Ben je helemaal bestempeld?

~ Column ~

(website)

Voor het herpubliceren van het artikel op uw website of blog kunt u de HTML code downloaden.

Indien u het artikel op een forum wenst te publiceren dient u te kiezen voor de forumcode die op uw forum wordt gebruikt. Het type code dat gebruikt wordt staat meestal vermeld onder de berichteditor van het betreffende forum.

We bieden de volgende forum codes:

BBCode (algemeen), vBulletin, SMF en IPB

Tweet

Gepubliceerd door mw. Sarah Morton

Hij is niet goed in lezen en schrijven. Rekenen is evenmin zijn ding. School ziet hij enkel als een plicht en diploma’s vindt hij nutteloos. Overmatige bewegingsdrang, verminderd concentratievermogen en ondoordacht handelen…

Hier zijn zijn stempels: ADHD en PDD NOS.

“Nou, dat wordt een probleemgeval!” zal bij velen de eerste gedachte zijn.

Maar is dat ook zo? Ik denk het niet want: wie is hij nog meer?

Hij houdt van de natuur. Van water en stenen. Hij verspilt geen tijd aan mensen waar hij niets mee heeft. Is levendig van zijn kruin tot zijn tenen.

En bovendien gaat hij voor waar hij in gelooft.

Ook ik als moeder gaf hem een stempel:

Een kind om voor 100 % van te houden.

Dat is de samenvatting van het boekje, Ben je nou helemaal bestempeld?

Het is geschreven door een moeder van een kind met een label. Volgens de maatschappij heeft haar zoontje een stoornis. Voor zijn moeder is hij normaal en iemand om 100 % van te houden.

Citaat over de basisschool:

Op een gegeven moment ging je stampend en vloekend over straat. Ik sleurde je er zo’n beetje naar toe, tot aan de klas en overhandigde je dan snel aan de juf. Dan maakte ik snel dat ik weg kwam. Soms trappelde je me waar je me raken kon. Zoveel frustratie in je kleine lijf.

Op een gegeven moment werd je zo ongelukkig op school, dat je je van de kinderen af ging zonderen.

We gingen kijken bij het speciale onderwijs en hadden gesprekken. Dat is de volgende stap, de volgende stempel.

Bij het afscheid wilde de juf nog iets aardigs zeggen: “We zullen je missen, Ben”.

“Nou, ik jullie niet”. Oei. Grof of gewoon eerlijk? Uit het diepst van je ziel?

De school was voor testen op stoornissen. Een hulpverlenende instantie en de school drongen aan op proefmedicatie.

Wij waren helemaal tegen, maar het leek wel of iedereen in het onderwijs er enorm goede ervaringen mee had.

Ik vond het maar vreemd, medicatie proberen… Het klonk zo luchtig; U kunt het toch proberen? Als het niet bevalt, dan stop je ermee.

Ritalin valt sinds 1960 onder de Opiumwet. Ik las dat het nauw verwant is aan Amfetamine en Cocaïne. Concerta heeft dezelfde werkzame stof als Ritalin.

Deze moeder begrijpt dat haar kind uniek is en duidelijk zijn behoeften aangeeft. De deskundigen zouden hem verder de psychiatrie in laten glijden. Waarom mag een kind niet gewoon ‘anders zijn’.

Ben je nou helemaal bestempeld? zit vol met leuke anekdotes en eigenwijsheden:

“Wat heb ik nou aan een diploma, ik kan het toch zo ook wel?”

“Ja, maar zo kun je ook aan een ander tonen dat je het kunt”.

“Ja, en???”

Ben komt er wel, met ouders die achter hem staan en zijn kwaliteiten zien en hem weigeren als een patiënt of probleemgeval te zien. Ben leeft in het hier en nu.

Ben je nou helemaal bestempeld? leest als een trein, is uit het leven gegrepen en praktisch, met een aantal citaten, brieven en verwijzingen naar andere bronnen.

Het biedt mooie perspectieven als je zelf in een vergelijkbare situatie zit.

