Een nieuwe visie op de psyche en haar problemen

Door Arjan Dokelaar

Ik zie de psyche als een direct exponent van de bron van het leven en om die reden is het onmogelijk om de psyche met de wetenschap te meten. Je kunt wel de gevolgen meten, bijvoorbeeld als een kind heel druk is dat je dan een bepaalde hersenactiviteit kan meten, maar je kunt nooit in de hersenen ‘meten’ waarom de hersenactiviteit er is omdat het voortkomt uit de bron van het leven.

Het is erg eenvoudig te begrijpen: het fysieke kan niet aan de basis staan van het fysieke. De bron van het leven - en onze psyche als direct exponent daarvan - kan dus onmogelijk een product zijn van de bouwstenen.

Indien je er dieper over na wilt denken kun je de volgende beredenatie gebruiken om het te begrijpen:

“Je kunt niet kijken naar het kijken terwijl je kijkt“

En ik bedoel natuurlijk niet de oppervlakkige manier, door in een spiegel te kijken. Maar het kijken (vanuit de bron van het leven) bekijken als kijker.

De ‘religie’ in de psychiatrie dat gedrag, emoties en gedachten worden veroorzaakt door stofjes in de hersen (biochemische processen) is dus klinkklare onzin en is niet gebaseerd op wetenschap. Dat kun je natuurlijk begrijpen met eenvoudige logica, maar psychiaters hebben ook daadwerkelijk geen enkel bewijs voor hun hypothese.

Het bewijs echter dat de psychiatrische religie dat de geest een product is van onze hersenen niet juist is wordt bewezen door mensen die soms een IQ van wel 126 hebben, een universitaire studie hebben afgerond en een psychisch en sociaal gezond leven leven met maar 5% tot 25% hersenen:

http://www.newscientist.com/article/dn12301-man-with-tiny-brain-shocks-doctors.html

http://www.grenswetenschap.nl/permalink.asp?grens=1950

Ook de volgende studie toont aan dat psychiaters het bij het verkeerde eind hebben:

Wetenschappers ontmaskeren verborgen potentieel hersenen

Buiten dat het totaal onlogisch is wat psychiaters mensen wijsmaken, over ’stofjes in de hersenen’ als oorzaak voor depressieve emoties en gedrag, hebben ze ook totaal geen wetenschappelijk bewijs om hun hypotheses te onderbouwen.

Er is geen bewijs voor een biochemisch onbalans in de hersenen als oorzaak voor welke psychiatrische diagnose dan ook.

Psychiatrie is wat dat betreft een religie. De kern van de psychiatrie is gebaseerd op een dogma, niet op wetenschap. Psychiaters werken ook met een soort bijbel die zwaar onder vuur ligt in de wetenschap (mirror), omdat het niet wetenschappelijk zou zijn. ‘Ziektes’ worden letterlijk tijdens een vergadering gestemd door vooraanstaande psychiaters.

Psychiatrie is fout, maar wat is het alternatief?

Ik denk dat het voor het kunnen begrijpen van de psyche belangrijk is om eerst te begrijpen wat de bron van het leven is.

Wanneer je er goed over nadenkt dan kun je begrijpen dat de bron van het leven ‘als leven zijnde’ niet meetbaar kan zijn.

Ongeacht wat we kunnen waarnemen, als we het kunnen waarnemen dan moeten we onherroepelijk de vraag stellen waarom het er is. Theoretisch gezien kunnen we met de wetenschap niet voorbij aan die grens. En dus is het enige alternatief een vorm van religie.

Psychiatrie is dan ook wel een religie, maar een soort anti-religie. Psychiatrie ontkent dat er meer is dan het meetbare. Psychiatrie is een negatieve religie, en wat we nodig hebben is een positieve religie.

Ook Albert Einstein dacht er zo over.

“Imagination is more important than knowledge. For knowledge is limited to all we now know and understand, while imagination embraces the entire world, and all there ever will be to know and understand.”

“I am enough of an artist to draw freely upon my imagination. Imagination is more important than knowledge. For knowledge is limited, whereas imagination embraces the entire world, stimulating progress, giving birth to evolution.”

~ Albert Einstein as quoted in “What Life Means to Einstein: An Interview by George Sylvester Viereck” in The Saturday Evening Post (26 October 1929)

De psyche is niet de som van de bouwstenen en chemische processen van de hersenen. De psyche is meer dan we mogelijkerwijs kunnen waarnemen.

De wetenschap toont aan dat psychiatrische behandeling meer kwaad dan goed doet, niet alleen voor de patiënten, maar voor ons allemaal.

Er zijn heuse psychiatrische epidemieën, en die zijn er echt niet zomaar. Meer dan 1 miljoen mensen slikken antidepressiva, en als het aan de psychiaters ligt dan slikken er spoedig ook ongeveer 800.000 Nederlanders ADHD medicijnen.

Met psychotherapie kunnen mensen niet alleen veel beter herstellen toont de wetenschap aan, het biedt ons als mensheid nog veel meer.

Het leven is een vorm van intelligentie dat streeft naar meer dan wat er reeds is. De psychologische drijfveer is van essentieel belang voor onze evolutie.

Het is echt niet zo simpel als atheïsten geloven dat het is, dat we ‘bij toevalligheden’ (natuurlijke selectie) verder evolueren. Denk er maar eens over na, het zou een grote chaos worden.

