische handleiding is voor de meeste psychiaters in de gehele wereld.

Senator Charles E. Grassley, rechts, republikein van Iowa, eist tegenover de American Psychiatric Association dat ze verantwoording afleggen voor de financiering vanuit de farmaceutische industrie. - Foto Doug Mills/NY Times

De New York Times meldde:

“In 2006, het laatste jaar waarvoor cijfers beschikbaar zijn, betaalde de farmaceutische industrie ongeveer 30 procent van de 62 miljoen dollar financiën van de organisatie. Ongeveer de helft van dat geld ging naar advertenties in psychiatrische tijdschriften en exposities op de jaarlijkse bijeenkomsten, en het resterende geld ging naar sponsorship beurzen, conferenties en industrie symposiums tijdens de jaarlijkse bijeenkomst.”

Congressionele onderzoekers ontdekten tevens dat de president in the running van de American Psychiatric Association (Alan Schatzberg van Stanford Universiteit) 4.8 miljoen dollar aan aandelen bezit van een farmaceutisch bedrijf.

Mijn hoop is dat het Congres en de New York Times uiteindelijk ook uit zullen komen bij het meer belangrijke probleem, dat de farmaceutische bedrijven corruptie van de psychiatrie effectieve behandelopties verdrukt voor mensen met ernstige emotionele en psychische problemen.

Één zo’n behandeloptie die door de gevestigde psychiatrie wordt verdrukt is het Soteria huis, een creatie van hoogleraar psychiatrie Loren Mosher (1933-2004), directeur schizofrenieonderzoek bij de National Institute of Mental Health van 1968 tot 1980. Mosher wilde een effectieve en meer humane behandelmethode uitvinden voor het behandelen van de meest ernstige psychische problemen. Met geld van de NIMH had Mosher het eerste Soteria huis geopend in Santa Clara, Californië in 1971.

Het Soteria huis experiment van Mosher werd aangehaald door voormalig Boston Globe journalist Robert Whitaker in zijn boek Mad in America. In het Soteria huis, leefden schizofrenie patiënten medicatievrij met jonge niet-professionele verpleegkundigen die getraind waren om naar mensen te luisteren en ze te begrijpen, om ze vriendschap/gezelschap te bieden. Mosher teste zijn idee dat “schizofrenie in veel gevallen verholpen kan worden met behulp van betekenisvolle relaties in paats van met medicijnen, en dat dergelijke behandeling uiteindelijk tot onmiskenbaar gezondere levens leidt.”

Het Soteria huis experiment werkte beter dan Mosher had verwacht. In de initiële zes weken, herstelden de patiënten net zo snel als de patiënten die met medicijnen werden behandeld in ziekenhuizen.

Whitaker noteert:

“Maar het verschil was dat de Soteria patiënten langer gezond bleven. De terugvals cijfers waren veel lager voor de Soteria groep in zowel één als twee jarige follup-up studies. De Soteria patiënten funktioneerden ook sociaal veel beter. Ze waren beter in staat om hun baan te behouden of om school te volgen.”

Het succes van Mosher met zijn niet-professionele zorgverleners en zonder medicijnen, beschaamden de gevestigde psychiatrie. De National Institute of Mental Health zette de financiering van het Soteria huis stop zodat het geforceerd werd om te sluiten. In 1998 walgte hoogleraar Mosher dermate erg van de gevestigde psychiatrie dat hij een aftredingsbrief schreef aan de American Psychiatric Association.

Loren Mosher blijft een held voor veel consumenten en patiënten rechten organisaties zoals MindFreedom. MindFreedom bepleit niet dat psychiatrische medicijnen worden afgeschaft maar dat mensen een geïnformeerde keuze kunnen maken, tevens voor alternatieven die buiten de gebruikelijke behandelingen in de psychiatrie vallen. Alternatieven zoals bijvoorbeeld het Soteria huis. Het goede nieuws is dat er een nieuw Soteria huis wordt opgericht door advocaat Jim Gottstein van PsychRights.org en andere patiëntenrechten activisten in Anchorage, Alaska. En ook in Nederland willen twee wetenschappers een Soteria huis oprichten.

In een oprechte democratie zouden mensen de vragen stellen. Hebben Amerikanen geestelijke gezondheids behandelings keuzes die goed geïnformeerde keuzes zijn? Waarom, terwijl de farmaceutische corruptie van de psychiatrie al vele jaren bekend is, benodigt het congressionele onderzoeken en onderzoek door mainstream media om Amerikanen te informeren over de financiële relaties tussen medicijnfabrikanten, hoge psychiaters en psychiatrische organisaties? En het meest belangrijk, wanneer krijgen Amerikanen echt eerlijke keuzes als het gaat om hun geestelijke gezondheid?

Een echte keuze is geen keus tussen Prozac of Zoloft, of tussen Zyprexa of Risperdal. Een voorbeeld van een echte keuze is de keuze tussen de gevestigde psychiatrie of het Soteria huis.

De auteur, Bruce E. Levine, Ph.D. is klinisch psycholoog en auteur van Surviving America’s Depression Epidemic: How toFind Morale, Energy and Community in a World Gone Crazy (Chelsea Green Publishing, 2007) Zie ook: www.brucelevine.net

Bron: The Huffington Post