Deze publicatie is onderdeel van het column van mw. Sarah Morton, klik hier voor meer publicaties van de auteur.

Reacties (38)

Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /customers/8/3/3/zielenknijper.nl/httpd.www/wp-content/themes/classic/index.article.inc.php on line 355

(laatste 10 van 38 berichten)Reacties

1. aad
   07:56 op 20 June 2010
   Het komt van wikipedia, wat je als redelijk neutraal mag zien. Wat wil je nu precies? Dat de moleculen uit je beeldscherm komen zetten? Ik zal je iets uitleggen over wetenschappelijke methoden. Om te beginnen is er de onderzoeksvraag. Men stuit op een groep verschijnselen, die men inmiddels adhd noemt. vervolgens komt er een hypothese, men probeert van te voren te duiden wat de oorzaak van het verschijnsel zou kunnen zijn. Daarna gaat men onderzoek doen. En ja, die onderzoeken zijn gedaan, en als je goed leest staan die onderzoeken ook vermeld. Zo is er dus onder andere DNA-onderzoek gedaan. En nu komt het, men zit nog in de onderzoeksfase. Inderdaad kan men nog geen harde conclusies trekken. Wel worden de vermoedens in bepaalde richtingen steeds sterker. Je kunt daar wel een hoop wantrouwen tegen koesteren, de gehele wetenschap werkt al meer dan 2000 jaar op deze manier. Bedacht door Socrates, trouwens. En verrek, er blijken wel degelijk aantoonbare verschillen te zijn... En verder, de stofjes theorie, je kunt natuurlijk beweren dat nicotine bijvoorbeeld geen enkele invloed heeft. Ook kun je dat soort beweringen doen voor zoveel andere stimulerende middelen. Of zie je nu in dat zulks onhoudbaar is? Welnu, sinds middelen wel degelijk invloed hebben, is het helemaal geen gekke gedachte dat als iemand ten opzichte van anderen een duidelijk afwijkend gedrag vertoont, dat het met de neurotransmitter-huishouding wellicht ook afwijkt, vooral als blijkt dat door het gebruik van middelen de afwijkingen in gedrag verminderen. Dat is dus voorlopig inderdaad hypothetisch...Weet jij een betere verklaring? Kom, verblijd de wetenschap daarmee, los het probleem op. Even voor de goede orde, ik heb dus wiskunde en scheikunde gestudeerd, en kan dit soort verhalen redelijk volgen.
2. aad
   08:15 op 20 June 2010
   En nu even lekker off topic, ik vind hem leuk:
   
   
3. blondie
   09:55 op 20 June 2010
   ik ook! ;D
4. emma
   14:46 op 20 June 2010
   Wil even reageren op Blondie.
   Het is toch eigenlijk waanzin dat een kind een stempel nodig heeft om hulp te krijgen???
   Weet je....mijn kind zou in eerste instantie geen rugzakje krijgen omdat hij geen medicatie kreeg...dat is toch chantage???
   En mijn zoon zit ook op speciaal onderwijs, ik snap dat ze op regulier onderwijs geen tijd extra hebben om hem te begeleiden.
   Maar hebben ze dat op speciaal onderwijs nou eigenlijk wel?
   Je mag blij zijn dat er een lerares voor de klas staat die werkelijk in kinderen geinteresseerd is! door die aandacht van zo'n juf pikt een kind vaak veel meer op. Dat levert meer op, dan welk medicijn dan ook.
   In onze maatschappij wordt toch ook het beeld gevormd dat als je ADHD-"symtomen" hebt je daar zeker wat aan moet gaan doen. Je kunt nl. niet goed genoeg..., want je kunt je niet genoeg concentreren op school...DAAR MOET WAT AAN GEDAAN!!!
   Ik twijfel niet aan jou goede bedoelingen, dat is me door de teksten die je schrijft super duidelijk! je wilt het beste voor je kind. Maar van heel veel instanties  betwijfel ik deze goede bedoelingen.
5. aad
   15:53 op 20 June 2010
   @ emma:
   