Het is de wil voor meer dan wat er reeds is (de wil om te leven/de bron van het leven) die ons verder doet evolueren en aan de basis staat van natuurlijke selectie. Deze wil zit in elk levend wezen, en daarom is het ook mogelijk om vriendschappen aan te gaan. Met de bacteriën in onze maag, met dieren om ons heen. Alles ten behoeve van het doel: voortbestaan.

Zie ook het boek van neuroloog M. Beauregard: Het Spirituele Brein, Bewijzen voor het bestaan van de ziel

Een andere kijk op problemen

Gewoon gezond zijn is een mooie doelstelling, maar je kunt het vergelijken met stressen om te kunnen slapen waardoor je niet kunt slapen. Het is mogelijk het beste om de perceptie op het persoonlijke gevecht te veranderen, en te begrijpen wat de essentie van het alles is. Vanuit de basis ben je net zo’n natuurlijk wezen als ieder ander levend organisme op aarde. Er is een wil om te leven, en wanneer je begrijpt dat je psyche enkel het doel om ‘tot verbetering’ te komen - de wil om te leven - dient, dan kun je begrijpen dat de kracht om te bereiken wat je nodig hebt in ieder mens aanwezig is.

Het is belangrijk om een doel voor ogen te houden. Wanneer je een doel hebt, dan is het niet meer belangrijk of je pijn hebt of het moeilijk hebt. Een topsporter heeft soortgelijke problemen als iemand met psychische problemen, maar heeft een ander doel. En we zullen zien dat wanneer we op de juiste weg zijn dat we uiteindelijk zullen kunnen begrijpen hoe waardevol de problemen eigenlijk voor ons zijn geweest om tot de ‘nodige’ verbetering te kunnen komen.

Ik denk dat psychiaters dit niet kunnen begrijpen omdat ze het nodige talent missen, en de farmaceuten profiteren van die gebreken en trekken ze dus (met heel veel geld) aan naar het beroep psychiater waar ze rijkelijk worden beloond voor hun zwakheid omdat ze niet beter kunnen dan pillen. (dit is mijn theorie waarom het is zoals het is in de psychiatrie)

Maar hoe dan ook: ooit zullen we tot het begrip moeten komen dat de psyche meer is dan de som van de bouwstenen en chemische processen in de hersenen en dan zal de psychiatrie verworden tot een grove fout uit het verleden.

We hebben neurologen voor kennis van de hersenen en voor psychische problemen heb je een psychotherapeut nodig.

De grootste wetenschappelijke onderzoeken tonen heel duidelijk aan dat psychotherapie effectiever is, ook voor de meest complexe psychische problemen:

http://afp.google.com/article/ALeqM5idJtabQYbwdz0gv1koOaXPr3qGRQ

http://www.moshersoteria.com/soteri.htm

De psyche kun je min of meer zien als de hoogst ontwikkelde vorm van de bron van het leven. De bron van het leven is als leven zijnde niet meetbaar. Dus alles dat er in de hersenen gebeurt in relatie tot de psyche komt niet door biologisch verklaarbare processen, maar door de ‘ziel’, een direct exponent van het leven.

We bouwen voort op wat al gedaan is, dus voor mensen die niet verder kunnen kijken dan hun neus lang is lijkt het allemaal maar toeval te zijn. Je kunt een logisch verloop ontdekken. Maar wanneer je een klein beetje visie hebt en logisch kunt nadenken dan begrijp je waarom ze de fout maken om te denken dat het leven een resultaat is van toevalligheden in de bouwstenen.

Wat is de bron van het leven?

Het is iets dat je dient te ‘begrijpen’, want je kunt de bron van het leven onmogelijk meten (je kunt alleen de gevolgen waarnemen).

Om te begrijpen dat je de bron van het leven niet kunt meten kun je de volgende denktest doen: probeer je in te beelden dat je het antwoord op elke vraag vindt, en vraag je vervolgens af wat de bron van hetgene is dat je hebt ontdekt met als doel de bron van het leven te vinden.

Wanneer we uitkomen bij natuurlijke selectie (Darwin), vraag je dan af: wat veroorzaakt die selectie? En beeld je in dat je het antwoord vindt, en vraag je dan af wat de bron is voor hetgene dat je vervolgens hebt ontdekt en probeer zover mogelijk te komen als je kunt.

Stap vervolgens terug en aanschouw je eigen zoektocht zodat je kunt begrijpen dat je als waarnemer het waarnemen onmogelijk kan waarnemen. Dit is omdat het aanschouwen voortkomt uit de bron van het leven.

Dat gesteld hebbende en teruggepakt op de psyche, dan kun je begrijpen dat de wil om te leven via onze hersenen tot uiting komt. De psyche is een direct exponent van de bron van het leven. En daarom kun je nooit meten waarom mensen zijn zoals ze zijn door de hersenen te bestuderen. Gedrag komt niet voort uit vaststaande hersenstructuren of stofjes in de hersenen of processen in de hersenen, het komt voort uit de bron van het leven. De waargenomen processen zijn een gevolg, niet de oorzaak.

De hersenen kunnen totaal van structuur veranderen voor wat jij WIL. Dat is belangrijk om te begrijpen, want het is essentieel voor ons voortbestaan.

Het bewijs:

NGC: My Brilliant Brain

http://video.google.com/videoplay?docid=-6378985927858479238

Bron: National Geographic Channel