Het medicaliseren van de menselijke geest is een schande voor de mensheid.  Door Richard P. Bentall. New York University Press, 2009

Ondanks de door de psychiatrie geclaimde vooruitgang in het begrijpen van ‘geestelijke ziekte’ zijn patiënten tegenwoordig niet beter af dan een halve eeuw geleden volgens de Britse klinische psycholoog Richard P. Bentall. In zijn provocatieve boek, Doctoring the Mind: Why Psychiatric Treatments Fail opent Bentall de aanval op de conventionele praktijk van de psychiatrie. Hij beargumenteert dat de psychiatrie op een “zeer onwetenschappelijke” manier te werk gaat en faalt om mensen met psychische problemen daadwerkelijk te helpen.

De kern van het probleem is de biomedische aard van de psychiatrie waarvan onderzoek aantoont dat het “dodelijk gebrekkig” is, schrijft Bentall. Antipsychotica werken niet en de veronderstelling dat het wel werkt is volledig het resultaat van “behendige farmaceutische marketing” stelt hij. Hetzelfde geldt voor antidepressiva. Het is fraude wat er gaande is. Bentall citeert verscheidene studies waarin ontstellende methodologische gebreken in klinische testen aan het licht komen. In sommige studies werden bijvoorbeeld “patiënten vervangen door nieuwe patiënten indien ze niet direct positief reageerden op de antidepressiva“.

Zie ook: Effectiveness of antidepressants: an evidence myth constructed from a thousand randomized trials?

Maar niet alleen de psychiatrische behandelingen verslechteren de zorg; de psychiatrische diagnoses zelf kunnen evenzeer problematisch zijn, zegt Bentall. Dat is omdat het huidige systeem van categorisatie van psychiatrische problemen fundamenteel verkeerd is, beargumenteert hij. Als voorbeeld: heel veel patiënten vertonen zowel ‘psychiatrische symptomen’ van bipolair stoornis en schizofrenie, waarmee de grens tussen beide etiketten vervaagt. Dergelijke diagnoses zijn “wetenschappelijk gezien ongeveer zo betekenisvol als sterrenbeelden“.

Doctoring the Mind is een zeer toegankelijk en goed-georganiseerd boek, maar wat het boek het meest boeiend maakt is de glimp die het biedt in de wereld van psychische problemen die Bentall’s patiëntenverhalen bieden. Hij illustreert dat de conventionele psychiatrische aanpak behandelaars vaak in het duister doen strompelen. Sommige verhalen zijn dermate verbijsterend dat het moeilijk is om voor te stellen hoe het heeft kunnen gebeuren. Een voorbeeld is Andrew die in een psychiatrische faciliteit werd opgesloten voor psychiatrische evaluatie. Vermoedelijk in een poging om gedrag te vinden bij de jongen die paste bij een psychiatrische diagnose, focuste de behandelaren zich op het feit dat Andrew “excessief beleefd” was. Één van de redenen om hem opgesloten te houden in het instituut werd om te achterhalen of zijn beleefdheid “onderdeel was van zijn normale persoonlijkheid of van zijn ziekte“.

Dus wat is er voor nodig om geestelijke gezondheidszorg op de juiste baan te krijgen? Bentall denkt dat een deel van het antwoord gevonden kan worden in de omstandigheden die leiden tot psychische problemen. Maar in plaats er een verzamel-etiket van te maken, zoals schizofrenie, zouden we individuele problemen moeten aanpakken, zegt hij. Als voorbeeld: onderzoek heeft aangetoond dat bepaalde levenservaringen tot paranoïde kunnen leiden. Een dergelijke aanpak echter, zou niets minder dan “het compleet heroverwegen van de waarden en doelen van psychiatrische zorg betekenen“.

Bron: Scientific American