   Voor een school is een kind niet een persoon, maar een productie-eenheid die tussen bepaalde marges moet vallen. Viel een kind vroeger niet binnen die marges, dan was de reactie straffen! hard aanpakken!... Het systeem waar ik onder viel.... Tegenwoordig is het meteen de psychiatrie erop... Het wordt ook wel erg gemakkelijk gemaakt, via de huisarts een afspraakje bij de GGZ, en als het een beetje meezit in een dag een positieve diagnose... Nu chargeer ik enigszins, dit heb ik in één geval anschouwd, meestal zijn meerdere sessies van meerdere uren nodig, en rolt daar lang niet altijd een positieve diagnose uit. Wat meer beangstigt is het automatisme waarmee in geval van een positieve diagnose pillen worden voorgeschreven, alsof er sprake is van wondermiddelen, hetgeen dus door de producent van de pillen zelf wordt ontkend. Ik weet van een jongen die echt keihard op zijn stuk moest blijven staan dat hij geen pillen ging slikken, de psychiater bleef aandringen. Hij heeft inmiddels zijn VMBO TL met goede cijfers afgerond, zou zo doorkunnen naar de HAVO, maar het systeem... Hij heeft er geen zin meer in. Ieder kind wat ik meemaak haat school in de grond van het hart. Ik zie dat als het grote falen van het onderwijs. Ze hebben dat in 60 jaar socialisme maar niet voor elkaar kunnen krijgen.
6. emma
   03:38 op 23 June 2010
   Helemaal eens Aad. En daarom zou het mooi zijn als ouders zich hiervan bewust worden!
   Als iedereen zijn schouders er onder zou zetten, MOET er wel wat veranderen.
   Ipv kostte wat kost, die kinderen toch maar in het systeem te duwen.
7. sarah
   04:26 op 23 June 2010
   Aad,
   
   ik had het niet beter kunnen zeggen.  :-*
8. blondie
   14:05 op 23 June 2010
   Emma:Maar hebben ze dat op speciaal onderwijs nou eigenlijk wel?
   Je mag blij zijn dat er een lerares voor de klas staat die werkelijk in kinderen geinteresseerd is! door die aandacht van zo'n juf pikt een kind vaak veel meer op. Dat levert meer op, dan welk medicijn dan ook
   Ik moet zeggen dat ik het wel positief ervaar op deze school waar hij nu zit ,cluster 4 school. echt heel erg positief!
   Mara ik moet ook zeggen dat mijn zoon ondanks zijn medicatie niet voldoende zijn aandacht er bij kan houden , het is een heel stuk verbeterd dat zeker maar zonder zou het dus echt weer bergafwaarts gaan terwijl hij nu net aan het klimmen is op deze school en dat doet zijn eigenwaarde ook goed.En dat resulteerd in met veel plezier naar school gaan , niet zoveel woede aanvallen meer en dat vind ik dan belangrijker dan 100% resultaten en dat hij naar de havo zou kunnen , dan maar praktijk onderwijs als hij maar op zijn plekkie zit  . het ligt niet aan zijn iq dat is gemiddeld dus daar ligt het niet aan ( ook al had het daar wel aangelegen had mij ook niets uitgemaakt daar niet van maar ik dacht ik schrijf het er maar evenbij)
9. emma
   14:46 op 24 June 2010
   Ja...dat met plezier naar school gaan, dat missen we hier.... :-\ Mijn zoon heeft al een hekel aan school vanaf de peuterzaal.
   Toen hij op de basisschool zat sleepte hij zichzelf werkelijk naar school, en hij vroeg steevast: Moet ik een of twee keer naar school?
   Als je dan zei: twee keer. Zuchtte hij heel diep....
   Dat is heel jammer..want je "moet" nog zo lang naar school...............
10. blondie
    05:06 op 25 June 2010
    ja dat bedoel ik dus mijn zoon had ook een ongelofelijke hekel aanschool gekregen maar dat was niet  helemaal gek . nu gaat hij met eenvrolijk gezich naar school en zo komt hij om 3 uur ook naar buiten . nou dan ben ik al tevreden hoor

Boeken van de auteur